II SA/Sz 896/05

WyrokWSA w Szczecinie2006-02-02

Skład orzekający: Barbara Gebel, Elżbieta Makowska, Joanna Wojciechowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego może odmówić przyjęcia oświadczenia rodziców o wyborze imienia dla dziecka, jeśli imię nie pozwala odróżnić płci dziecka lub może narazić je na ośmieszenie?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego ma prawo odmówić przyjęcia oświadczenia rodziców o wyborze imienia dla dziecka, jeśli imię nie pozwala odróżnić płci dziecka lub może narazić je na ośmieszenie. Sąd podkreślił, że wybór imienia powinien uwzględniać przyszłość dziecka i jego relacje interpersonalne, a nie tylko gust rodziców. W analizowanej sprawie imię 'D.' zostało uznane za niepozwalające na odróżnienie płci oraz potencjalnie ośmieszające.
Stan faktyczny
Rodzice wybrali dla swojego dziecka imiona T. D. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego odmówił przyjęcia oświadczenia, uznając, że imię D. nie pozwala odróżnić płci dziecka i może je narazić na ośmieszenie. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Kierownika USC. Rodzice złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, argumentując, że wybrane imiona są godne i pozwalają odróżnić płeć.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel Sędziowie: Sędzia NSA Elżbieta Makowska Asesor WSA Joanna Wojciechowska /spr./ Protokolant Agata Banc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2006 r. sprawy ze skargi A. K. i W. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia oświadczenia rodziców o wyborze dla dziecka imion oddala skargę Wojewoda [...] wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego / Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z póź. zm. / oraz art. 50 ustawy z dnia 29 września 1986 r. prawo o aktach stanu cywilnego / Dz. U. z 2004 r., Nr 161, poz. 1688 / po rozpatrzeniu odwołania A. K. od decyzji Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w [...] z dnia [...] r. znak [...] o odmowie przyjęcia oświadczenia rodziców o wyborze dla dziecka imion T. D., w której utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Z uzasadnienia decyzji wynika, że prawo wyboru i nadania imienia dziecku przysługuje jego rodzicom, lecz jest ograniczone przepisem art. 50 ust. 1 prawa o aktach stanu cywilnego, zgodnie z którym kierownik urzędu stanu cywilnego może odmówić przyjęcia oświadczenia o wyborze imienia dla dziecka w przypadkach gdy : - imion jest więcej niż dwa; - imię jest ośmieszające; -imię jest nieprzyzwoite; -imię jest w formie zdrobniałej; -imię nie pozwala odróżnić płci dziecka. Wojewoda stwierdził, że Kierownik USC w [...] przeprowadził postępowanie administracyjne prawidłowo i słusznie odmówił przyjęcia oświadczenia rodziców o wyborze imion dla dziecka T. D, bowiem imię D. nie pozwala odróżnić płci dziecka, a ponadto w przyszłości może narazić je na przykrości. Organ wyjaśnił, że powoływanie się przez rodziców na osobę generała S. D--B jako osoby noszącej imię D. nie jest trafne, bowiem w tym przypadku D. jest członem nazwiska rodowego ww. osoby. A. K. i W. C. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą decyzję, podnosząc że imiona które wybrali dla syna są pełne szacunku i godności, nie ośmieszają i pozwalają odróżnić płeć dziecka. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje : Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U. Nr 153, poz. 1269 / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Mając na uwadze zakres kompetencji Sądu oraz ustalony stan faktyczny i prawny, Sąd dokonał oceny legalności zaskarżonej decyzji i stwierdził, że powyższa decyzja nie narusza prawa, a wniesiona skarga nie jest zasadna. Art. 50 ust. 1 ustawy o aktach stanu cywilnego jest wyjątkowym przepisem, który zezwala kierownikowi urzędu stanu cywilnego na wkroczenie w zakres władzy rodzicielskiej poprzez odmowę przyjęcia oświadczenia rodziców o wyborze imienia dla dziecka. W niniejszej sprawie organ prawidłowo uznał, że wybrane imię D. nie pozwala na odróżnienie płci dziecka. Pogląd skarżących, że skoro D. jest rzeczownikiem rodzaju męskiego to wzorowane na nim imię może otrzymać chłopiec, jest błędny, bowiem płci nie można utożsamiać z rodzajem męskim lub żeńskim rzeczowników. Nazwy przedmiotów są rzeczownikami i gdyby przyjąć punkt widzenia skarżących, można by imię wzorowane na słowie np. pierścionek, kwiatek / rzeczownik rodzaju męskiego / - nadać chłopcu, zaś np. imię wzorowane na słowie wstążka / rzeczownik rodzaju żeńskiego / - dziewczynce, zaś imiona wzorowane na rzeczownikach rodzaju nijakiego np. drzewo jak i rzeczownikach występujących jedynie w liczbie mnogiej np. nożyczki - nadawać zarówno chłopcom jak i dziewczynkom. Ponadto zgodzić należy się z organem, że nie można wykluczyć, iż wybrane przez rodziców imię dla dziecka w przyszłości mogłoby narazić je na ośmieszenie. Funkcjonuje w języku polskim powiedzenie " [...]", które kojarzone jest z osobą postawną i silną. Nadając dziecku imię D., nie sposób przewidzieć czy gdy chłopiec dorośnie będzie ono do niego pasowało, czy nie narazi go na przykrości ze strony innych osób. Imię i nazwisko każdego człowieka jest bardzo ważne, pozwala na identyfikowanie spośród innych ludzi. Oryginalne imię wyróżnia, ale wybierając takie imię dla dziecka, rodzice nie powinni tylko dążyć do zaspokojenia własnych gustów. Należy pamiętać, że wybór imienia ważyć będzie na przyszłości dziecka w kontaktach interpersonalnych. Faktem jest, że w języku polskim funkcjonują imiona pochodzące od nazw roślin, lecz są to przede wszystkim imiona tradycyjne żeńskie jak np. Jagoda, Róża, Kalina. Zdaniem Sądu organ właściwie wyjaśnił skarżącym, że powoływanie się przez nich na osobę [...] S. D-B. jako osoby noszącej imię D. nie jest trafne, bowiem w tym przypadku D. jest członem nazwiska rodowego ww. osoby. Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz.1270 z póź. zm./ orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło