II SA/Sz 923/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a ustanowić radcę prawnego Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżoną decyzję Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny z dnia [...] r. nr [...] oraz decyzję organu I instancji w przedmiocie choroby zawodowej. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 22 grudnia 2017 r. W dniu 17 stycznia 2018 r. M. R. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy celem wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku. W uzasadnieniu wniosku złożonego na urzędowym formularzu PPF podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie ma żadnego majątku, utrzymuje się z emerytury wynoszącej [...] zł miesięcznie netto, a jego zobowiązania i wydatki stałe wynoszą: mieszkanie [...] zł, fundusz remontowy [...] zł, TV i internet [...] zł, leki i witaminy [...] zł, energia elektryczna i telefon [...] zł, przejazdy [...] zł, komornik [...] zł. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 245 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W rozpoznawanej sprawie skarżący jest zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. c p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących chorób zawodowych. Na podstawie art. 262 ww. ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Z oświadczenia skarżącego wynika, że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe, a jego miesięczny dochód wynosi [...] zł. Zobowiązania i wydatki stałe wynoszą [...] zł. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. W tej sytuacji, mając na względzie przedmiot postępowania sądowego, a także to, że skarga kasacyjna może być sporządzona wyłącznie przez pełnomocnika będącego radcą prawnym lub adwokatem, należało uwzględnić wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, bowiem wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia i wydatków pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt. 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.