II SA/Sz 900/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie kary za zajęcia pasa drogowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji J. Z. - prowadzący działalność gospodarczą pod firmą PHU "L." w [...], reprezentowany przez pełnomocnika – r.pr. K. N., pismem z dnia [...]r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości [...]zł za zajęcie drogi krajowej nr [...] przy ul. [...] w [...]. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków powstałych w przypadku odmowy uwzględnienia wniosku. Uzasadniając wniosek wskazał, że w ramach swojej działalności gospodarczej trudni się handlem odzieżą używaną z importu oraz prowadzi stację kontroli pojazdów, która z racji tej, że w [...]takich stacji jest jeszcze [...], przynosi niewielki zysk. J. Z. podniósł, że nałożenie i wyegzekwowanie przez organ kwoty [...]zł pozbawi go niezbędnych na zakup przedmiotu handlu obrotowych środków finansowych, przez co uniemożliwi i zablokuje dalsze prowadzenie działalności gospodarczej i spowoduje utratę możliwości zarobkowych. Wykonanie decyzji doprowadzi w efekcie do zamknięcia przez skarżącego działalności gospodarczej i utraty przez niego i jego rodzinę źródła dochodu i utrzymania. Skarżący utrzymuje rodzinę – żonę i [...] dzieci, nie posiada wolnych środków finansowych. Zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd zobowiązał pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez wykazanie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków przez: - złożenie oświadczenia, czy żona skarżącego lub inne osoby z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe pracuje i jakie z tego tytułu osiągają dochody, - przedłożenie dowodów potwierdzających wysokość wydatków na utrzymanie gospodarstwa domowego (rachunki za wodę, gaz, prąd itp. za ostatnie 3 miesiące), - złożenie odpisu zeznania podatkowego (zeznań podatkowych członka gospodarstwa domowego, jeśli były składane) za [...]r., - złożenie wyciągów z kont osobistych rachunków bankowych skarżącego (i osób z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe) oraz z kont rachunków bankowych dotyczących prowadzonej działalności gospodarczej za ostatnie 3 miesiące, w terminie 14 dni, pod rygorem rozpatrzenia wniosku w oparciu o oświadczenia w nim zawarte. Zobowiązanie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...]r., a termin do złożenia wymienionych wyżej dokumentów upłynął w dniu [...]r. W zakreślonym przez Sąd terminie, ani dotychczas skarżący nie wykonał powyższego zobowiązania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści cytowanego wyżej przepisu wynika zatem, że Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym obowiązek wskazania powyższych przesłanek ciąży na stronie skarżącej. W związku z tym wniosek strony skarżącej dla uznania jego zasadności powinien zostać poparty stosowną argumentacją, a w przypadku zagrożeń o charakterze majątkowym odpowiednią dokumentacją dotyczącą sytuacji finansowej lub majątkowej wnioskodawcy. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki, jak również tego, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Niewątpliwie nałożenie kary pieniężnej stanowi pewną dolegliwość, jednakże powyższa okoliczność nie przesądza o spełnieniu przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaznaczyć należy, że wnioskodawca nie udokumentował swojej aktualnej sytuacji finansowej oraz dochodów, jakie przynosi prowadzona przez niego działalność gospodarcza. Tym samym nie wykazał, w jaki sposób uiszczenie przez niego kary pieniężnej może wpłynąć na kondycję finansową jego firmy, pomimo że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sporządzony został przez zawodowego pełnomocnika. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego tylko w sytuacji, gdy wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby całkowitym zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a nie tylko jej ograniczeniem, a w konsekwencji utratą jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, spełniona zostaje przesłanka wyrządzenia znacznej szkody. Wnioskodawca zaistnienia takiej przesłanki jednak nie uprawdopodobnił. Ponadto Sąd z urzędu nie dostrzegł okoliczności uzasadniających wstrzymanie zaskarżonego aktu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak na wstępie.