II SA/Sz 944/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Wójta Gminy [...] postanowieniem z dnia [...] nałożył na inwestora – J.K. obowiązek sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko polegającego na prowadzeniu [...]. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosła w dniu [...] r. G.K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli w postępowaniu administracyjnym strona nie wyczerpała środka zaskarżenia, to taka skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie, wniesienie skargi na postanowienie wydane przez Wójta Gminy [...] - działającego jako organ I instancji jest niedopuszczalne, z uwagi na wskazany wyżej przepis art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. Od powyższego postanowienia, stosownie do art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz.1071 ze zm.) przysługiwało bowiem prawo wniesienia zażalenia. A skargę do Sądu można wnieść dopiero na ostateczne postanowienie organu odwoławczego. Na marginesie należy wyjaśnić, iż ze względu na zasadę szybkości postępowania i ekonomiki procesowej (art. 7 P.p.s.a.) Sąd nie podjął czynności zmierzających do ustalenia, czy skarżąca posiada interes prawny do wniesienia skargi na postanowienie, którego nie była adresatem. Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.