II SA/Sz 91/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 marca 2019 r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wynagrodzenia za dozór pojazdu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia Z. S. na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] r. wydanego w przedmiocie wynagrodzenia za dozór pojazdu, w punkcie pierwszym – uchyliło zaskarżone postanowienie w całości, w punkcie drugim – przyznało Z. S. kwotę [...]zł brutto tytułem wynagrodzenia za dozór pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] sprawowanego w okresie od dnia 24 maja 2005 r. do dnia 2 lutego 2018 r., zaś w punkcie trzecim - odmówiło przyznania wynagrodzenia za dozór pojazdu w pozostałym zakresie. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych, postanowienie to zostało wysłane do Prokuratury Okręgowej w S. i doręczone osobie uprawnionej do odbioru korespondencji w dniu 5 grudnia 2018 r. W dniu 10 stycznia 2019 r. Prokurator Okręgowy w S. złożył, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na wyżej opisane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S.. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze. zm.) zwanej dalej: "P.p.s.a.", skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie zaś do art. 53 § 3 P.p.s.a., w sprawach wskazanych m.in. w art. 53 § 1 tej ustawy, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka mogą wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi. Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., podlega odrzuceniu. W orzecznictwie wskazuje się, że sposób wnoszenia przez prokuratora skargi do sądu administracyjnego, zarówno w zakresie konieczności wyczerpania toku instancji, jak i terminu do wniesienia skargi uzależniony jest od tego, czy brał on wcześniej udział w postępowaniu administracyjnym na prawach strony (por. uchwała NSA z dnia 10 kwietnia 2006 r. sygn. akt I OPS 6/05, postanowienie NSA z dnia 11 października 2012 r. sygn. akt I OSK 2232/12, dostępne w Internecie). W zawisłej przed sądem sprawie Prokurator Prokuratury Okręgowej w S. brał udział w postępowaniach administracyjnych z wniosków Z. S. o wynagrodzenie za dozór pojazdów, o czym świadczy w niniejszej sprawie fakt doręczenia Prokuraturze Okręgowej w S. przez SKO zaskarżonego postanowienia w dniu [...] r. a wcześniej – przesłanie przez Starostwo Powiatowe w G. Prokuratorowi Okręgowemu w S. pisma z dnia 24 września 2018 r., skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o przekazaniu temu organowi żądanych dokumentów uzupełniających akta spraw, m.in. sprawy niniejszej. Wskazuje na to też fakt, iż w innych postępowaniach dotyczących przyznania Z. S. wynagrodzenia za dozór pojazdów Prokurator wnosił skargi w terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a. W ocenie Sądu, termin 6-miesięczny, o którym mowa w art. 53 § 3 P.p.s.a. znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy Prokurator w żadnej formie nie uczestniczył w postępowaniu administracyjnym i nie mógł wnieść skargi w terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a. W tej sytuacji stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie w stosunku do Prokuratora Okręgowego w S. zastosowanie znajdował trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi na skarżoną przez niego decyzję, przewidziany w art. 53 § 1 P.p.s.a. Termin ten, wobec skutecznego doręczenia w dniu 5 grudnia 2018 r., upłynął z dniem 4 stycznia 2019 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy. Tymczasem skarga na powyższe postanowienie została wniesiona przez Prokuratora Okręgowego w S. w dniu 10 stycznia 2019 r., czyli po upływie terminu wyznaczonego przepisami prawa na dokonanie tej czynności procesowej. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę jako spóźnioną.