II SA/Sz 924/12
WyrokWSA w Szczecinie2012-11-15
Skład orzekający: Grzegorz Jankowski, Henryk Dolecki, Iwona Tomaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu pierwszej instancji nakazującą usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym obiektów garażowych, w sytuacji gdy nakazane roboty dotyczyły głównie garażu murowanego należącego do jednego ze współwłaścicieli, a jedynie pośrednio wpływały na garaż blaszany należący do drugiego współwłaściciela?Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu pierwszej instancji, ponieważ nakazane roboty budowlane nie dotyczyły bezpośrednio usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym garażu blaszanego, lecz stanowiły roboty dodatkowe mające na celu zabezpieczenie garażu murowanego. Nakazanie przesuwania legalnie istniejącego garażu blaszanego w celu wykonania tych robót było niezgodne z prawem i technicznie niemożliwe. Kwestie zawilgocenia wiatrołapu i odprowadzania wód opadowych z nieruchomości powinny być rozpatrywane w odrębnym postępowaniu.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym dwóch obiektów garażowych – blaszanego należącego do Z. D. i murowanego należącego do J. W. Organ pierwszej instancji nakazał usunięcie nieprawidłowości, w tym m.in. przesunięcie garażu blaszanego na czas robót. Organ odwoławczy uchylił tę decyzję, uznając, że nakazane roboty nie dotyczą bezpośrednio garażu blaszanego, a jedynie garażu murowanego, a ich wykonanie wymagałoby przesunięcia legalnie istniejącego garażu blaszanego, co jest niemożliwe i niezgodne z prawem. Skarżący J. W. wniósł skargę do WSA, kwestionując stanowisko organu odwoławczego.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.),, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 listopada 2012 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oddala skargę
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623) po rozpatrzeniu odwołania Z. D. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. znak [...] nakazującej D. i J. W. oraz Z. D. usunięcie w terminie do dnia [...] r. stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym obiektów garażowych zlokalizowanych na terenie działki nr [...], przy ul. [...], poprzez wykonanie robót budowlanych polegających na:
1. odsunięciu na czas wykonywania robót obiektu garażowego o konstrukcji stalowej stanowiącego własność Z. D. w kierunku północnym i wschodnim na czas wykonania robót budowlanych,
2. demontażu fragmentu ogrodzenia z siatki na słupkach stalowych w części między obiektem garażowym a murowanym,
3. wykonaniu wyprawy tynkarskiej ściany wschodniej murowanego obiektu garażowego,
4. zamontowaniu rynny na ścianie garażu murowanego i wiatrołapie odbierającej wody opadowe z dachu obiektu garażowego o konstrukcji stalowej
ułożonej ze spadkiem w kierunku rury spustowej,
5. zamontowanie rury spustowej na elewacji frontowej garażu murowanego
odbierającej wody opadowe z orynnowania,
6. ponownym ustawieniu obiektu garażowego o konstrukcji stalowej w miejscu pierwotnej lokalizacji - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że po przeprowadzeniu kontroli obiektów garażowych, zlokalizowanych na działce nr [...] przy ul. [...] w dniu [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego tych obiektów, a następnie zaskarżoną decyzją na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, nakazał współużytkownikom wieczystym terenu – D. i J. W. oraz Z. D., usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, poprzez wykonanie, w oznaczonym terminie, określonych robót budowlanych.
Nie zgadzając się z przedmiotową decyzją Z. D. złożyła od niej odwołanie. Odwołująca zarzuciła, że zaskarżona decyzja jest nierzetelna i stronnicza. Odwołująca się stwierdziła, że organ pierwszej instancji winien dokonać oceny prawidłowości odprowadzenia wód opadowych z garażu J. W. na podstawie projektu budowlanego, a nie protokołu 5-letniej kontroli stanu technicznego budynku.
Organ II instancji podkreślił, że z ustaleń dokonanych przez organ powiatowy wynika, że na działce nr [...] położonej przy ul. [...] której współużytkownikami wieczystymi której są D. i J. W. oraz Z. D., znajdują się dwa obiektu garażowe:
- garaż blaszany, należący do Z. D., wybudowany w [...] r., na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] r.,
- garaż murowany, należący do J. W., wybudowany samowolnie
w [...] r. i zalegalizowany decyzją z dnia [...]
Organ wskazał, że w protokole z kontroli, przeprowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] r., w zakresie stanu technicznego powyższych obiektów odnotowano: "Garaże są usytuowane w bliskiej odległości, ponadto między obiektami znajduje się ogrodzenie z siatki stalowej na słupkach. Od strony ganku garaże bezpośrednio przylegają do siebie ścianami, a od strony bram wjazdowych znajdują się w odległości od siebie o [...] cm. Bliskie odległości garaży powodują zaleganie w szczelinie -na fragmencie istniejącego ogrodzenia - liści. Ponadto wody opadowe z dachu garażu stalowego są częściowo odprowadzane w stronę garażu murowanego. W dniu kontroli stwierdzono zawilgocenie wewnątrz garażu murowanego na ścianie podłużnej graniczącej z garażem stalowym. W wiatrołapie stwierdzono zawilgocenie ściany zewnętrznej do której przylega garaż murowany a stalowy znajduje się w bliskiej odległości". W tym protokole znajduje się szkic rozwiązania odprowadzenia wody opadowej z garażu blaszanego.
Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że w dniu [...] r. przedstawiciele organu powiatowego ponownie przeprowadzili kontrolę garaży.
W protokóle z kontroli odnotowano: "nieprawidłowości związane ze stanem technicznym obiektów stwierdzone na poprzedniej kontroli /[...] r./ nie zostały usunięte. W garażu użytkowanym przez J. W. na ścianie zewnętrznej /od strony garażu Dorynek/ występuje znaczne zawilgocenie i odparzenie tynku do wysokości ok. [...] metra od poziomu posadzki. Zawilgocenie nie występuje na pozostałych ścianach. W dniu kontroli nie zapewniono dostępu do wnętrza garażu D. Obiekty są nadal zlokalizowane w odległości ok. [...] cm od siebie. Wody opadowe z garażu Z. D. są częściowo odprowadzane w kierunku garażu W. Zawilgocenie nadal występuje w wiatrołapie budynku mieszkalnego."
W dalszej części uzasadnienia organ podkreślił, że zgodnie z ustawą Prawo budowlane obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej (art. 5 ust. 2), a obowiązanym do utrzymywania go zgodnie z powyższymi zasadami jest jego właściciel lub zarządca (art. 61). Jednocześnie organ przytoczył treść art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego zgodnie z którym, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.
Zdaniem organu odwoławczego z ustaleń dokonanych przez organ pierwszej instancji nie wynika, by garaż blaszany znajdował się w niewłaściwym stanie technicznym. Nieprawidłowości dotyczą jedynie garażu murowanego, należącego do J. W. "Na ścianie zewnętrznej od strony garażu Z. D. występuje znaczne zawilgocenie i odparzenie tynku do wysokości ok. [...] m od poziomu posadzki". W tych okolicznościach, w ocenie organu, niezasadne jest nakazanie właścicielce garażu blaszanego – Z. D., wykonanie robót wymienionych
w decyzji. Nakazane roboty nie dotyczą usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu budowlanego, lecz stanowią roboty dodatkowe, jakie należałoby wykonać w celu wyeliminowania zamakania ściany garażu murowanego, wybudowanego samowolnie, a później zalegalizowanego, zbyt blisko istniejącego już obiektu blaszanego. Organ odwoławczy podkreślił, że nieuprawnione
i niezgodne z prawem jest nakazanie przesuwania garażu blaszanego, w celu wykonania wskazanych w decyzji robót zabezpieczających garaż murowany. Zdaniem organu przy aktualnym usytuowaniu obiektów wykonanie tych robót jest technicznie niemożliwe.
Wobec powyższego organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, nakazując rozważyć przyjęcie innego sposobu wyeliminowania, przez właściciela obiektu, nieprawidłowości w stanie technicznym garażu murowanego, bez konieczności przesuwania istniejącego legalnie garażu blaszanego. Powyższe ustalenia wymagają przeprowadzenia postępowania w znacznej części, do czego organ odwoławczy nie jest uprawniony.
Ponadto organ odwoławczy wskazał, że sprawa zawilgocenia ściany wiatrołapu, podobnie jak podnoszona w odwołaniu sprawa odprowadzenia wód opadowych z nieruchomości nie jest przedmiotem niniejszego postępowania i może zostać zbadana w odrębnym postępowaniu.
Nie zgadzając się z powyższą decyzją J. W. złożył na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie oraz utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...]
Skarżący wskazał, że jego celem, jako wnioskodawcy było umożliwienie usunięcia zarówno skutków jak i przyczyn degradacji obu obiektów, czyli wiatrołapu budynku mieszkalnego oraz garażu murowanego. Rozwiązanie zawarte
w decyzji organu pierwszej instancji wynika z wypracowanego w drodze negocjacji stanowiska wszystkich stron, co potwierdza podpisany przez te strony protokół z wizji lokalnej dokonanej w dniu [...] r.
Zdaniem skarżącego organ odwoławczy zupełnie bezpodstawnie zakwestionował ustalenia i efekty pracy organu pierwszej instancji.
J. W. zarzucił też organowi drugiej instancji, że bezzasadnie, wbrew prawu oraz ustaleniom z wizji lokalnej, a także wnioskom zawartym w protokole z pięcioletniej okresowej kontroli stanu technicznego stwierdził, że sprawa zawilgocenia ściany wiatrołapu (budynku mieszkalnego) nie jest przedmiotem niniejszego postępowania, i może zostać zbadana w odrębnym postępowaniu, bowiem przedmiotowe postępowanie dotyczy jedynie obiektów garażowych.
Zdaniem skarżącego oczywistą manipulacją, "zakłamującą rzeczywistość" jest użycie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że: " z ustaleń dokonanych przez organ
I instancji nie wynika, by garaż blaszany znajdował się w niewłaściwym stanie technicznym. Nieprawidłowości dotyczą jedynie garażu murowanego".
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem.
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji, dokonana według kryterium zgodności z prawem, dała podstawę do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Nie są zasadne zarzuty podniesione w skardze.
Trafnie organ II instancji stwierdził, że materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie jest art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, który stanowi, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, właściwy organ nakazuje w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.
Jednak dokonane w toku postępowania przed organem I instancji ustalenia, nie wskazują na to, że garaż blaszany Z. D., znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym. W wyniku oględzin stwierdzono, że w nieodpowiednim stanie technicznym jest garaż murowany należący do skarżącego. Z tym, że adresatem decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości może być według ustawy właściciel lub zarządca obiektu budowlanego (art. 61 w zw. art. 66 Prawa budowlanego). Organ I instancji w sentencji swojej decyzji nakazał, wskazując jednocześnie na Z. D. i J. W., odsunięcie na czas wykonywania robót garażu stalowego (własność Z. D.) w kierunku północnym i wschodnim, a następnie ponowne ustawienie tego garażu w miejscu pierwotnej lokalizacji.
Z treści orzeczenia organu I instancji można wyprowadzić wniosek, że pozostałe obowiązki, a mianowicie wykonanie robót tynkarskich, zamontowanie rynny i rury spustowej powinien wykonać J. W., gdyż dotyczą jego obiektu. Natomiast nie jest jednoznacznie wskazane, kto ma zdemontować cześć ogrodzenia z siatki na słupkach stalowych, znajdującego się między garażem stalowym a murowanym.
W związku z tak sformułowaną decyzją organu I instancji należy uznać, że organ odwoławczy trafnie stwierdził, iż w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie było zasadne nakazanie Z. D., właścicielce garażu blaszanego, wykonanie robót wskazanych w decyzji. Roboty nie dotyczą usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu budowlanego, lecz stanowią roboty dodatkowe, które powinny być wykonane w celu usunięcia skutków zamakania ściany garażu murowanego. Organ odwoławczy podkreślił też, że bezpodstawne i niezgodne z prawem było nakazanie przesuwania garażu blaszanego, w celu wykonania robót mających usunąć nieodpowiedni stan techniczny garażu murowanego. W ocenie organu II instancji, przy aktualnym usytuowaniu obiektów, wykonanie tych robót nie jest technicznie możliwe.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów podniesionych przez skarżącego należy stwierdzić, że one również nie są uzasadnione. Z treści zawiadomień sporządzonych przez organ I instancji (w aktach administracyjnych) wynika, że przedmiotowe postępowanie dotyczy stanu technicznego garażu należącego do Z. D., jak i garażu J. W. W związku z tym organ odwoławczy stwierdził, że kwestia zawilgocenia ściany wiatrołapu i odprowadzania wód opadowych z nieruchomości może być rozpatrzona w odrębnym postępowaniu.
Niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze należy stwierdzić, że organy obu instancji nie uwzględniły kwestii podmiotowych granic niniejszego postępowania. Z wypisu uproszczonego z rejestru gruntów znajdującego się w aktach administracyjnych wynika, że współużytkownikiem wieczystym nieruchomości nr 874, na zasadzie wspólności ustawowej (1/2), jest W. D. Jednak nie wziął on udziału w sprawie. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji winien się odnieść również do tej kwestii.
W związku z powyższym Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło