II SA/Sz 900/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Protokolant Agata Banc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu I. u c h y l a zaskarżoną decyzję, II. z a s ą d z a od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego S. P. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wskutek rozpoznania wniosku S. P. o wyrejestrowanie samochodu osobowego marki VW Golf Nr rej [...] decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 79 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2003 r., Nr 58, poz. 515, ze zm.) odmówił uchylenia decyzji o rejestracji pojazdu marki Volkswagen Golf oznaczonego tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku [...], o numerze nadwozia [...] i numerze silnika [...] wydanej dnia [...] roku na wniosek strony. W uzasadnieniu organ I instancji ustalił, iż przeciwko S. P., został wydany prawomocny wyrok, w którym Sąd Rejonowy w [...] uznał go za winnego popełnienia przestępstwa polegającego na tym, że w okresie od [...] roku do [...] roku dokonał sfałszowania cech identyfikacyjnych. W wyroku tym, orzekł o przepadku na rzecz Skarbu Państwa nadwozie i silnika przedmiotowego samochodu oraz zwrócił dowód rejestracyjny dotyczący pojazdu Volkswagen Golf - jego wystawcy tj. Urzędowi Miejskiemu w [...]. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] wydał decyzję o przepadku na rzecz Skarbu Państwa pozostałych części pojazdu, po uprzednim zrzeczeniu się przez S. P. Jako przyczynę odmowy uchylenia decyzji o rejestracji organu wskazał, że przedmiotowy pojazd nie jest tym pojazdem, który został zarejestrowany przez S. P. w [...] roku. W ocenie organu Sąd ponad wszelką wątpliwość stwierdził okres w jakim właściciel dokonał sfałszowania cech identyfikacyjnych pojazdu i miało to miejsce w czasie, kiedy strona była właścicielem pojazdu. Zdaniem organu nie mają zastosowania w tej sprawie przepisy Kpa umożliwiające uchylenie decyzji o rejestracji, byłoby to możliwe wówczas gdy czyn fałszerstwa został dokonany przed momentem wejścia w posiadanie przedmiotowego pojazdu. Organ również stwierdził, że nie ma podstaw do wyrejestrowania samochodu z mocy przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym. Od powyższej decyzji odwołania wniósł S. P., który podniósł, że nie jest już właścicielem przedmiotowego pojazdu, jego zdaniem pojazd już nie istnieje więc nie może być zarejestrowany na jego nazwisko. Decyzją dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. W ocenie organu odwoławczego zachodzą przesłanki do wyrejestrowania przedmiotowego pojazdu na wniosek skarżącego po spełnieniu przez niego jednego warunku mianowicie po uiszczeniu opłaty na rzecz gminy na realizację zadań związanych z utrzymaniem czystości i porządku w gminach. Jako podstawę prawną organ II instancji wskazał art. 79 ust 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. Nr 58, poz. 515 z 2003r./. Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] S. P., wnosząc o jego wyrejestrowanie. Na rozprawie w dniu [...] r. dodał, że nie zgadza się z zaskarżoną decyzją gdyż nie chce płacić za wyrejestrowanie samochodu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł , co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./ sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w przypadku stwierdzenia istotnego naruszenia prawa Sąd uchyla zaskarżoną decyzję lub stwierdza jej nieważności albo wydanie z naruszeniem prawa – odpowiednio do regulacji zawartej w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, danej określonej jako P.p.s.a Sąd nie jest natomiast uprawniony do merytorycznego rozpoznania spraw i wydawania w nich wyroków rozstrzygających co do istoty, w zastępstwie odpowiednich organów administracji publicznej. Wyjaśnić też trzeba, że Sąd rozstrzyga w granicach przedmiotowo-podmiotowych danej sprawy w oparciu o stan faktyczny i prawny istniejący w dacie zaskarżonej decyzji i nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, a także powołaną w niej podstawą prawną /art. 134 § 1 P.p.s.a./, co oznacza, że zobligowany jest do dokonania z urzędu oceny zgodności z prawem aktu poddanego kontroli. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana przez Sąd we wskazanych wyżej granicach dostarczyła podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja narusza prawo materialne, które miało wpływ na wynik sprawy art. 145 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z art. 79. 1. Pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela, w przypadku: 1) przekazania pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o demontażu pojazdu, o którym mowa w ust. 2 bądź w art. 24 ust. 1 pkt 2 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie; 2) kradzieży pojazdu, jeżeli jego właściciel złożył stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością karną za fałszywe zeznania; 3) wywozu pojazdu z kraju, jeżeli pojazd został zarejestrowany za granicą lub zbyty za granicę; 4) zniszczenia (kasacji) pojazdu za granicą; 5) udokumentowanej trwałej i zupełnej utraty posiadania pojazdu bez zmiany w zakresie prawa własności; 6) przekazania niekompletnego pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie. 2. W przypadku przekazania przedsiębiorcy prowadzącemu stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącemu punkt zbierania pojazdów pojazdu innego niż określony w art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, w celu jego wyrejestrowania, przedsiębiorca wydaje zaświadczenie o demontażu tego pojazdu, odpowiadające wymogom określonym dla zaświadczenia, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 2 lub art. 33 ust. 3 tej ustawy. 3. W przypadku nieprzedłożenia przez właściciela pojazdu zaświadczenia o demontażu pojazdu, o którym mowa w ust. 2 bądź w art. 24 ust. 1 pkt 2 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, lub zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 lub art. 33 ust. 3 tej ustawy, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie, organ rejestrujący, po upływie 30 dni od dnia otrzymania zaświadczenia od przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu, dokonuje wyrejestrowania pojazdu z urzędu. 4. Pojazd wyrejestrowany nie podlega powtórnej rejestracji, z wyjątkiem pojazdu: 1) odzyskanego po kradzieży; 2) zabytkowego; 3) mającego co najmniej 25 lat, którego model nie jest produkowany od lat 15, uznanego przez rzeczoznawcę samochodowego za unikatowy lub mający szczególne znaczenie dla udokumentowania historii motoryzacji; 4) ciągnika i przyczepy rolniczej. 5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, warunkiem wyrejestrowania pojazdu jest wniesienie przez właściciela pojazdu opłaty na rzecz gminy na realizację zadań związanych z utrzymaniem czystości i porządku w gminach. Przepisu nie stosuje się do pojazdów Policji i jednostek ochrony przeciwpożarowej. W ocenie Sądu treść art. 79 ust.1 nie daje podstaw do wyrejestrowania przedmiotowego pojazdu na wniosek skarżącego . Jak wynika z ustaleń dokonanych przez organ S. P. nie jest już właścicielem samochodu marki VW Golf Nr rej [...], bowiem z chwilą orzeczenia jego przepadku na rzecz Skarbu Państwa utracił jego własność. Nowym właścicielem na podstawie prawomocnego wyroku Sąd Rejonowego w [...] z dnia 11 października 2004r. sygn. akt [...] oraz decyzji z dnia [...] r. Naczelnika II Urzędu Skarbowego w [...] w sprawie [...] - jest Skarb Państwa. W tym stanie rzeczy upoważnienie do żądania wyrejestrowania samochodu nabywa nowy właściciel /Skarb Państwa/ i tylko on może z takim wnioskiem wystąpić. Prawo nie daje takiej możliwości dotychczasowemu właścicielowi. Zatem wskazywanie przez organ II instancji podstaw do wyrejestrowania wynikających z treści art. 79 ust. 5 w/w ustawy samochodu przez skarżącego po uprzednim uiszczeniu przez niego opłaty na rzecz Gminy na realizację zadań związanych z utrzymaniem czystości i porządku w gminach, jest naruszeniem prawa materialnego w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. skutkującego uchyleniem skarżącego orzeczenia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.