II SA/Sz 915/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz skarżącej M. J. kwotę [...] zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania. Prezydent Miasta [...] , po rozpatrzeniu wniosku M. J. i G. J. , decyzją z dnia [..] r., nr[...] , ustalił warunki zabudowy dla działek nr [...] i [...] przy ul. [...] w [...] , w sposób polegający na zmianie sposobu użytkowania budynku biurowego na sale bankietowo-weselne wraz z zapleczem kuchennym oraz na lokal mieszkalny, wymianie w części więźby dachowej, wymianie pokrycia dachowego, remoncie elewacji budynku oraz wykonaniu przyłącza gazowego. W uzasadnieniu tej decyzji organ I instancji wskazał, że planowana inwestycja obejmuje zmianę sposobu użytkowania budynku biurowego usytuowanego na działce nr [...] w części na sale bankietowo-weselne dla 70-100 osób z zapleczem kuchennym i magazynowym i w części na lokal mieszkalny. Obejmuje także wymianę więźby dachowej i pokrycia dachowego, remont elewacji budynku i odtworzenie oryginalnego detalu. Inwestycja obejmuje zagospodarowanie terenu poprzez urządzenie zieleni, wykonanie dojść, dojazdów, miejsc parkingowych i ogrodzenie nieruchomości oraz rozbiórkę budynków gospodarczych na działce nr [...] . Organ I instancji wskazał, że dla terenu tego nie istnieje obowiązek sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego, a przeprowadzona w toku postępowania analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu wykazała, że istnieją przesłanki dla ustalenia warunków zabudowy dla tej inwestycji jako kontynuacji funkcji istniejącej na działkach sąsiednich. Zmiana sposobu użytkowania budynku biurowego na sale bankietowo-weselne z zapleczem kuchennym oraz na pomieszczenia mieszkalne, jest kontynuacją istniejącej funkcji na działkach znajdujących się w obszarze analizowanym, ponieważ w najbliższym sąsiedztwie prowadzone są usługi o różnym stopniu uciążliwości takie jak stolarnia, drukarnia, zakład kamieniarski, sklepy i biuro reklamy. Odwołanie od tej decyzji wnieśli właściciele lokali mieszkalnych położonych w budynku sąsiednim przy ul. [...] 3 w [...] wskazując, że wydana decyzja pomija ich interes prawny, ponieważ budynek w którym planowane są sale bankietowe znajduje się w odległości 15 metrów od ich budynku mieszkalnego. Osoby te wskazały, że działalność gospodarcza polegająca na prowadzeniu domu weselnego jest działalnością uciążliwą dla mieszkańców budynku ponieważ wiąże się z hałasem i to w porze nocnej. Odwołujący się nie podzielili opinii organu I instancji, że planowana inwestycja wpisuje się w kontynuację przedsięwzięć istniejących na okolicznych działkach. Oświadczyli, że nie dają wiary oświadczeniu inwestora, iż zastosuje odpowiednie materiały budowlane które ograniczą negatywne oddziaływanie planowanej działalności. W ich ocenie głośna muzyka, krzyki i śpiewy bawiących się gości będą słyszalne w całej okolicy uniemożliwiając odwołującym się wypoczynek nocny. Tym bardziej, że inwestor nie zobowiązał się do zainstalowania klimatyzacji więc zabawa, zwłaszcza w okresie letnim, odbywać się będzie przy otwartych oknach. Uciążliwy będzie też całonocny ruch samochodów gości weselnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] , rozpatrując wniesione odwołanie, decyzją z dnia [...] r., nr[...] , uchyliło decyzję organu I instancji i odmówiło ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji. Uzasadniając swoje rozstrzygniecie Kolegium wskazało, że istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie i rozstrzygniecie sprawy z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu orzekania. Zgodnie przepisem z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 ze zm.), ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zatem to plany miejscowe powinny decydować o sposobie zagospodarowania terenów dlatego tam, gdzie nie uchwalono planów, ustawodawca wprowadził przejściową możliwość inwestowania na podstawie decyzji o warunkach zabudowy wprowadzając jednocześnie poważne ograniczenia w celu zachowania ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury. Decyzyjne warunki zabudowy można ustalać tylko dla inwestycji zgodnej z przepisami odrębnymi, a ponadto spełniającej łącznie wymogi sformułowane w art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Są to wymogi kontynuacji istniejącej zabudowy w zakresie funkcji oraz cech architektonicznych i urbanistycznych (art. 61 ust. 1 pkt 1), dostępu do drogi publicznej (art. 61 ust. 1 pkt 2), zapewnienia wystarczającego uzbrojenia terenu (art. 61 ust. 1 pkt 3), zgodność decyzji z przepisami odrębnymi (art. 61 ust. 1 pkt 5). W ocenie Kolegium w rozpoznawanej sprawie, z uwagi na zakres i rodzaj zamierzenia inwestycyjnego, istotne było dokonanie oceny czy zamierzenie to jest kontynuacją funkcji występującej na działkach sąsiednich, dostępnych z tej samej drogi publicznej. W myśl art. 61 ust. 1 pkt. 1 powołanej ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia określonych warunków, m. in. jeżeli co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Budynek objęty zamierzeniem inwestycyjnym posadowiony jest na działce nr [...] przy ul. [...] . Działki sąsiednie, zlokalizowane przy ul. [..] są zabudowane budynkami mieszkalnymi wielorodzinnymi, a działki przy ul.[...] ) są zabudowane budynkami jednorodzinnymi z uzupełniającą zabudową garażową i gospodarczą. Tylko na działce nr [...] znajduje się zakład kamieniarski, usytuowany w głębi, poza linią zabudowy ulicy [...] , zabudowanej budynkami mieszkalnymi. Natomiast stolarnia, drukarnia i sklepy usytuowane są od ul.[..] . Działka nr [...] graniczy z działką nr [...] na której znajduje się stolarnia, ale usytuowana jest od ul. [...] i tak funkcjonuje w ewidencji gruntów. Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy odmiennie niż organ I instancji uznał, że istniejącą dominującą funkcją na obszarze dostępnym z tej samej drogi publicznej jest mieszkalnictwo. Ani zakład kamieniarski, a tym bardziej stolarnia, drukarnia czy też sklepy, usytuowane przy innej ulicy tj. ul. [..] nie mogą stanowić odniesienia do uznania, że wnioskowane zamierzenie jest kontynuacja funkcji tych obiektów. Są to oczywiście usługi o różnym stopniu uciążliwości. Kolegium wskazało, że podziela stanowisko odwołujących się, że jedynie zakład kamieniarski i stolarnia powodują uciążliwości ponad dopuszczalne normy i nie mogą być wyznacznikiem na terenie zabudowanym budynkami mieszkalnymi do zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku na funkcję także uciążliwą. Mieszkalnictwo jest funkcją chronioną. Zabudowie mieszkaniowej mogą towarzyszyć inne obiekty realizujące usługi podstawowe, tj. niezbędne do zaspokajania codziennych potrzeb mieszkańców takie jak sklepy, przychodnia lekarska czy urządzenia rekreacyjne. W ocenie organu odwoławczego, nie ulega wątpliwości, że wnioskowana zmiana sposobu użytkowania przedmiotowego budynku w części na sale bankietowo-weselne dla 70-100 osób nie stanowi kontynuacji funkcji mieszkalnej w tym zakresie, nie stanowi też kontynuacji usług podstawowych niezbędnych do realizacji codziennych potrzeb mieszkańców. Organ odwoławczy zauważył, że stosownie do art. 77 § 4 K.p.a. fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu. Faktem zaś powszechnie znanym jest to, że bankiety i wesela odbywają się nie tylko w porze dziennej, ale przede wszystkim w porze nocnej z użyciem głośnej muzyki oraz przy głośnym zachowaniu się gości. Nie jest to zatem działalność usługowa, która jest kontynuacją funkcji chronionej, jaką jest mieszkalnictwo. Ponieważ planowana inwestycja została określona jako jedno zamierzenie inwestycyjne, a organ orzekający jest związany wnioskiem strony, Kolegium nie mogło odnieść się do części inwestycji dotyczącej lokalu mieszkalnego, jako inwestycji ściśle związanej ze zmianą sposobu użytkowania na sale bankietowe i weselne. Organ odwoławczy zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej i swobodnej oceny dowodów (art. 7 i 80 K.p.a.) dokonał oceny materiału dowodowego zebranego w postępowaniu przed organem I instancji i uznał, że wnioskowane zamierzenie inwestycyjne jest sprzeczne z istniejącą funkcją na terenie dostępnym z tej samej drogi publicznej, nie stanowi bowiem kontynuacji funkcji mieszkalnej i tym samym nie spełnia wymogu z art. 61 ust. 1 pkt. 1 ustawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na ww. decyzję M. J. zarzuciła naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez błędną wykładnię i przyjęcie, że planowana inwestycja nie stanowi kontynuacji istniejącej zabudowy w zakresie funkcji oraz cech architektonicznych i urbanistycznych. W ocenie skarżącej decyzja Kolegium jest wadliwa albowiem istniejąca przy ul. [..] zabudowa i sposób użytkowania sąsiedniego terenu wskazuje przede wszystkim na usługową funkcję obszaru, z którym związane jest zamierzenie inwestycyjne. Z opracowania dotyczącego analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, że spośród 24 działek znajdujących się na obszarze objętym analizą, tylko na 9 zlokalizowane są budynki mieszkalne, na zdecydowanej większości pozostałych działek prowadzona jest działalność usługowa. Art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy uzależnia wydanie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy od istnienia co najmniej jednej zabudowanej działki sąsiedniej, dostępniej z tej samej drogi publicznej. Przy czym w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w pojęciu działki sąsiedniej mieszczą się nie tylko nieruchomości bezpośrednio graniczące z działką objętą wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, ale także nieruchomości które wprawdzie nie pozostają ze sobą w bezpośredniej styczności, ale znajdują się w obszarze tworzącym urbanistyczną całość. W związku z tym oceny planowanej inwestycji pod katem spełnienia przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy można dokonać z uwzględnieniem działki nr [...] na której znajduje się zakład kamieniarski, czy też działki nr [...] użytkowanej na cele usługowe. Obie te nieruchomości mają dostęp do ul.[...] choć znajdują się poza linią zabudowy tej ulicy. Odmowy wydania warunków zabudowy nie uzasadnia okoliczność, że budynki znajdujące się na tych działkach znajdują się poza linią zabudowy ulicy, skoro ustalenie warunków dotyczy inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku, w granicach dotychczasowej linii zabudowy. Kierunek rozwoju terenu na którym zlokalizowana jest działka nr [...] należąca do inwestorów, w zamierzeniach planistycznych Gminy [...] oznaczona jest jako tereny administracyjno-biurowe, obsługa biznesu, handel, gastronomia, co wynika ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta [...] . Skarżąca oświadczyła, że nie może zgodzić się z poglądem Kolegium, jakoby faktem powszechnie znanym było, że działalność usługowa w zakresie bankietów i przyjęć weselnych jest uciążliwa dla otoczenia. W tym względzie obawy formułowane przez właścicieli lokali mieszkalnych z pobliskich działek nie mogą być miarodajne dla rozstrzygnięcia, albowiem to czy środki przyjęte przez inwestorów w celu ochrony przed hałasem będą niewystarczające, jest kwestą faktów, a nie przypuszczeń. Prezydent Miasta [...] w swojej decyzji określił wymagania dotyczące ochrony osób trzecich wskazując na uregulowania prawne obligujące inwestorów do ich stosowania. Twierdzenie Kolegium o uciążliwości planowanej inwestycji jest zatem przedwczesne i prowadzi do ograniczenia prawa własności co do sposobu korzystania z nieruchomości. W tych okolicznościach dla inwestorów staje się także mniej korzystny planowany zakup działki przyległej nr [...] położonej przy ul. [..] na poprawienie zagospodarowania działki nr [...] . Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i wskazując, że w sprawie dokonało własnej oceny materiału dowodowego, odmiennej od oceny organu I instancji. Kolegium ponownie wskazało, że planowanej inwestycji nie można uznać jako realizującej usługi podstawowe, niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych mieszkańców. Podstawową funkcją na obszarze analizowanym jest mieszkalnictwo, które jest funkcja chronioną. W tej sytuacji nie jest możliwe prowadzenie tego rodzaju działalności w pobliżu zabudowy mieszkalnej z zastosowaniem środków, które wyeliminują związane z taką działalnością uciążliwości dla mieszkańców pobliskich domów. Zdaniem Kolegium zamierzona inwestycja nie mieści się w zastanym sposobie zagospodarowania i nie stanowi kontynuacji istniejącej funkcji mieszkalnej, tym samym nie spełnia warunku z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 1[...] , poz. 1269 ze zm.), w związku z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 1[...] , poz. 1270 ze zm.) – dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1 tej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, badając decyzję będącą przedmiotem skargi doszedł do przekonania, że skarga jest uzasadniona. Zasady wydawania decyzji o warunkach zabudowy, w tym dotyczącej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego określa ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze. zm.) – zwanej dalej ustawą. W myśl art. 59 ust. 1 tej ustawy w przypadku braku planu miejscowego, zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wymaga w drodze decyzji ustalenia warunków zabudowy. Stosownie do 61 ust. 1 ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Ograniczenie i uporządkowanie zmian w zagospodarowaniu terenu nieobjętego miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego polega zatem na uzależnieniu wydania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy od spełnienia kilku przesłanek, które musza być spełnione łącznie, co oznacza, że uchybienie którejkolwiek z nich czyni wydanie pozytywnej decyzji niemożliwym. Natomiast łączne spełnienie tych przesłanek obliguje organ do wydania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy. Zgodność z normami prawa powszechnie obowiązującego jest warunkiem koniecznym, ale i wystarczającym do wydania decyzji o warunkach zabudowy, ponieważ jego spełnienie lub niespełnienie determinuje działanie organu. W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało, że planowana inwestycja w zakresie dotyczącym zmiany sposobu użytkowania budynku nie spełnia zasady dobrego sąsiedztwa o której mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy. Wyjaśnienia wymaga pojęcie działki sąsiedniej oraz dostępu do drogi publicznej. Przez działkę sąsiednią należy rozumieć nie tylko jako działkę graniczącą z terenem planowanej inwestycji, ale także działkę znajdujące się w pewnym obszarze tworzącym urbanistyczną całość. Natomiast pojecie dostępu do drogi publicznej zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 14 ustawy. W myśl tego przepisu ilekroć w ustawie jest mowa o dostępie do drogi publicznej, należy przez to rozumieć bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej. Pojęcie dostępu do drogi publicznej należy rozumieć jak najszerzej. Warunek dostępu do drogi publicznej jest spełniony zawsze wtedy, kiedy na przedmiotową działkę można się dostać, zgodnie z prawem, z drogi publicznej. Ustawodawca nie stawia przy tym wymagań co do rodzaju tego dostępu, czy ma być to droga czy ścieżka. Od pojęcia "dostęp do drogi publicznej" należy odróżnić pojęcie "front działki". Front działki to część działki budowlanej, która przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę - § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588). Z analizy funkcji i cech zabudowy sporządzonej przez organ I instancji wynika, że działka nr [...] na której znajduje się zakład stolarski, posiada dostęp do ul. [...] ponieważ bezpośrednio do niej przylega. Istnieje więc, zgodna z prawem możliwość dostania się na tą działkę z ulicy [...] . Natomiast okoliczność, że wjazd na tę działkę, a więc front działki, usytuowany jest od ulicy Różanej, nie oznacza, że działka nie ma dostępu do ulicy [...] . Pojęcia "dostęp do drogi publicznej" i "front działki" mają inny zakres znaczeniowy i nie mogą być stosowane zamiennie. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2009 r. sygn. akt II OSK 1102/08 (Lex nr 552814) stwierdził, że w związku z tym, iż ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zawiera legalną definicję pojęcia "dostępu do drogi publicznej" językowa wykładnia tego pojęcia jest niedopuszczalna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zaprezentowało wykładnię językową pojęcia "dostęp do drogi publicznej" sprzeczną z definicją ustawową. W sprawie niniejszej wyjaśnić należy również, że nieuprawnione jest stanowisko Kolegium, że o dobrym sąsiedztwie, czyli o kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników zabudowy, decyduje to czy planowana inwestycja stanowi uzupełnienie istniejącej na obszarze analizowanym podstawowej funkcji. Takie stanowisko nie wynika z treści przepisu art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy. Z treści tego przepisu wynika, że o tym czy spełniona została zasada dobrego sąsiedztwa decyduje obecność w obszarze analizowanym jednej działki, dostępnej z tej samej drogi publicznej, zabudowanej w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy. Wcale nie jest konieczne aby planowana inwestycja stanowiła uzupełnienie istniejącej na obszarze analizowanym funkcji podstawowej Trafny jest zarzut skargi, że także inne działki znajdujące się w analizowanym obszarze a wykorzystywane do działalności usługowej, mogą stanowić odniesienie dla planowanej inwestycji. Z akt sprawy wynika, że na działce nr [...] znajduje się zakład kamieniarski i z działki tej jest dostęp do ulicy [...] . Bez znaczenia jest natomiast okoliczność, że działka znajduje się w głębi, poza linia zabudowy ulicy [...] , ponieważ inwestycja objęta wnioskiem nie dotyczy budowy nowego budynku. Wniosek o wydanie warunków zabudowy dotyczy budynku istniejącego, którego położenie względem budynków sąsiednich nie ulegnie zmianie. Również na przeciwko działki skarżących, po drugiej stronie ulicy [...] , prowadzona jest działalność usługowa – biuro reklamy, która mogłaby być brana pod uwagę jako punkt odniesienia dla części planowanej przez skarżących inwestycji. Dokonana w niniejszej sprawie przez organ odwoławczy wykładnia zasady dobrego sąsiedztwa nie jest trafna i w sposób nieuzasadniony ogranicza prawo właścicieli działki nr [...] do jej zagospodarowania w sposób przez nich wybrany. Z uwarunkowań ustrojowych (konstytucyjna ochrona prawa własności) oraz z ukształtowania prawa własności jako najszerszego prawa do rzeczy w Kodeksie cywilnym wynika, że należy domniemywać prawo do korzystania z rzeczy przez właściciela, w tym zagospodarowania nieruchomości w sposób przez niego wybrany, pod warunkiem respektowania prawnych nakazów i zakazów. Dlatego też, w razie wątpliwości, przepisy ustawy należy tak interpretować, aby poszerzać swobodę korzystania z rzeczy przez uprawnionego, nie wolno zaś domniemywać zawężenia jego uprawnień. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznając sprawę ponownie oceni, czy wniosek skarżących spełnia warunek dobrego sąsiedztwa, uwzględniając ocenę prawną zawartą w uzasadnieniu wyroku. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania wydano na podstawie art. 200 tej ustawy.