II SA/Sz 935/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 30 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odrzucić skargę W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła, za pośrednictwem organu, skarga K. reprezentowanej przez W. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że W. J. nie jest osobą uprawnioną do reprezentowania wyżej wymienionej spółki gdyż został postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] r. wykreślony z Krajowego Rejestru Sądowego. Zarządzeniem z dnia 26 września 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do wskazania czy skargę wnosi w imieniu własnym czy w imieniu ww. spółki pod rygorem odrzucenia skargi. W przypadku wniesienia skargi w imieniu spółki, skarżący został także zobowiązany do przedłożenia aktualnego odpisu Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynika jego uprawnienie do występowania w imieniu spółki. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący podał, że wnosi skargę w imieniu spółki gdyż uważa, że nie został skutecznie odwołany – nadal pozostaje prezesem zarządu spółki. Skarżący nie przedstawił aktualnego odpisu Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynika jego uprawnienie do występowania w imieniu spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei w myśl art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 cytowanej ustawy, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, przy czym do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Stosownie do art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29). W wypadku niedopełnienia wspominanego obowiązku, zastosowanie ma art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem, którym w wypadku skargi – w myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy - jest jej odrzucenie. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawartym w postanowieniu z dnia 28 listopada 2012 r. (sygn. akt I GSK 1463/12), brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 tej ustawy polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie. W przypadku osób prawnych najczęściej będzie to odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odczytywane łącznie regulacje mają na celu usunięcie wątpliwości w kwestii dla sprawy kluczowej, czyli ustalenia czy pismo (skarga) zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Pogląd taki podziela zarówno doktryna (tak: M. Niezgódka-Medek (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Komentarz do art. 29 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, teza 4), jak i orzecznictwo (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, ONSA WSA 2005, Nr 5, poz. 91, postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2005 r., OSK 1515/04, niepubl.). Zdaniem Sądu, powyższy pogląd należy w pełni podzielić. Skoro zatem skarżący w zakreślonym mu terminie nie wykonał nałożonego na niego zobowiązania i nie przedłożył aktualnego odpisu Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynika jego uprawnienie do występowania w imieniu spółki, tym samym nie uzupełnił braków formalnych złożonej przez niego skargi – o jakich mowa w art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) odrzucił skargę.