II SA/Sz 930/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. U. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi G. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: ustanowić radcę prawnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Ś. przez Kierownika Sekcji Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Ś. w sprawie odmowy przyznania G.U. pomocy finansowej w formie zasiłku celowego z przeznaczeniem na dofinansowanie do żywności, opłat za energię i gaz, środków czystości i higieny osobistej oraz zakupu leków. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła G. U. Wyrokiem z dnia [...] r. Sąd oddalił skargę G. U. W dniu [...]r. (data nadania wniosku) skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z treści formularza PPF wynika, że G. U. wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, od trzydziestu pięciu lat jest osobą niepełnosprawną. Źródło jej dochodu stanowi renta inwalidzka w wysokości [...] zł oraz dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł. Z uwagi na wiek oraz niepełnosprawność nie ma możliwości podjęcia pracy zarobkowej. Nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3). W myśl art. 246 ww. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Natomiast w zakresie całkowitym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest decyzja z zakresu pomocy społecznej. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 239 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Wobec ustawowego zwolnienia skarżącej od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, brak jest możliwości przyznania prawa pomocy w tym zakresie na mocy orzeczenia sądu. Zgodnie z art. 262 ustawy przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Po analizie informacji zwartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, że obecna sytuacja materialna skarżącej uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. W tych okolicznościach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.