II SA/Sz 939/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 listopada 2018 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. nr [...], [...] z dnia [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej [...] kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją wydaną w dniu [...] r., Prezydent Miasta K. wymierzył Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości [...] karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego drogi gminnej - ul. [...] w K., działka nr [...] obręb [...], polegające na umieszczeniu w nim i funkcjonowaniu trzech kontenerów na odpady - bez zezwolenia zarządcy drogi. Karę w wysokości [...] zł, wymierzono za zajęcie pasa drogowego o powierzchni 1,77 m2, 1,20 m2, i 2,00 m2, trwające 48 dni (we wrześniu 2017 r., w październiku 2017 r. i w listopadzie 2017 r.). Do obliczenia kary organ zastosował stawki wynikające z uchwały nr N/II/77/2011 Rady Miejskiej w Koszalinie z dnia 24 marca 2011 r. w sprawie ustalenia wysokości stawek opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg publicznych (Dz. Urząd. Woj. Zachodniopom. Nr 52, poz. 912 ze zm.). Organ pierwszej instancji ustalił, że podmiotem odpowiedzialnym za zajęcie pasa drogowego drogi gminnej bez zezwolenia zarządcy drogi, polegające na umieszczeniu przy osłonie śmietnikowej trzech kontenerów na odpady, jest Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości [...], której mieszkańcy korzystają z tych pojemników. Wobec braku zezwolenia zarządcy drogi na to zajęcie przez Wspólnotę organ wymierzył karę pieniężną z tego tytułu. Decyzja ta była przedmiotem postępowania odwoławczego, w wyniku którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] wydaną w dniu [...] r. uchyliło powyższą decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Kolegium wskazało na konieczność dokładnego wyjaśnienia kwestii podmiotowej odpowiedzialności za zajęcie pasa drogowego w celu umieszczenia w nim kontenerów na odpady komunalne. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania, w dniu [...] r, Prezydent Miasta K. nową decyzją nr [...] ([...]), nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową Nieruchomości [...] karę pieniężną w wysokości [...] zł. Organ pierwszej instancji powołując się na treść Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta K. ustanowionego uchwałą nr XV/179/2015 Rady Miejskiej z dnia 26 listopada 2015 r. oraz na informację uzyskaną od Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. w K. wskazał, iż w celu realizacji obowiązku zbierania odpadów komunalnych, właściciele nieruchomości są zobowiązani do wyposażenia swoich nieruchomości w pojemniki przeznaczone na odpady selektywne, ustawienia ich w miejscu gromadzenia odpadów oraz zabezpieczenia tego miejsca, natomiast w razie niemożliwości ustawienia pojemników na własnej posesji, winni zapewnić ustawienie tych pojemników na nieruchomości położonej w bliskim sąsiedztwie, za zgodą jej właściciela. W niniejszej sprawie organ ustalił, że przedmiotowe pojemniki na odpady zostały usytuowane w bliskim sąsiedztwie, tj. pasie drogowym, ale bez zgody zarządcy drogi, Wspólnota Mieszkaniowa bowiem nie wystąpiła do zarządu dróg o umożliwienie jej ustawienia tych pojemników w pasie drogowym. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości [...], złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania pierwszej instancji, ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W odwołaniu zarzuciła naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., poprzez dowolną, a nie swobodną, ocenę materiału dowodowego oraz sprzeczność istotnych ustaleń z treścią zebranego materiału dowodowego i w konsekwencji niezasadne uznanie, że Wspólnota Mieszkaniowa ponosi odpowiedzialność za zajęcie pasa drogowego, podczas gdy właścicielem kontenerów na odpady jest Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. w K., które bez porozumienia ze skarżącą samowolnie ustawiało kontenery na terenie pasa drogowego. Wspólnota natomiast wyznaczyła miejsce na ustawienie pojemników na odpady w osłonie śmietnikowej, która nie jest zlokalizowana w pasie drogowym. A zatem Wspólnota nie umieściła ich w pasie drogowym, ani nie wyznaczyła pasa drogowego jako miejsca ich posadowienia, a zatem nie powinna być obciążona karą z tytułu zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia. Skarżąca zarzuciła również, że organ, wbrew zaleceniom organu odwoławczego w decyzji z dnia [...] r., nie dokonał ustaleń, czy właściciel kontenerów (PGK) wystąpił do Wspólnoty o wskazanie miejsca usytuowania kontenerów i czy Wspólnota wskazała na pas drogowy jako miejsce ich umieszczania oraz czy miała wpływ na ich posadowienie w pasie drogowym poza osłoną śmietnikową. Wobec istnienia osłony śmietnikowej, zdaniem skarżącej, należy przyjąć, że PGK Sp. z o.o. miało tam wyznaczone miejsce na posadowienie kontenerów, zaś w razie napotykanych problemów w tym zakresie, powinno wezwać Zarządcę Wspólnoty do wskazania takiego miejsca, czego nie uczyniono i w sposób dowolny, bez uzgodnienia ze Wspólnotą wybrano miejsce posadowienie kontenerów w pasie drogowym, a zatem to PGK faktycznie zajęło pas drogowy i winno być obciążone karą pieniężną, z tego tytułu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r., znak [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257), zwanej dalej "K.p.a." oraz art. 40 ust 12 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U z 2017 r., poz. 2222), po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...] od decyzji nr [...] z dnia [...] r. Prezydenta Miasta K. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Kolegium stwierdziło, że zgodnie z art. 40 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o drogach publicznych zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wymaga zezwolenia zarządcy drogi, wydanego w formie decyzji administracyjnej. Z kolei w myśl art. 40 ust. 12 ww. ustawy za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi bądź z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi lub zajęcie pasa o powierzchni większej niż określona w zezwoleniu, zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości 10-krotności opłaty, ustalonej zgodnie z ust. 4-6 ustawy. Pojęcie pasa drogowego i drogi określa art. 4 pkt 1 i 2 ww. ustawy. W rozpatrywanej sprawie postępowanie w przedmiocie zajęcia pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia, prowadzone było z urzędu, po stwierdzeniu podczas rutynowej kontroli pasów drogowych, że w pasie drogowym ulicy [...] w K., na terenie zieleńca przy osłonie śmietnikowej, są umieszczone trzy pojemniki na odpady komunalne ( zielony, niebieski i żółty), bez zezwolenia zarządcy drogi. Pracownicy organu dokonali pomiarów pojemników, wykonali dokumentację fotograficzną i przeprowadzali lustrację przedmiotowego pasa drogowego w poszczególnych dniach. Po wykonaniu tych czynności i ustaleniu, że z pojemników na odpady komunalne korzystają mieszkańcy Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...], zaskarżoną decyzją organ nałożył na tę Wspólnotę karę pieniężną w wysokości [...] zł. za zajmowanie, bez zezwolenia zarządcy drogi, omawianego pasa przez okres 47 dni. Przesłanką niezbędną do wymierzenia kary pieniężnej jest ustalenie, że w pasie drogowym zostało umieszczone określone urządzenie czy obiekt (m.in. kontener do wywozu śmieci) i nastąpiło to bez zezwolenia zarządcy drogi. Odpowiedzialność administracyjna za nieuprawnione zajęcie pasa drogowego ma charakter obiektywny, jest niezależna od winy sprawcy, albowiem ustawową przesłankę nałożenia kary pieniężnej stanowi faktyczne zajęcie pasa drogowego, zaś okolicznościami uwalniającymi od tej odpowiedzialności są: dysponowane przez sprawcę stosownym zezwoleniem właściwego zarządcy drogi na zajęcie pasa lub wykazanie, że zajęcie pasa w konkretnym przypadku nie wymagało takiego zezwolenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych i w piśmiennictwie wskazuje się, że odpowiedzialność administracyjna za zajęcie pasa drogowego powinna obciążać podmiot, który faktycznie zajął pas drogowy bez zezwolenia, ponieważ do wymierzenia kary pieniężnej istotne jest kto dokonał faktycznego zajęcia pasa drogowego na cele niezwiązane z ruchem drogowym, bez uzyskania zezwolenia, o którym mowa w art.40 ust. 1 i 2 ustawy o drogach publicznych. W orzecznictwie wyrażany jest również pogląd, że w sytuacji, gdy pas drogowy został zajęty bez zezwolenia na skutek umieszczenia tam określonego obiektu, to podmiotem, do którego powinna być skierowana decyzja o nałożeniu kary pieniężnej, jest co do zasady właściciel tego obiektu. Powyższe stanowisko nie wyklucza jednak, że w konkretnym stanie faktycznym może się okazać, że to nie właściciel obiektu powinien być podmiotem kary pieniężnej za samowolne zajęcie pasa drogowego. Chodzi szczególnie o sytuację, gdy zostanie wykazane, że podmiotem, który faktycznie dokonał zajęcia pasa przez umieszczenie w nim określonego obiektu (w tym kontenerów na odpady) jest inna osoba niż właściciel tego obiektu a okoliczności sprawy nie pozwalają na obciążenie właściciela odpowiedzialnością. Wówczas organ powinien po dokładnym zbadaniu materiału dowodowego - ustalić kto rzeczywiście dokonał zajęcia pasa bez zezwolenia (por. wyrok NSA z dnia 26 marca 2009 r. sygn. akt IIGSK 832/08) . W niniejszej sprawie obiektami, które umieszczono w pasie drogowym bez zezwolenia, są trzy kontenery na odpady komunalne, należące do Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. w K., korzystają zaś z nich mieszkańcy Wspólnoty Mieszkaniowej [...], przy czym, jak podnosi strona skarżąca w odwołaniu, właściciel kontenerów każdorazowo po ich opróżnieniu, ustawiał je, bez wiedzy i zgody Wspólnoty Mieszkaniowej, na terenie pasa drogowego, a nie w miejscu do tego przeznaczonym. W ocenie organu odwoławczego, sprawa została wszechstronnie wyjaśniona, strona miała zagwarantowane prawo czynnego udziału w postępowaniu na każdym jego etapie. Nie budzi wątpliwości również sposób wyliczenia należnej kary administracyjnej, która stanowi dziesięciokrotność opłaty ustalanej zgodnie z art. 40 ust. 6 ustawy o drogach publicznych. W przypadku obiektu budowlanego czy urządzenia jest to jego powierzchna, liczba dni zajmowania pasa drogowego oraz stawka opłaty za zajęcie 1m2 pasa drogowego. Powierzchnia kontenerów wynosiła 1,77 m2, 1,20 m2 (1,00 m x 1,20 m) i 2,00 m2 i określona została na podstawie pomiarów dokonanych w terenie przez pracowników Zarządu Dróg i Transportu w dniu 9 listopada 2017 r., co znajduje potwierdzenie w treści protokołu z kontroli przedmiotowego pasa drogowego wraz z załączoną do niego dokumentacją fotograficzną, ustalona powierzchnia pomnożona została przez 0,30 zł, tj. stawkę wynikającą z uchwały nr VII/77/2011 Rady Miejskiej w Koszalinie z dnia 24 marca 2011r. w sprawie ustalenia wysokości stawek opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg publicznych na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem i ochroną dróg w granicach administracyjnych miasta K. (Dz.Urz.Woj.Zachodniopom. Nr 52, poz.912 ze zm.). Zgromadzony materiał dowodowy oraz treść uzasadnienia decyzji pozwalają jednoznacznie ustalić podmiot odpowiedzialny za samowolne zajęcie przedmiotowego pasa drogowego. Kolegium wskazało, że wysokość kary nie zależy od uznania organu ją wymierzającego. Sposób obliczenia tej kary jest ściśle określony w obowiązujących, przywołanych wyżej przepisach, co nie pozostawia miejsca na dowolność w tym zakresie. Organ nie ma także uprawnień do odstąpienia od wymierzenia kary. Jego obowiązkiem jest wymierzenie jej w przypadku stwierdzenia, że zaszła jedna z przesłanek wskazanych w art. 40 ust. 12 omawianej ustawy, to jest nastąpiło zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi bądź zajęcie pasa nastąpiło z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu, czy też nastąpiło zajęcie pasa o powierzchni większej niż określona w zezwoleniu. Powyższa decyzja została zaskarżona przez Wspólnotę Mieszkaniową [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skarżąca Wspólnota zarzuciła naruszenie: 1) art. 7 i 77 K.p.a., poprzez niezbadanie w sposób wyczerpujący wszystkich istotnych okoliczności i niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w zakresie ustalenia, kto wydał dyspozycję posadowienia kontenerów w pasie drogowym, 2) art. 80 K.p.a., poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny materiału dowodowego i w konsekwencji niezasadne uznanie, iż to skarżąca dokonała zajęcia pasa drogowego, podczas gdy właścicielem kontenerów jest spółka PGK sp. z o.o. w K. i bez porozumienia ze skarżącą, używając do tego specjalistycznego sprzętu, samowolnie ustawiała kontenery na terenie pasa drogowego. Biorąc pod uwagę powyższe zarzuty Wspólnota wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji 2) uchylenie decyzji nr [...] wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta K., przez Dyrektora Zarządu Dróg i Transportu w K. w dniu [...] r., 3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Podstawowym naruszeniem dokonanym przez organy obu instancji jest przerzucenie na skarżącą obowiązku udowodnienia, że nie jest podmiotem, który zajął pas drogowy bez wymaganego zezwolenia. Podczas, gdy to organy winny zgromadzić dowody niezbędne do ustalenia stanu faktycznego, a w aktach sprawy brak jest dowodu potwierdzającego, że to skarżąca wskazała spółce PGK sp. z o.o. w K., że kontenery na odpady mają być posadowione w pasie drogowym. Skarżąca zgadza się z ustaleniami, że trzy kontenery posadowione w pasie drogowym nie są jej własnością, a właścicielem kontenerów jest PGK sp. z o.o. oraz, że to PGK sp. z o.o. ustawiło pojemniki w pasie drogowym ul. [...] w K.. Jednakże skarżąca nie zgadza się z ustaleniem, że to ona wskazała to miejsce jako miejsce posadowienia kontenerów, a tym samym faktycznie zajęła pas drogowy. W pierwszej kolejności przypomnieć należy, że zgodnie z pismem PGK sp. z o.o. z 27 marca 2018 r., to ta spółka jest właścicielem pojemników przy ul. [...] i ustawiła te pojemniki w pasie drogowym. Nie istnieje żaden dowód wskazujący, że ustawienie tych pojemników pasie drogowym zostało wykonane na zlecenie skarżącej. Pojemniki są ustawione w pobliżu osłony śmietnikowej, z której korzysta skarżąca, a w osłonie tej są chowane pozostałe pojemniki, które również stanowią własność PGK sp. z o.o. w K. i ta spółka ustawia tam te pojemniki. Zdaniem skarżącej, wbrew twierdzeniom organów, nie była ona zobowiązana do wyznaczania innego miejsca na posadowienie ww. kontenerów. Skoro więc istnieje osłona śmietnikowa, to uznać należy, że zarządca nieruchomości wykonał swój obowiązek i udostępnił miejsce do ustawienia pojemników na odpady zbierane selektywnie i odpady zmieszane. Wobec powyższego prawidłowe przeprowadzenie sprawy winno skutkować ustaleniem, że pas drogowy zajęty przez kontenery został zajęty bez zezwolenia przez PGK sp. z o.o. w K., a obciążenie karą skarżącej jest niezasadne. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.). Materialnoprawną podstawą decyzji jest art. 40 ust.1, 12 i 13 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2222 ze zm.) stanowiący, że za zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg bez zezwolenia zarządcy drogi - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6. Opłatę za zajęcie pasa drogowego w celu, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i 4, ustala się jako iloczyn liczby metrów kwadratowych zajętej powierzchni pasa drogowego, stawki opłaty za zajęcie 1 m2 pasa drogowego i liczby dni zajmowania pasa drogowego, przy czym zajęcie pasa drogowego przez okres krótszy niż 24 godziny jest traktowane jak zajęcie pasa drogowego przez 1 dzień (art. 40 ust. 4). Wynika stąd, że przesłankami niezbędnymi do wymierzenia kary pieniężnej jest ustalenie, że w pasie drogowym zostało umieszczone określone urządzenie (m. in. kontener do wywozu śmieci ) i nastąpiło to bez zezwolenia zarządcy drogi. Pas drogowy stanowi wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą (art. 4 pkt 1 ustawy o drogach publicznych). Ze znajdującej się w aktach administracyjnych mapki, na której zaznaczony został pas drogowy ulicy [...] w K., wynika, że w pasie drogowym tej ulicy znajdowała się osłona śmietnikowa a także kontenery na odpady zbierane selektywnie (k. 29). W ocenie sądu, stanowisko organu dotyczące odpowiedzialności skarżącej Wspólnoty za zajęcie pasa drogowego, jest słuszne. To skarżąca, w świetle § 8 uchwały Nr XV/179/2015 Rady Miejskiej w Koszalinie z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta K., zobowiązana jest do wyposażenia nieruchomości przy ul. [...] w pojemniki przeznaczone na odpady zmieszane oraz odpady selektywnie zmieszane. Również skarżąca zobowiązana jest tą uchwałą do wyznaczenia miejsca, w którym należy ustawić kontenery i choć miejsce to może być usytuowane na gruncie nie będącym własnością skarżącej, to właśnie na Wspólnocie spoczywa obowiązek uzyskania zgody właściciela nieruchomości sąsiedniej, jeżeli skarżąca nie może usytuować kontenerów na własnym gruncie. Dodać też należy, że pojemniki na odpady komunalne winny być rozmieszczone na terenie nieruchomości w taki sposób, aby umożliwić dojazd pojazdów przeznaczonych do odbioru odpadów (§ 8 ust. 5 uchwały). Wszystko to powoduje, że zlecając Spółce z o.o. Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej w K. wywóz odpadów komunalnych skarżąca zobowiązana była do nadzoru nad prawidłowym ustawianiem kontenerów, a skoro tego nie czyniła, na nią spadają konsekwencje. W ocenie sądu, fakt, że przedmiotowe kontenery były własnością ww. Spółki nie ma znaczenia dla odpowiedzialności za zajęcie pasa drogowego, bowiem to skarżąca jako zleceniodawca ponosi odpowiedzialność za miejsce ich ustawienia. Skarżąca nie wykazała w jaki sposób wskazała Spółce miejsce ustawienia kontenerów. Wskazać należy, że z art. 7 K.p.a. wynika, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organy administracji mają więc obowiązek podejmować czynności niezbędne do wyjaśnienia sprawy nie zaś wszelkie czynności, których przeprowadzenie postuluje strona postępowania. To czy dany dowód zostanie przeprowadzony zależy od oceny przydatności tego dowodu dla wyjaśnienia okoliczności sprawy, co do których organ miał wątpliwości. W ocenie sądu, zgromadzone przez organ dowody były wystarczające dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Podstawowym dowodem w sprawie są w niniejszej sprawie protokoły kontroli pasa drogowego oraz załączone do nich zdjęcia. Zdaniem sądu, ocena tych dowodów dokonana przez organy jest nieprawidłowa. W rozstrzygnięciu decyzji organu I instancji z dnia [...] r. stwierdzono, że ogólnie okres zajęcia pasa drogowego wyniósł 48 dni. Natomiast obliczając wysokość należnej kary stwierdzono, że zielony kontener znajdował się w pasie drogowym 47 dni, niebieski 48 dni i żółty 48 dni. Tymczasem według ustaleń sądu, dokonanych w oparciu o protokoły kontroli, dane te nie znajdują potwierdzenia. I tak przykładowo, kontener żółty znajdował się w pasie drogowym tylko 42 dni (nie znajdował się w dniach 18.09.18-22.09.18 i 25.09.18). Również żaden z pozostałych kontenerów nie znajdował się w pasie drogowym przez 48 dni. Choć można przypuszczać, że wszystkie trzy kontenery ustawiane były codziennie, protokoły kontroli wskazują jakie kontenery stały w poszczególnych dniach. Zdaniem sądu, w takiej sytuacji organ winien uwzględnić treść protokołów, a nie opierać swoje rozstrzygnięcie na przypuszczeniach. Powyższe dane są bardzo istotne dla obliczenia wysokości kary za zajęcie pasa drogowego, każdy bowiem kontener posiada stosowne wymiary, zaś karę ustala się według powierzchni zajęcia pasa drogowego. W tej sytuacji uznać należy, że błędne ustalenia faktyczne organu miały wpływ na wynik sprawy, co powoduje konieczność uchylenia zapadłych decyzji. Rozpatrując ponownie sprawę organ winien uwzględnić przedstawioną powyżej ocenę sądu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję pierwszoinstancyjną. Rozstrzygnięcie w pkt II sentencji wyroku zapadło na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 ww. ustawy.