II SA/Sz 899/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na działanie Burmistrza Miasta postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 13 listopada 2025 r. W. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na Burmistrza L. podnosząc, że ww. organ nie przedstawił upoważnień dla Z. U. do zarządzania halą sportową oraz dla M. C. do występowania przez organami państwowymi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego lub ewentualnie o oddalenie skargi. Sąd zarządzeniem z dnia 19 lutego 2026 r. wezwał skarżącego do wskazania, czy skarga z dnia 13 listopada 2025 r. stanowi skargę na działanie Burmistrza L. wniesioną w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), czy też skargę na bezczynność Burmistrza L. polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na jego wniosek w zakresie upoważnienia Z. U. do zarządzania halą sportową oraz M. C. do występowania przed organami państwowymi (jeśli tak to należy wskazać datę wniosku) - w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem przyjęcia, że skarga z dnia 13 listopada 2025 r. stanowi skargę na działanie Burmistrza L. wniesioną w trybie art. 227 k.p.a. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu za pośrednictwem portalu ePUAP dnia 7 kwietnia 2026 r. (dowód: UPD, k. 31 akt sądowych). W zakreślonym terminie, ani dotychczas skarżący nie odpowiedział na zobowiązanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. - dalej "p.p.s.a."). W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Nadto sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, a zatem kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. W konsekwencji sprawy dotyczące aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 p.p.s.a. nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie, wniesioną przez skarżącego skargę z dnia 13 listopada 2025 r. zarzucającą Burmistrzowi L. nieprzedstawienie upoważnienia dla Z. U. do zarządzania halą sportową oraz dla M. C. do występowania przed organami państwowymi należy zakwalifikować - zgodnie z rygorem zawartym w zarządzeniu z dnia 19 lutego 2026 r. – jako tzw. skargę obywatelską, o której mowa w art. 227 i następnych ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 – dalej "k.p.a."). Przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 277 k.p.a.). Wnosi się ją do właściwych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., a nie do sądów administracyjnych, których kognicja nie obejmuje orzekania zarówno w sprawach tych skarg, jak i sposobu ich rozpoznania. Powyższe stanowisko znajduje swoje potwierdzenie w ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. m.in. postanowienie NSA z dnia 18 lutego 1997 r., sygn. akt III SAB 1/97, LEX nr 29038; postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r., sygn. akt I SA 2668/00, LEX nr 5426, czy też postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 213/00, LEX nr 5455). Innymi słowy, jak wynika z powyższych regulacji sąd administracyjny nie jest właściwy ani do rozpatrzenia skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a., ani też przeprowadzenia kontroli postępowania skargowego prowadzonego przez organ, ponieważ nie nadzoruje działalności organów administracji państwowej, a do jego kompetencji należy jedynie kontrola legalności zaskarżonych czynności, aktów i decyzji administracyjnych oraz bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach, w których owe czynności, akty i decyzje są wydawane. Przepisy o postępowaniu skargowo-wnioskowym, zamieszczone w dziale VIII k.p.a., nie mają zatem zastosowania do postępowania sądowo-administracyjnego. Podsumowując, skoro skarga na działanie Burmistrza L. stanowi skargę z art. 227 k.p.a., to nie mieści się ona w zakresie kognicji sądu administracyjnego i nie może być rozpatrywana przez ten sąd. Z uwagi na powyższe skarga podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł jak na wstępie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.