II SA/Sz 932/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 1 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. H. i R. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. S. H. i R. M., reprezentowani przez pełnomocnika będącego adwokatem, wystąpili ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...]., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą R. N. pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, każdy o dwóch lokalach mieszkalnych, wraz z urządzeniami budowlanymi, na terenie działki nr [...] w obrębie [...], znajdującej się przy ul. [...]. Skarżący zwrócili się w skardze z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, gdyż inwestor prowadzi intensywne prace budowlane w oparciu o zaskarżoną decyzję i według kwestionowanego przez skarżących projektu. Uważają, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż do czasu rozpoznania skargi budowa zostanie zakończona. Dodali, że wybudowane mieszkania zostaną sprzedane, a wówczas istnieje realne niebezpieczeństwo, że inwestycja zostanie i tak zalegalizowana w oparciu o przepisy prawa budowlanego, które przewidują taką możliwość. Zwrócili uwagę wnioski z opinii z zakresu ochrony przeciwpożarowej, sporządzonej przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, w których stwierdza on, że pokrycie dachu budynku znajdującego się na działce nr [...] nie posiada wymaganej klasy odporności ogniowej, a konstrukcja nośna dachu nie posiada odporności, gdyż jest zbudowana z drewnianej więźby dachowej pokrytej dachówką, co wskazuje na realnie istniejące zagrożenie pożarowe w związku z wnoszeniem budynku na ww. działce nr [...]. Zdaniem skarżących, w tej sytuacji kontynuowanie budowy może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wybuchu pożaru. Dodali, że kontynuowanie budowy stwarza zagrożenie nie tylko dla mienia, ale i zdrowia i życia ludzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub w części. Jednakże po przekazaniu skargi przez organ sądowi administracyjnemu, sąd ten, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Powołane w art. 61 § 3 P.p.s.a., niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków oznacza taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami. Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. (por. postanowienie NSA z dnia 20 lipca 2015 r., sygn. akt II FZ 542/15, opubl. w Lex nr 1754857). W ocenie Sądu, skarżący nie wykazali wystąpienia okoliczności, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, z uwagi na niebezpieczeństwo wystąpienia po ich stronie znacznej szkody majątkowej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie stanowi o wystąpieniu tego rodzaju okoliczności argumentacja skarżących o prowadzeniu przez inwestora intensywnych prac budowlanych czy możliwość zakończenia budowy i sprzedaży mieszkań przed rozpoznaniem skargi. Należy mieć bowiem na względzie, iż to inwestor realizując inwestycję na mocy ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę podejmuje ryzyko, że w razie wyeliminowania takiej decyzji z obrotu prawnego, zobowiązany będzie do wykonania nakazów organów nadzoru budowlanego mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, a nawet do wykonania rozbiórki. Nie sposób uznać również za mogącą wywoływać konsekwencje w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a., upatrywanej przez skarżących, w kategoriach "niebezpieczeństwa", możliwości zalegalizowania inwestycji w oparciu o przepisy prawa budowlanego. Skutki tego rodzaju nie mają bowiem charakteru nieodwracalnego. Ponadto skarżący nie określili wielkości szkody, jaka ich zdaniem wynika z wykonania zaskarżonej decyzji, ani nie przedstawili dowodów, pozwalających zweryfikować wyliczenie tej szkody. Skoro to inwestor będzie zobowiązany do przywrócenia stanu poprzedniego na własny koszt, tak więc jakakolwiek szkoda finansowa powstanie po stronie inwestora, a nie strony skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt II OZ 145/17, opubl. w internetowej bazie – orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec podniesionych przez skarżących argumentów o realizacji inwestycji na podstawie kwestionowanego przez nich projektu oraz wniosków z opinii zakresu ochrony przeciwpożarowej co do wymaganej klasy odporności ogniowej konstrukcji dachu budynku i formułowane na tym tle obawy o realnym zagrożeniu pożarowym, Sąd wskazuje, że są one zarzutami kierowanymi przeciwko legalności wydanej decyzji. Tymczasem na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania, sąd administracyjny nie jest władny ocenić zgodność z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, a jedynie bada czy występuje prawdopodobieństwo wystąpienia następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jakie może wywołać wykonanie danego aktu lub czynności. Z okoliczności sprawy i wywodów wniosku skarżących nie wynika w sposób dostateczny wystąpienie zagrożenia pożarowego, które nie jest co do zasady przewidywanym skutkiem wykonania decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. Sposobność stworzenia i rozprzestrzeniania się pożarów ma bowiem najczęściej charakter losowy i jest zwykle następstwem nieostrożności podczas realizacji i użytkowania budynku mieszkalnego oraz wad i urządzeń znajdujących się w budynku i ich nieprawidłowej eksploatacji, a nie samego faktu wykonania decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę. Kierując się powyższym, Sąd uznał, że skarżący nie wykazali, w sposób dostateczny negatywnych następstw, określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., jakie mogą wiązać się dla nich z wykonaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, okoliczności tego rodzaju nie można było wywieść z akt sprawy, co oznacza, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.