II SA/Sz 937/07

Dnia 18 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda po rozpoznaniu w dniu 18 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji M. Sz. wniósł skargę na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Sz. z dnia [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania w sprawie powołania skarżącego do odbycia zasadniczej służby wojskowej. W skardze M. Sz. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Do skargi dołączył dowód wpłaty w dniu 30 lipca 2007 r. kwoty 90 zł na rzecz Europejskiego Centrum Edukacyjnego Sp. z o.o. w Sz., oraz decyzję komisji rekrutacyjnej Wydziału Zarządzania i Ekonomiki Usług Uniwersytetu Sz. z dnia 24 sierpnia 2007 r. o przyjęciu skarżącego na I rok studiów zaocznych w roku akademickim 2007/2008. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej określanej skrótem P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi jest postanowienie w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, natomiast wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji w sprawie powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej, a więc decyzji wydanej przez organ I instancji. Z decyzji objętej wnioskiem wynika, że skarżący był obowiązany do stawienia się celem odbycia zasadniczej służby wojskowej w jednostce wojskowej w U. w dniu 4 września 2007 r., a wniesienie odwołania, nie wstrzymuje wykonania decyzji. Zatem decyzja objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania, została już wykonana. Tymczasem przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej przewidzianej art. 61 § 3 P.p.s.a. są akty lub czynności które nie zostały jeszcze wykonane, a zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z okoliczności sprawy, zwłaszcza z załączonych do skargi dokumentów wynika, że celem złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jest uzyskanie odroczenia zasadniczej służby wojskowej. Zgodnie bowiem z art. 39 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241 poz. 2416 z późn. zm.), odroczenia zasadniczej służby wojskowej udziela się poborowemu na jego udokumentowany wniosek ze względu na pobieranie nauki. Orzekanie o udzieleniu poborowym odroczeń zasadniczej służby wojskowej należy do wojskowych komendantów uzupełnień (art. 42 ust 1 powołanej wyżej ustawy). Wniosek o udzielenie odroczenia zasadniczej służby wojskowej powinien być złożony przez poborowego co najmniej na czternaście dni przed dniem stawienia się do odbycia zasadniczej służby wojskowej (§ 8 ust 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 maja 2006 r. w sprawie udzielania odroczeń zasadniczej służby wojskowej; Dz. U. Nr 118 poz. 800). Z akt sprawy wynika, że skarżący w dniu 8 sierpnia 2007 r. złożył wniosek o odroczenie zasadniczej służby wojskowej i Wojskowy Komendant Uzupełnień w Sz. w wyniku rozpoznania tego wniosku, decyzją z dnia [...] odmówił odroczenia zasadniczej służby wojskowej. Z odpowiedzi na skargę nadesłanej przez organ II instancji w niniejszej sprawie wynika, że skarżący nie wnosił odwołania od tej decyzji, zatem stała się ona ostateczna. Sąd rozpoznając skargę dotyczącą powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej, nie jest uprawniony do rozpoznania wniosku skarżącego o odroczenie odbycia służby wojskowej, ponieważ jest to sprawa rozstrzygana przez organy administracji publicznej w odrębnym postępowaniu. Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł jak na wstępie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.