II SA/Sz 949/10

PostanowienieWSA w Szczecinie2010-11-24

Skład orzekający: Sędzia WSA Barbara Gebel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez osobę niebędącą stroną postępowania, bez wykazania umocowania do reprezentowania strony, powinna zostać odrzucona z powodu braków formalnych?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez osobę niebędącą stroną postępowania, która nie wykazała swojego umocowania do reprezentowania strony (np. poprzez pełnomocnictwo lub orzeczenie sądu), mimo wezwania sądu do uzupełnienia braków formalnych, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący Z.J. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję o umieszczeniu E.J. w domu pomocy społecznej. Sąd wezwał Z.J. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oświadczenia, czy działa we własnym imieniu czy córki, a w przypadku działania w imieniu córki – do przedłożenia pełnomocnictwa lub orzeczenia sądu. Skarżący odebrał wezwanie, ale nie uzupełnił braków formalnych w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 24 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umieszczenia w domu pomocy społecznej postanawia: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania E.J., utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...], działającego z upoważnienia Starosty [...], z dnia [...] nr [...] w sprawie umieszczenia E.J. w Domu Pomocy Społecznej w [...] na czas nieokreślony. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniósł Z.J. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] Sąd zobowiązał Z.J. do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie oświadczenia, czy wniósł skargę w imieniu własnym, czy w imieniu córki E.J. Jeżeli skarga została wniesiona w imieniu E.J. Sąd zobowiązał Z.J. do przedłożenia w terminie 7 dni pełnomocnictwa do reprezentowania córki przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w [...] lub przed sądami administracyjnymi (podpisanego przez córkę), albo orzeczenia sądu powszechnego, z którego wynika umocowanie do działania w imieniu córki. Jednocześnie Sąd pouczył Z.J., że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie. Przesyłkę zawierającą wezwanie Sądu, nadaną listem poleconym, odebrał w dniu 2 listopada 2010 r. skarżący osobiście. W zakreślonym terminie Z. J. nie wykonał zobowiązania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami art. 46 § 1 i § 3 w związku z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto między innymi do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Jak wynika z treści art. 35 § 1 wskazanej wyżej ustawy pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Natomiast stosownie do art. 49 § 1 ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie wezwanie Sądu z dnia [...] skierowane do skarżącego, zostało mu doręczone w dniu [...] (adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, k-[...] akt sądowych), a zatem siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu [...], który to dzień nie był dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy. W zakreślonym w wezwaniu terminie skarżący powyższego braku nie uzupełnił. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), skargę należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło