II SA/Sz 933/15

WyrokWSA w Szczecinie2016-02-18

Skład orzekający: Stefan Kłosowski, Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Arkadiusz Windak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jest zgodne z prawem, jeśli strona nie została prawidłowo powiadomiona o postępowaniu i dowiedziała się o decyzji po terminie do jej zaskarżenia?
Ratio decidendi
Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania zostało wydane w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny i zastosowane przepisy K.p.a. Sąd administracyjny jest związany granicami sprawy wyznaczonymi przedmiotem zaskarżenia, którym jest postanowienie procesowe. Nawet jeśli strona nie została prawidłowo powiadomiona o postępowaniu i dowiedziała się o decyzji po terminie, odwołanie od decyzji, która stała się ostateczna, jest niedopuszczalne, a jej wzruszenie możliwe jest jedynie w trybach nadzwyczajnych, które zostały już wyczerpane.
Stan faktyczny
Skarżąca S. W. nie została prawidłowo powiadomiona o postępowaniu w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, przez co nie doręczono jej decyzji organu I instancji. Dowiedziała się o decyzji po terminie do wniesienia odwołania, a decyzja stała się ostateczna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność jej odwołania, wskazując na konieczność skorzystania z trybów nadzwyczajnych. Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Kolegium, zarzucając naruszenie przepisów K.p.a. i ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 lutego 2016 r. sprawy ze skargi S. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia [...] r. nr[...] , na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), zwanej dalej "K.p.a.", stwierdziło niedopuszczalność odwołania S. W. od decyzji Burmistrza R. z dnia [...] r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego -na wniosek Spółka A. z o.o. w P.- polegającej na budowie linii napowietrznej 110 kV w gminach C. i R., obejmującej fragmenty działek: w gminie [...] . W uzasadnieniu decyzji Kolegium przedstawiło stan faktyczny i prawny sprawy, z którego wynikało, że Burmistrz R. decyzją z dnia [...] r. ustalił, na wniosek Spółka A. z o.o. w P., lokalizację inwestycji celu publicznego polegającego na budowie linii napowietrznej 110kV w gminach[...] . Decyzja Burmistrza została doręczona stronom postępowania, na których terenie była planowana realizacja inwestycji. W stosunku do pozostałych stron postępowania decyzja została wywieszona na tablicy ogłoszeń gminy R. w dniu [...] r., na okres [...] dni. S. W., która jest stroną postępowania, albowiem przez jej nieruchomość miała przebiegać część planowanej sieci energetycznej, decyzji nie doręczono. Decyzja stała się ostateczna w dniu [..] r. W dniu [...] r. do Kolegium wpłynęło odwołanie S. W. od decyzji Burmistrza R. z dnia [...] r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Z treści wniosku wynikało, że odwołująca się nie brała udziału w postępowaniu przed organem I instancji, albowiem organ nie powiadomił jej o toczącym się postępowaniu pomimo, że z inwestorem prowadziła obszerną korespondencję w sprawie przebiegu projektowanej linii. O wydanej decyzji z dnia [...] r. dowiedziała się w dniu [...] r., gdy przedstawiciele inwestora zwrócili się do niej z propozycjami rozwiązań o charakterze prawnym, dotyczącym jej nieruchomości. W ocenie odwołującej się, z tym dniem rozpoczął bieg termin przewidziany dyspozycją art. 59 § 2 K.p.a., natomiast ona uchybiła terminowi bez własnej winy. Dowodzi tego również brak zawiadomienia o wszczęciu postępowania. Postanowieniem z dnia [...] r. Kolegium odmówiło S. W. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, które zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Kolegium rozpatrzyło również zażalenie S. W. na postanowienie Burmistrza R. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją tego organu z dnia [...] r. Postanowieniem z dnia [...] r. organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W dniu [..] r. S. W. wniosła do Kolegium, za pośrednictwem Burmistrza R. kolejne odwołanie od decyzji z dnia [...] r. w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Odwołująca się zarzucała zaskarżonej decyzji rażące naruszenie art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 49 K.p.a. poprzez pisemne niezawiadomienie jej o wszczęciu postępowania dotyczącego nieruchomości, której jest właścicielem i zamiarze zlokalizowania na tym gruncie inwestycji celu publicznego, nie doręczeniu jej wydanych w sprawie postanowień i decyzji przez co została pozbawiona możliwości aktywnego uczestniczenia w postępowaniu, art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane poprzez nieuwzględnienie w procesie decyzyjnym jej interesów ekonomicznych i prawnych jako osoby trzeciej, art. 54 pkt 2 lit. d ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nieuwzględnienie w decyzji warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy w zakresie dotyczącym interesów skarżącej. S.W. powołując się na powyższe zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Kolegium powołując się na przepis art. 129 § 2 K.p.a. oraz wskazany w tym przepisie termin do wniesienia odwołania wskazało, że S. W. nie doręczono decyzji w terminie, jak to uczyniono w odniesieniu do pozostałych stron postępowania. Z tego powodu obecnie decyzja ta nie może być przedmiotem skutecznego doręczenia w rozumieniu K.p.a. Od takiej decyzji nie można wnieść również skutecznie odwołania a jej kwestionowanie może nastąpić wyłącznie poprzez wznowienie postępowania przy zachowaniu terminu do wniesienia tego środka. Zdaniem Kolegium, skoro nie było procesowego doręczenia decyzji, a decyzja ta stała się ostateczna, złożenie odwołania od tej decyzji jest niedopuszczalne, co skutkowało wydaniem postanowienia na podstawie art. 134 K.p.a. S. W. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S.. Zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 134 K.p.a poprzez uznanie niedopuszczalności odwołania pomimo braku przesłanek do takiego rozstrzygnięcia oraz art. 129 § 2 K.p.a. poprzez stwierdzenie, że wniesienie odwołania uchybia terminowi określonemu w tym przepisie, chociaż zostało złożone w terminie 14 dni od doręczenia decyzji Burmistrza R. z dnia [..] r, wniosła o uchylenie postanowienia Kolegium w całości oraz zasadzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W ocenie skarżącej, zasadniczy problem w rozpoznawanej sprawie dotyczy uzyskania przez decyzję Burmistrza R. z dnia [...] r. waloru ostateczności w sytuacji, gdy organ żadnej ze stron postępowania nie zawiadomił o jego wszczęciu, ani też nie doręczył decyzji. Skarżącej decyzja Burmistrza R. w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego została doręczona w dniu [..] r., zaś odwołanie zostało wniesione w ustawowym terminie. Odnosząc się do wznowienia postępowania sugerowanego przez Kolegium wskazała na przepis art. 53 ust. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, z którego wynika brak możliwości uchylenia decyzji w wyniku wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Nie jest również możliwe na mocy art. 53 ust. 7 powołanej ustawy stwierdzenie nieważności decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu albowiem zaskarżonemu postanowieniu nie można skutecznie postawić zarzutu naruszenia prawa, natomiast związanie sądu administracyjnego przedmiotem zaskarżenia nie pozwala sądowi, przy akceptacji legalności bezpośrednio zaskarżonego aktu, na objęcie kontrolą aktów wcześniej wydanych, samodzielnie zaskarżalnych do sądu, chociaż niektóre z nich tą kontrola zostały objęte. Obowiązek rozstrzygania spraw przez sąd administracyjny w granicach sprawy, wyznaczonej przedmiotem zaskarżenia wynika z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Przepis ten stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jedynie związanym zarzutami i wnioskami skargi. Określenia "w granicach sprawy" oznacza, że sąd zobligowany jest do rozstrzygania wyłącznie w sprawie administracyjnej, której dotyczy skarga. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od decyzji Burmistrza R. z dnia [...]r. o ustaleniu – na wniosek Spółka A. z o.o.- lokalizacji inwestycji celu publicznego. Postanowienie to ma charakter wyłącznie procesowy. Nie budzi wątpliwości sądu, że skarżąca jako właścicielka nieruchomości znajdujących się na terenie objętym decyzją Burmistrza R. posiadała przymiot strony w postępowaniu o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Bezsporne w sprawie jest również i to, że S. W. organ nie zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego, jak również nie doręczał jej żadnych pism dotyczących tego postępowania, w tym decyzji administracyjnej kończącej postępowanie. O decyzji skarżąca dowiedziała się po upływie terminu otwartego do wniesienia odwołania przez inne strony i stąd też decyzja po upływie tego terminu stała się ostateczna. Ustalenia takie poczyniło Samorządowe Kolegium w S. w postępowaniu w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i ustalenia te zaakceptował Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. w wyroku z dnia [...] r. sygn. akt II SA/Sz 460/14, którym to wyrokiem, na podstawie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, związany jest zarówno organ jak i sąd orzekający w niniejszej sprawie. Nie ma zatem znaczenia wniesienie przez skarżącą odwołania od decyzji Burmistrza R. ([...]r.) w terminie 14 dni od daty doręczenia jej kopii tej decyzji ([...] r.), bowiem doręczenie to nie wiązało się z otwarciem nowego terminu dla strony do wniesienia odwołania. Inne pojmowanie tej sytuacji procesowej oznaczałoby dopuszczalność odwołania się od decyzji, która stała się ostateczna w administracyjnym toku instancji, co w świetle przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego jest niedopuszczalne. Wzruszenie decyzji ostatecznej możliwe jest wyłącznie w trybach nadzwyczajnych, lecz z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca już z nich, z negatywnym dla siebie skutkiem, skorzystała. Na przeszkodzie wzruszenia decyzji stanęły przede wszystkim przepisy art. 53 ust. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W tym stanie rzeczy, skoro postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie zostało wydane w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy oraz na podstawie prawidłowo zastosowanych przepisów K.p.a., sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Z tego powodu, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło