II SA/Sz 951/13

Sygn. akt II SA/Sz 951/1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 22 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi E. K. na informację Prezydenta Miasta z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] i przyznało E. K. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawnym mężem J. K. od dnia [...] do dnia [...] w kwocie [...] każdego miesiąca. Następnie pismem informacyjnym z dnia [...]. Prezydent Miasta w oparciu o przepis art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012 r., poz. 1548) poinformował skarżącą, że z dniem [...] decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego ustalająca prawo do świadczenia pielęgnacyjnego wygaśnie z mocy prawa. Na powyższą informację E. K. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżąca podniosła, iż powyższa informacja narusza prawo oraz lekceważy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która wyraźnie mówi o przyznaniu świadczenia i jest ostateczna. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z treścią art. 184 zdanie 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej tylko w zakresie określonym ustawą. Katalog aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego został zawarty w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Kontrola ta obejmuje rozpoznawanie skarg na określone, władcze formy działalności administracji w postaci decyzji, postanowień, aktów z zakresu administracji publicznej innych niż decyzje i postanowienia dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, interpretacje podatkowe, akty prawa miejscowego organów samorządowych i terenowych organów administracji rządowej, akty nadzoru, bezczynność w sprawach w których powinna być wydana decyzja, postanowienie lub inny akt dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 1 – 8 ww. ustawy). Przedmiotem skargi E. K. jest informacja Prezydenta Miasta z dnia [...] w przedmiocie zmian przepisów dotyczących świadczenia pielęgnacyjnego. Stosownie bowiem do art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012 r., poz. 1548), wydane na podstawie przepisów dotychczasowych decyzje o przyznaniu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wygasają z mocy prawa po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, tj. do [...]. Równocześnie w art. 11 ust. 4 ww. ustawy ustawodawca zobligował gminy i ośrodki pomocy społecznej, do poinformowania w terminie dwóch miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, osób otrzymujących świadczenie pielęgnacyjne na podstawie przepisów dotychczasowych o wygaśnięciu z mocy prawa decyzji o przyznaniu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego i warunkach nabywania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego i świadczenia pielęgnacyjnego obowiązujących od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. W świetle powyższego pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] jest realizacją nałożonego przez ustawodawcę obowiązku poinformowania osób otrzymujących świadczenie pielęgnacyjne o utracie mocy decyzji ustalającej prawo do tego świadczenia. Przedmiotowe pismo – w ocenie Sądu – nie stanowi żadnego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a., stanowi ono bowiem wyłącznie realizację obowiązku nałożonego na organy przez ustawodawcę. Mając powyższe na uwadze, skargę na pismo organu z dnia [...] należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. odrzucić.