II SA/Sz 905/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w osobie referendarza sądowego Moniki Bieńkowskiej po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami p o s t a n a w i ł przyznać prawo pomocy Równocześnie ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w sprawie cofnięcia B. H. uprawnienia do kierowania pojazdami wg kat. B na okres 5 lat, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W przesłanym na wezwanie Sądu formularzu PPF wnioskodawca oświadczył, że utrzymuje się z prac dorywczych z tego tytułu uzyskuje dochód w wysokości 150- 200zł. Mieszka z matką, która jest inwalidką I grupy i z tego tytułu otrzymuje rentę w wysokości 1400zł. Pismem z dnia 25 września 2007 r. B. H. został wezwany do nadesłania w terminie 7 dni od daty doręczenia : - dowodów potwierdzających wysokość wydatków ponoszonych na utrzymanie mieszkania za okres ostatnich trzech miesięcy, -zaświadczenia z PUP o posiadaniu statusu osoby bezrobotnej, - oświadczenia o wysokości dochodów uzyskiwanych z prac dorywczych, - dowodu potwierdzającego wysokość otrzymywanej przez matkę skarżącego renty pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi skarżący nadesłał zaświadczenie z PUP, z którego wynika, że od 2005 r. nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, odcinki opłat za dwa mieszkania, tj. przy ul. [...] i ul. [...] oraz faktury za leki. Na podstawie dodatkowego wezwania ustalono, że skarżący zamieszkuje w mieszkaniu przy ul. [...], natomiast matka w mieszkaniu przy ul. [...]. Koszty utrzymania obydwu mieszkań ponosi matka, przy czym, z tytułu opłat za swoje mieszkanie ma dług ok. 2 tys. zł. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr.153,poz.1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 cyt. artykułu). Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245§ 4 ). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd ocenił sytuację skarżącego – wynikającą ze złożonego oświadczenia – w świetle przesłanek, o których mowa w art. 246 §1 tej ustawy i stwierdził, że zachodzą okoliczności, dające podstawę do zwolnienia Go w całości od kosztów sądowych. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił zwolnić wnioskodawcę od kosztów sądowych, o czym postanowił w sentencji.