II SA/Sz 935/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.),, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi Z. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego przeznaczenie działki pod zalesienie I uchyla zaskarżone postanowienie, II zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 4 sierpnia 2006 r. Z. M. zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy D. o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, że przeznaczenie działki rolnej oznaczonej w jednostce ewidencyjnej Gminy D. w obrębie geodezyjnym R. nr geodezyjny [...] do zalesienia, nie jest sprzeczne z ustaleniami studium uwarunkowania i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy D. Na podstawie art. 219 Kpa postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2006 r. Burmistrz Miasta i Gminy D. odmówił wydania zaświadczenia wskazując, iż w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy D. zatwierdzonym uchwałą nr IV /24/98 Rady Miejskiej w D. z dnia 29.12.1998 roku oraz w zmianie Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy D. dla terenu w rejonie ul. [...] miasta D. zatwierdzonym uchwałą nr XLII/259/2005 Rady Miejskiej w D. z dnia 16 marca 2005 roku dla wnioskowanej działki w części opisowej w/w studium brak jest zapisów o jej przeznaczeniu. Natomiast w rysunku stanowiącym załącznik mapowy nr 1 do studium działka nr [...] położona w obrębie geodezyjnym R. znajduje się na terenie oznaczonym kolorem żółtym i zapisem: tereny rolne orne. Na powyższe postanowienie Z. M. wniósł zażalenie podnosząc, iż brak zapisów o przeznaczeniu spornej działki nie oznacza, że jej przeznaczenie jest sprzeczne z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy D. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia 27 października 2006 r. uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Burmistrz D. powinien ustalić czy wnioskodawca jest upoważniony do żądania wydania zaświadczenia, a w drugiej kolejności winien rozstrzygnąć o zasadności wniosku. Organ II instancji wskazał, że w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zostały przewidziane dwa akty planowania lokalnego w gminie: studium określające politykę przestrzenną gminy i lokalne zasady zagospodarowania oraz miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego regulujący przeznaczenie terenów oraz sposób ich zagospodarowania i zabudowy. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie może ingerować w zakres przedmiotowy planu i określać np. przeznaczenia terenu w stopniu zastrzeżonym dla planu. Zatem kierunki zagospodarowania przestrzennego gminy ustalone w studium nie wskazują przeznaczenia określonych obszarów rolnych, lecz są ogólnymi wytycznymi wiążącymi gminę przy sporządzaniu planu miejscowego. W Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy D. wyróżniono następujące strefy: szczególnej ochrony wartości przyrodniczo - kulturowych, rozwoju i restrukturyzacji, utrzymania istniejącego zagospodarowania. Obszary strefy utrzymania istniejącego zagospodarowania są związane z funkcjami leśnymi i rolniczymi. Jednakże Studium nie odnosi się do przeznaczenia nowych gruntów pod zalesienie. Zatem wbrew stanowisku Burmistrza D. z powyższego wynika, że wytyczne Studium dotyczące kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie przesądzają, iż przeznaczenie pod zalesienie działki rolnej nr [...] w obrębie R. jest sprzeczne z ustaleniami Studium. W ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji nie wyjaśnił, dlaczego okoliczność, że na rysunku stanowiącym załącznik mapowy nr 1 do Studium działka nr [...] znajduje się na trenach rolnych ornych, to przeznaczenie jej pod zalesienie jest sprzeczne ustaleniami Studium. Po ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji postanowieniem z dnia 28 grudnia 2006 r. odmówił wydania zaświadczenia potwierdzającego, że przeznaczenie działki rolnej obręb R. o nr [...] pod zalesienie nie jest sprzeczne z ustaleniami Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy D. Organ uznał, że wnioskodawca ma interes prawny w żądaniu wydania takiego zaświadczenia bowiem chce dokonać zalesienia części posiadanych gruntów i ubiegać się o dotację z Unii Europejskiej na zalesienie. Jednocześnie stwierdził, iż Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy D. odnosi się do przeznaczenia nowych gruntów pod zalesienie, jaki również nie można potwierdzić zgodności z w/w Studium wnioskowanego zalesienia. Według organu można odnieść się tylko do Planu Zagospodarowania Przestrzennego, gdyż w/w Studium brak jest aktu prawnego stwierdzającego jednoznacznie, że grunty działki rolnej nr [...] w obrębie R. można przeznaczyć pod zalesienie. Wobec tego nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku. Na powyższą decyzję skarżący 1 czerwca 2007 r. wniósł zażalenie do organu II instancji, który postanowieniem z dnia 11 lipca 2007r. utrzymał rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. podzieliło pogląd reprezentowany przez Burmistrza D. w uzasadnieniu postanowienia, wyjaśniając ponownie, iż aktualnie Studium nie odnosi się do przeznaczenia nowych gruntów pod zalesienie, zaś Gmina nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Studium nie jest aktem prawa miejscowego, przeznaczenie gruntów pod zalesienie odbywa się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i organ nie jest uprawniony do wydawania zaświadczeń o wnioskowanej treści ocennej, a nie potwierdzającej określony stan prawny. Z. M. zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniósł o jego uchylenie w całości zarzucając mu naruszenie prawa polegające na uznaniu, iż na podstawie Studium nie jest możliwe wydanie zaświadczenia potwierdzającego przeznaczenia działki rolnej nr [...] do zalesienia do jej części odnoszącej się do klasy RVI. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje. Zgodnie z treścią art. 141 § 2 Kpa zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie – od dnia jego ogłoszenia stronie. Z analizy akt administracyjnych dołączonych do niniejszej sprawy wynika, że postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy D. wydane zostało 28 grudnia 2006 r. Niezwłocznie po jego wydaniu powinno być doręczone stronie wraz z pouczeniem o przysługującym jej zażaleniu. Kolejne pismo jakie znajduje się w aktach administracyjnych jest to zażalenie Z. M. kierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., w którym skarżący podaje datę 25 maja 2007 r. jako datę doręczenia przedmiotowego postanowienia. Do pisma przewodniego z dnia 11 czerwca 2006 r. kierowanego przez organ I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. dołączone zostało zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki nadanej listem poleconym nr 129892561 przez Urząd Miasta i Gminy D. w dniu 24 maja 2007r. Przesyłka została odebrana 24 maja 2007 r., co zostało też potwierdzone przez doręczającego 24 maja 2007 r. Z blankietu potwierdzenia odbioru nie wynika jaka przesyłka została doręczona w dniu 24 maja 2007 r. Skarżący nie zaprzecza faktowi otrzymania postanowienia, jednak w zażaleniu wskazuje na inną datę jego otrzymania. Zażalenie skarżącego do organu II instancji zostało wysłane listem poleconym w dniu 1 czerwca 2007 r., co wynika z daty stempla pocztowego widniejącego na kopercie. W sytuacji gdyby postanowienie z dnia 28 grudnia 2006 r. zostało skarżącemu doręczone 24 maja 2007r. to zażalenie wniesione 1 czerwca 2007 r. zostało złożone w terminie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie powinno ustalić jaką przesyłkę otrzymał skarżący w dniu 24 maja 2007 r., i czy zażalenie zostało wniesione w terminie. Nie wyjaśnienie tych okoliczności przez organ II instancji stanowi naruszenie art. 7 i 77 kpa. Naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem mogło spowodować rozpoznanie zażalenia wniesionego z uchybieniem terminu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 lit. c Ppsa należało orzec jak w wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 Ppsa.