II SA/Sz 944/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie w sprawie do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w sprawie pytania prawnego, jakie skierowane zostało w sprawie o sygn. akt II OSK 568/06. Postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...] , [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia na M.D. kary w wysokości [..] zł z tytułu nielegalnego użytkowania stacji paliw – LPG znajdującej się na działce nr [...] obręb [...] [...] , przy ulicy [...] w [...] . Na powyższe postanowienie w dniu [...] r. M. D., działając przez pełnomocnika, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] wnosząc o jego uchylenie. Postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt[...] , Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytania prawne w zakresie: 1) czy art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie, jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP oraz 2) czy art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego, jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej P.p.s.a. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd może z urzędu zawiesić postępowanie w sprawie, jeżeli jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie kwestię wymagającą rozpoznania przez sąd stanowi analogiczne zagadnienie z tym, jakie stać ma się przedmiotem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w związku z pytaniami prawnymi, skierowanymi doń przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia [...] r., sygn. akt II[...] . Wobec powyższego na podstawie 125 § 1 pkt 1 oraz 131 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.