II SA/Sz 913/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L D. na działanie Burmistrza Miasta i Gminy C. p o s t a n a w i a odrzucić skargę . Uzasadnienie : W dniu [...] r. L. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zadziałanie Burmistrza Miasta. . W uzasadnieniu wskazał, że Burmistrz H. R. nie potrafi utrzymać dyscypliny pracy, albowiem pracownicy Urzędu Miasta i Gminy lekceważą powierzone im obowiązki. Dalej wyjaśnił, że w dniach [...]r., [...] r. i [...] r. zwrócił się do Gminy o wydanie "opinii" wysłanej do Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Z. G. z dnia [...] r., aktu notarialnego kupna działki nr [...] w P. oraz nr [...] oraz aktu notarialnego darowizny nieruchomości nr [...] z dnia [...] r. Skarżący podniósł, że organ nadesłał kserokopie żądanych dokumentów z przekroczeniem dwutygodniowego terminu i bez potwierdzenia za zgodność z oryginałem. Ponadto organ nie odpowiedział na pismo skarżącego z dnia [...] r. o pomoc w wypełnieniu wniosku o przydział lokalu oraz pismo z Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddziału Regionalnego w Z. G. z daty wpływu do organu [...] r. stanowiące odpowiedź na pismo L. D. w sprawie przydziału lokalu mieszkalnego. Powyższą skargę wraz z załącznikami, Sąd niezwłocznie przesłał, według właściwości, do Burmistrza Miasta C., jednocześnie wnosząc o nadesłanie odpowiedzi na skargę wraz z aktami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca. Mając na uwadze treść powołanych przepisów, w pierwszej kolejności należy zbadać, czy skarga wniesiona przez skarżącego należy do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że przedmiotem skargi nie jest decyzja, postanowienie, czy inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Jak wynika ze skargi, skarżący wyraża swoje niezadowolenie z wykonywania zadań przez właściwe organy i ich pracowników. W ocenie Sądu intencją skarżącego było zatem wniesienie skargi powszechnej na działanie Burmistrza Gminy C., o której mowa w przepisach działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. J. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. W myśl art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargę na działanie wójta, (burmistrza lub prezydenta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2-rozpatruje rada gminy (art. 229 pkt 3 k.p.a.). W związku z powyższym skarżący powinien wnieść skargę właśnie do tego organu. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skarg powszechnych wniesionych w trybie działu VIII k.p.a., albowiem tryb skargowy jako jednoinstancyjne postępowanie uproszczone prowadzone jest przez organy administracji publicznej, które nie wydają rozstrzygnięć, a jedynie zawiadamiają skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Sąd nadmienia, że w przypadku wniesienia skargi na podstawie art. 227 k.p.a.do właściwego organu administracji publicznej, stronie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na wynik tego postępowania, ani na bezczynność organu w tym przedmiocie. W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę.