II SA/Sz 910/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2007 r. sprawy ze skargi H. i J. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 104 K.p.a. oraz art. 59 ust. 1 w związku z art. 55 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118), art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane po rozpatrzeniu wniosku J. B., wydał pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych w części dotyczącej budynku gospodarczego na działce nr [...] przy ul. [...] w K. W uzasadnieniu Powiatowy Inspektor podał, że po przeprowadzeniu w dniach 18 i 23 stycznia 2007 r. kontroli budowy oraz sprawdzeniu przedłożonych dokumentów ustalono, że roboty budowlane wykonane zostały na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia 12 września 1995 r., wydanej przez Prezydenta Miasta K.. Ponadto stwierdzono, że w trakcie budowy dokonano odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego przez zmianę układu połaci dachowej zadaszenia nad wejściem do budynku gospodarczego oraz wymurowanie przy słupie zadaszenia fragmentu ściany gr. 25 cm i szerokości 118 cm. Zmiana ta została potwierdzona przez projektanta jako nieistotna i zgłoszona do zasobu geodezyjnego. Organ wskazał, że do wykonania pozostały roboty budowlane dotyczące budowy budynku gospodarczego na działce nr [...] przy ul. [...] w K. oraz wykonanie zadaszenia attyki i zadaszenia wejścia w poziomie piwnic – od strony ulicy, w istniejącym budynku mieszkalnym, usytuowanym przy ul. [...] na działce nr [...]. Od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego K. odwołanie wniósł G. S. – właściciel sąsiedniej nieruchomości przy ul. [...] w K.. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że decyzja organu powiatowego jest stronnicza i rażąco sprzeczna z przepisami prawa budowlanego. Nadto stwierdził, że z powodów zdrowotnych nie brał udziału w kontroli w dniu 18 stycznia 2007 r., a o kontroli, która odbyła się 23 stycznia 2007 r. nie był powiadomiony, natomiast budynek, którego dotyczy sprawa nie pełni funkcji gospodarczej, tak jak wynika to z pozwolenia na budowę, tylko jest magazynem artykułów spożywczych, z którego na czas kontroli usunięto artykuły spożywcze. Skarżący nie zgadza się również ze stwierdzeniem inspektora PINB w K., że w dniu kontroli budynek nie był użytkowany. Reasumując skarżący wniósł o ponowne przeprowadzenie postępowania oraz dodatkową kontrolę budynku i oświadczył, że wyraża zgodę na jego użytkowanie tylko jako budynku gospodarczego. Do odwołania G. S. załączył zaświadczenie o rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej przez J. B. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w wyniku rozpoznania odwołania, decyzją z dnia [...], na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, uchylił zaskarżoną decyzję organu powiatowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy wskazał, że z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że budowa obiektu gospodarczego na działce nr [...], przy ul. [...] w K., prowadzona była na podstawie decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 12 września 1995 r., udzielającej pozwolenia na budowę dwóch budynków gospodarczych, na działkach nr [...] przy ul. [...], dla inwestorów J. B. i G. S. W zakresie udzielonego pozwolenia na budowę do wykonania pozostały roboty budowlane dotyczące budowy budynku gospodarczego na działce nr [...] przy ul. [...] w K. należącej do G. S. Z protokołu kontroli przeprowadzonej przez PINB w K. poprzedzającej wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego, wynika, że inwestor wykonał część robót budowlanych wynikających z pozwolenia na budowę, tj. wybudował jeden z budynków gospodarczych. Dalej organ podał, że zgodnie z art. 59 ust. 7 stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor, zatem z wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie powinni wystąpić J. B. i G. S., jako inwestorzy jeszcze niezakończonej budowy. Mając na uwadze, że z wnioskiem o wydanie pozwolenia na użytkowanie wystąpił tylko J. B., należy uznać, że organ I instancji nie powinien rozpatrzyć niekompletnego wniosku, a tym samym wydanie zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie jest bezzasadne, ponieważ nastąpiło w wyniku przeprowadzenia postępowania wszczętego o niewłaściwie złożony wniosek. Ustosunkowując się do zarzutu skarżącego, że przeprowadzono kontrolę pod jego nieobecność, organ wskazał, że skarżący był powiadomiony o kontroli w dniu 18 stycznia 2007 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru pisma. Dodatkowa kontrola z dnia 23 stycznia 2007 r. potwierdziła stan z dnia 18 stycznia 2007 r. Ponadto PINB w K. przed wydaniem zaskarżonej decyzji na podstawie art. 10 K.p.a. zawiadomił G. S. o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wnieśli J. i H. B. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji wskazali, że zawiadomienie o wyznaczonych kontrolach otrzymali obaj inwestorzy, a po czynnościach kontrolnych obie strony podpisały protokoły pokontrolne, co skutkowało wydaniem przez PINB decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie zrealizowanego w części obiektu, przy ul. [...] w K. W dalszej części H. i J. B. wskazali, że G. S., który w ogóle nie podjął realizacji swojej części obiektu i nic nie wskazuje na to, że kiedykolwiek ją zrealizuje, warunkuje przystąpienie do użytkowania obiektu wybudowanego zgodnie z wydaną decyzją o pozwoleniu na budowę i zachowaniem aktualnie obowiązujących przepisów prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. podtrzymując dotychczasowe stanowisko wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Trafnie organ odwoławczy wskazał, że stosownie do treści art. 59 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) stroną w postępowaniu o pozwolenie na użytkowanie jest wyłączenie inwestor. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotem wniosku o pozwolenie na użytkowanie jest obiekt budowlany będący wspólną inwestycją dwóch inwestorów, tj. skarżącego J. B. oraz G. S. Biorąc zatem pod uwagę wskazaną wyżej okoliczności, stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy inwestycja realizowana jest przez dwóch inwestorów, to pozwolenie na użytkowanie może być wydane jedynie na wniosek wszystkich inwestorów. G. S., choć został dopuszczony do udziału w postępowaniu przed organem I instancji, takiego wniosku w ogóle nie złożył. Już sama ta okoliczność przesądza o nieprawidłowości złożonego wniosku i braku legitymacji do wszczęcia postępowania w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie. W tej sytuacji, stwierdzić należy, iż wniosek skarżącego obarczony jest wadą, która uniemożliwiała nadanie mu biegu już przed organem pierwszej instancji i powinna być usunięta w trybie art. 64 § 2 K.p.a. Zaniechanie organu pierwszej instancji w tej mierze musiało zatem spowodować - w trybie postępowania odwoławczego - konieczność uchylenia wydanej w sprawie decyzji i przekazania niniejszej sprawy do ponownego rozpatrzenia. Uznając zatem, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, skargę należało oddalić (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).