II SA/Sz 943/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w osobie referendarza sądowego Bożeny Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania oceny technicznej i inwentaryzacji powykonawczej robót budowlanych p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy A. S. wniosła skargę na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania oceny technicznej i inwentaryzacji powykonawczej robót budowlanych. Skarżąca, wezwana do uiszczenia wpisu stałego od skargi w kwocie 100 zł złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku powołała się na trudną sytuację finansową i oświadczyła, że utrzymuje się z mężem i dwójką dzieci z kwoty 1458 zł miesięcznie (renta męża i dochód z działalności gospodarczej), a comiesięczne wydatki na mieszkanie wynoszą ok. 300 zł. Ponadto, skarżąca była zmuszona zaciągnąć kredyty na prowadzenie działalności gospodarczej, których miesięczna spłata wynosi 526 zł, spłaca też kredyt zaciągnięty na wykonanie oceny technicznej i przeprowadzenie prac remontowych zaleconych przez PINB w C., którego rata miesięczna wynosi 100 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że ponieważ miesięczny dochód na członka jej rodziny przekracza kwotę 305 zł, nie przysługuje jej pomoc z opieki społecznej, a wszystkie wydatki związane z wyprawieniem dzieci do szkoły i wykupieniem posiłków pokrywa wraz z mężem. Wskazała, że posiada dom o pow. 100 m2, działkę o pow. 1000 m2, budynek gospodarczy oraz samochód dostawczy marki Opel Movano z 1999 r., nie posiada natomiast żadnych oszczędności. Wezwaniem z dnia 9 października 10 września 2007 r. (doręczonym w dniu 17 października 2007 r.) referendarz sądowy wezwał skarżącą do przedłożenia w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy: - wyciągów lub wykazów z rachunków bankowych skarżącej i jej męża z okresu ostatnich trzech miesięcy, - dowodów potwierdzających wydatki dzieci i na utrzymanie domu z okresu ostatnich trzech miesięcy, - dowodów potwierdzających uzyskiwane dochody (odcinek renty), - dokumentu potwierdzającego rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej, - dowodów potwierdzających wysokość zaciągniętych kredytów oraz miesięczną wysokość rat. Wnioskodawczyni na wezwanie nie odpowiedziała. W myśl art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2). Powyższe oznacza, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 246 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z pomocy. W myśl art. 255 ww. ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Wnioskodawczyni nie przedłożyła dokumentów określonych w wezwaniu z dnia 9 października 2007 r., a informacje zawarte w złożonym przez nią urzędowym formularzu nie były wystarczające do oceny jej rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych. Ponieważ skarżąca nie wykazała, że znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie jakichkolwiek czy też częściowych kosztów postępowania, wniosek należało oddalić na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.