II SA/Sz 915/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na czynność materialno-techniczną Starosty w przedmiocie zwrotu nadpłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a odmówić ustanowienia adwokata Postanowieniem z dnia [...] r. (doręczonym w dniu [...]r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił jako niedopuszczalną skargę E.J. na czynność materialno-techniczną Starosty [...] w przedmiocie zwrotu nadpłaty za wydanie kart [...] pojazdów. W dniu [...]r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że mieszka z konkubiną i [...] córką w mieszkaniu o pow. [...] m2, posiada inną nieruchomość o pow. [...]m2, uzyskuje dochód w kwocie [...] zł z prac dorywczych, a konkubina otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych w kwocie [...] zł miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada przedmiotów wartościowych, oszczędności ani innego majątku. Zarządzeniem z dnia [...] r. (doręczonym w dniu [...]r.), na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -dalej p.p.s.a., Sąd wezwał wnioskodawcę do: - złożenia oświadczenia z jakiego rodzaju prac dorywczych się utrzymuje, - złożenia oświadczenia dotyczącego nieruchomości o pow. [...] m2 tzn. jakiego rodzaju jest to nieruchomość i czy skarżący uzyskuje dochody z tytułu jej posiadania (np. z tytułu najmu), - przedłożenia zaświadczenia z powiatowego urzędu pracy potwierdzającego, że konkubina jest osobą bezrobotną, - przedłożenia dowodów potwierdzających wysokość wydatków poniesionych na utrzymanie mieszkania i inne konieczne wydatki z okresu ostatnich trzech miesięcy, - przedłożenia wyciągów lub wykazów z wszystkich skarżącego i konkubiny rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie akt sprawy. Skarżący na zobowiązanie Sądu nie odpowiedział. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Oznacza to, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej, a ciężar dowodu, że osoba ubiegająca się o pomoc znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z pomocy, spoczywa na tej osobie. W myśl art. 255 ww. ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dane wskazane we wniosku nie stanowiły, w ocenie Sądu, wystarczającej i kompletnej podstawy do oceny sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy, a tym samym uniemożliwiały ocenę jego możliwości płatniczych, dlatego Sąd wezwał E.J. do złożenia oświadczeń i przedłożenia dokumentów źródłowych. Ponieważ skarżący na wezwanie nie odpowiedział, nie wykazał, że znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie pełnych kosztów postępowania w sprawie. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.