II SA/Sz 953/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną oraz przyznania prawa do zasiłku oddala skargę. Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...][...] uznał B.K. z dniem [...] za osobę bezrobotną i przyznał jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] w wysokości 100% tj. [...] miesięcznie. B.K., nie zgadzając się z powyższą decyzją wniosła odwołanie, w którym zakwestionowała zarówno datę przyznania jej statusu bezrobotnego, jak i datę przyznania oraz wysokość zasiłku dla bezrobotnych podnosząc, że już w kwietniu starała się bezskutecznie o rejestrację w charakterze osoby bezrobotnej i już w tym czasie posiała oraz okazywała urzędnikowi w Powiatowym Urzędzie Pracy wszystkie niezbędne dokumenty do uzyskania statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku w wysokości 120 %. Jeszcze przed rozpatrzeniem tego odwołania, decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] Nr [...] przyznany został B.K. zasiłek dla bezrobotnych od dnia [...] w wysokości 120% tj. [...] miesięcznie. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 7 Kpa organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony. Dlatego uznał, że organ I instancji powinien przeprowadzić postępowanie celem ustalenia, czy w [...] mogło dojść do nieuzasadnionej odmowy zarejestrowania B.K. jako osoby bezrobotnej i wziąć pod uwagę treść art. 75 § 1 Kpa - jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem oraz umożliwić stronie udział w każdym stadium postępowania, zgodnie z przepisem art. 10 Kpa. Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] Nr [...]ponownie uznał B.K. z dniem 2.06.2008 r. za osobę bezrobotną i przyznał jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...], w wysokości 100% tj. [...]zł miesięcznie. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania, ponownie uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Z całokształtu materiału dowodowego Wojewoda wyprowadził wniosek, iż strona faktycznie już w dniu [...] czyniła starania o rejestrację w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna. Zdaniem Wojewody, przemawia za tym korespondencja z firmą "P", jak również składane przez stronę pisma, wyjaśnienia oraz potwierdzenia odbioru przesyłek. Okoliczność, iż B.K. nie wypełniła w [...] karty rejestracyjnej, jak wskazuje w swoich wyjaśnieniach z "niewiedzy", nie może oznaczać na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że nie chciała tej rejestracji dokonać. Wręcz przeciwnie, świadczą bowiem o tym wszystkie działania strony, opisane przez firmę "P". Natomiast jakiekolwiek wątpliwości w przedmiotowej sprawie winny być interpretowane na korzyść strony, zgodnie z zasadami ogólnymi zawartymi w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 71 ust 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), uznał B.K. z dniem [...] za osobę bezrobotną i przyznał jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] w wysokości 100% tj. [...] zł miesięcznie. Organ stwierdził między innymi, że w dniu [...] przeprowadzono przesłuchanie strony na okoliczność próby rejestracji w [...] jako osoby bezrobotnej. Podczas przesłuchania strona podtrzymała, iż w miesiącu [...] (nie podając dokładnej daty) próbowała zarejestrować się w urzędzie pracy dwukrotnie i że kwestionowano jej świadectwo pracy z firmy "P". Na potwierdzenie tego faktu strona dołączyła koperty, z których wynika, iż w miesiącu [...] korespondowała z ww. firmą. Powyższy fakt (tj. fakt prowadzenia korespondencji) potwierdziła firma "P". Zdaniem organu, wspomniana korespondencja nie stanowi sama w sobie dowodu na okoliczność "odmowy rejestracji w PUP". Bezrobotnemu, który posiada niekompletne dokumenty, a jednocześnie sygnalizuje wolę i zamiar rejestracji, urząd nie odmawia rejestracji, lecz co najwyżej informuje taką osobę o możliwości zarejestrowania się bez prawa do zasiłku oraz możliwości przedstawienia w terminie późniejszym dokumentów, na podstawie których przyznane może być prawo do zasiłku. Natomiast rzeczywista odmowa rejestracji (ze względów merytorycznych) jest dokonywana zawsze w formie decyzji o odmowie uznania za osobę bezrobotną - a decyzja taka w przypadku B.K. nie została wydana. Osoby, które strona rozpoznała tj. Kierownik Działu Ewidencji i Świadczeń [...], Pośrednik Pracy Stażysta [...] oraz Kierownik Referatu Ewidencji i Świadczeń - Rejestracji [...] jednoznacznie oświadczyły, że miały kontakt ze stroną najwyżej kilka dni przed rzeczywistą rejestracją tj. przed [...]. W dniu [...] B.K. złożyła wniosek o przeprowadzenie konfrontacji z ww. osobami, a także z [...]. Organ odmówił przeprowadzenia tej ostatniej konfrontacji, ponieważ pracownica [...] przebywa na urlopie macierzyńskim. Pracownicy nie potwierdzili stanowiska strony. Organ stwierdził, że praktyka dotycząca rejestracji osób bezrobotnych w PUP w [...] wygląda w ten sposób, że osoba zgłaszająca się do Urzędu decyduje, czy chce być zarejestrowana i posiadać status bezrobotnego, czy też z jakichś przyczyn nie chce być zarejestrowana; istotne jest, że w razie braku wymaganych dokumentów rejestracja może nastąpić także bez przyznania prawa do zasiłku. W przypadku nie spełniania przez osobę bezrobotną warunków do rejestracji otrzymuje ona decyzję odmowną, zgodnie z art. 104 Kpa. Ponadto według obowiązujących procedur ISO, za ustną odmową rejestracji powinna iść pisemna decyzja odmawiająca rejestracji, a tut. Urząd takiej decyzji nie wydał. Następnie organ uzupełnił materiał dowodowy o konfrontację pomiędzy stroną, a doradcą zawodowym [...]. Konfrontacja nie potwierdziła faktu odmowy rejestracji "[...]". W oparciu o całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie organ I instancji uznał, iż nie ma podstaw do przyjęcia, iż rejestracja B.K. powinna mieć miejsce w [...], albowiem faktycznie strona dokonała rejestracji dopiero w dniu [...]. W tym dniu strona spełniała kryteria umożliwiające uznanie jej za osobę bezrobotną. Natomiast w dniu [...] B.K. dostarczyła dodatkowe dokumenty z firmy "P" umożliwiające z kolei przyznanie prawa do zasiłku. W tym samym dniu wpłynął fax z powyższej firmy dot. pełnomocnictwa udzielonego [...]. Organ uznał, że bez znaczenia w niniejszej sprawie pozostaje informacja udzielona przez Pocztę Polską - Oddział Rejonowy w [...] z dnia [...], zawierająca analizę przesyłek listowych kierowanych na adres strony w miesiącu [...], a treść pisma z firmy "P" w żaden sposób nie przesądza o możliwości przyjęcia, że strona dokonała rejestracji w PUP w [...] już w miesiącu [...]; godny podkreślenia jest ponadto fakt, że konkretną datę swej rejestracji (tj. dzień [...]) strona wskazała dopiero w odwołaniu z dnia [...]. Zgodnie z art. 71 ust.1 pkt 1 i 2 lit. a, b, c, d ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli: 1) nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, prac interwencyjnych lub robót publicznych, 2) w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni: - był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie, co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z zastrzeżeniem art.104 b i art. 105: w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni, - wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą i osiągał z tego tytułu dochód w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, - świadczył usługi na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1954 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo współpracował przy wykonywaniu tych umów, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota, co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, w przeliczeniu na okres pełnego miesiąca - opłacał składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca, co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę. Staż B.K. uprawniający do zasiłku wynosił na dzień rejestracji tj. [...], co uprawnia do otrzymania zasiłku w wysokości 100 % tj. [...] zł. miesięcznie. Zgodnie z art. 72 ust. 1 ww. ustawy wysokość zasiłku wynosi 100%, jeżeli okres uprawniający do zasiłku wynosi co najmniej 5 lat. Do stażu pracy wyliczonego na dzień rejestracji, od którego zależy wysokość i okres pobieranego zasiłku dla bezrobotnych nie zaliczono: - okresu pracy w Spółdzielni Rękodzieła Ludowego i Artystycznego "C" [...] ze względu na brak zaświadczenia z ZUS o opłacanych składkach na ubezpieczenie społeczne z podaniem podstawy ich wymiaru w poszczególnych miesiącach, - okresu pracy w "S" w charakterze agenta [...] ze względu na brak zaświadczenia o zarobkach brutto z rozbiciem na poszczególne miesiące oraz informacji, czy były opłacane składki na ubezpieczenie społeczne. Od powyższej decyzji B.K. odwołała się. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania - uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji, uznał B.K. za osobę bezrobotną z dniem [...], przyznał jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] w wysokości 100% zasiłku, tj. [...] zł miesięcznie. Organ odwoławczy uznał, że powstałe w przedmiotowej sprawie wątpliwości winny być interpretowane na korzyść strony, zgodnie z zasadami ogólnymi zawartymi w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. W oparciu o akta sprawy Wojewoda uznał, iż strona faktycznie już w kwietniu 2008r. czyniła starania w celu rejestracji w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna. Przemawia za tym korespondencja z firmą "P", jak również składane przez stronę pisma, wyjaśnienia oraz potwierdzenia odbioru przesyłek. Okoliczność, iż i B.K. nie wypełniła w [...] karty rejestracyjnej, jak wskazuje w swoich wyjaśnieniach z "niewiedzy", nie może oznaczać na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że nie chciała tej rejestracji dokonać. Wręcz przeciwnie, świadczą bowiem o tym wszystkie działania strony, opisane przez firmę "P". Natomiast jakiekolwiek wątpliwości w przedmiotowej sprawie winny być interpretowane na korzyść strony, zgodnie z zasadami ogólnymi zawartymi w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy przychylił się więc do wniosku strony i przyznał B.K. status osoby bezrobotnej z dniem [...] z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] w wysokości 100 % kwoty zasiłku podstawowego, tj. [...] zł miesięcznie. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, iż w dniu [...] B.K. dostarczyła do organu zatrudnienia dodatkowe dokumenty dotyczące zatrudnienia, między innymi zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach w uspołecznionym zakładzie pracy ze Spółdzielni Rękodzieła Ludowego i Artystycznego "C" za okres [...], więc z tym dniem udokumentowała okres uprawniający do zasiłku wynoszący ponad [...]lat. Z uwagi na powyższe organ I instancji decyzją z dnia [...] nr [...] uprawnił B.K. do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] w wysokości 120% tj. [...] zł miesięcznie. Decyzja ta jest decyzją ostateczną, a uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych ( art.16 Kpa ). W tej sytuacji organ uznał, że B.K. uzyskuje prawo do zasiłku w okresie [...] w wysokości 100% zasiłku. W dniu B.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...]. Wyrokiem z dnia [...] sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...]. Za zasadne Sąd uznał zarzuty skargi kwestionujące wysokość przyznanego zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]. Ustalając, że zasiłek ten przysługuje B.K. w wysokości 100%, organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji co do tego, że strona dopiero [...] dostarczyła do organu zatrudnienia dodatkowe dokumenty dotyczące zatrudnienia, dokumentujące okres uprawniający do zasiłku wynoszący [...] lat, co uzasadniało zdaniem organów obu instancji przyznanie zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 3 ustawy o zatrudnieniu i instytucjach rynku pracy. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy dokonując takiej oceny dowodów wykazał się niekonsekwencją w rozumowaniu. Z jednej strony, wyłożył bowiem w sposób najdalej idący na korzyść strony wnioski nasuwające się po analizie materiału dowodowego związanego z okolicznościami wizyt strony w organie I instancji i finalnie ustalił dzień [...] jako datę rejestracji bezrobotnego w P.U.P, a z drugiej strony uchylił się od przeanalizowania twierdzeń strony, że posiadała już w tym dniu wszystkie niezbędne dokumenty do ustalenia okresu zatrudnienia wynoszącego [...] lat, co uprawniało ją do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...] w wysokości 120%. Tak więc, organ nie wziął pod uwagę i nie rozważył twierdzeń strony, że również w dniu [...] kiedy to organ I instancji przyjmował od niej dokumenty, postępowanie prowadzono nieprofesjonalnie, co zaowocowało tym, że pracownik organu z pliku dokumentów jakie posiadała nie skserował wszystkich, a tylko te, które uznał za niezbędne. Twierdzeń tych Wojewoda nie skonfrontował z takimi faktami jak chwiejność stanowiska organu I instancji co do przyczyny nieuwzględnienia poszczególnych świadectw pracy, co ewidentnie przejawia się w porównaniu treści decyzji organu I instancji z dnia [...] na okoliczność przyczyn niezaliczenia do stażu pracy okresu pracy w Spółdzielni Rękodzieła Ludowego i Artystycznego "C" [...], a zwłaszcza wskazanych dokumentów jakie strona powinna dostarczyć z treścią pisma jakie organ ten wysłał do strony w dniu [...]. Nadto, w ocenie Sądu, Wojewoda nie dostrzegł, że całość przedstawionej przez stronę dokumentacji dotyczącej zatrudnienia w Spółdzielni "C" wytworzona została przez likwidatora spółdzielni i pochodzi z [...], a zatem - jak trafnie podniosła to skarżąca – dokumentów tych nie musiała uzyskać dla potrzeb uzupełnienia dowodów na okoliczność posiadanego okresu zatrudnienia, bowiem były w jej posiadaniu od [...]. Nie dostrzegając tych okoliczności, organ II instancji pozbawił się również możliwości rozważenia jaki wpływ na ocenę wiarygodności twierdzeń strony na okoliczność posiadania i przedkładania – choć nieskutecznego – właściwego świadectwa pracy z wyżej wskazanej Spółdzielni, wywiera fakt dokonania przez organ I instancji takiego pokreślenia dokumentu obrazującego ustalone przez ten organ okresy zatrudnienia (na podstawie przedłożonych przez stronę świadectw pracy), że zestawienie to stało się całkowicie nieczytelne, nie wiadomo co jest tekstem pierwotnym, co naniesioną poprawką, kto i kiedy poprawek tych dokonał. Biorąc pod uwagę ogół tych okoliczności, Sąd doszedł do wniosku, że dokonana przez Wojewodę ocena materiału dowodowego na okoliczność udokumentowania przez stronę okresu zatrudnienia razi dowolnością ponieważ jest niepełna, a w zasadzie jest jej brak, gdyż za ocenę tę nie może być uznane odwołanie się od późniejszej decyzji organu I instancji. Innymi słowy, ocena materiału dowodowego w omawianym zakresie dotknięta jest naruszeniem art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 Kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie można bowiem w realiach niniejszej sprawy, kiedy niezaprzeczalnie postępowanie organu I instancji było wadliwe, co miał na uwadze Wojewoda ustalając status skarżącej jako osoby bezrobotnej od [...], być tak dalece niekonsekwentnym i negować twierdzenia strony wskazujące na posiadanie już w momencie zgłoszenia się w kwietniu do rejestracji niezbędnych dokumentów, które nie zostały przyjęte, a w okresie powyższym były bezpodstawnie negowane bez dokonania analizy tych twierdzeń w zestawieniu z naprowadzanymi dokumentami i argumentami logicznymi. Sąd uznał, iż wbrew stanowisku Wojewody [...], na przeszkodzie dokonania tej oceny nie stała (i nie stoi) decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] Nr [...] przyznająca B.K. prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] w wysokości 120% tj. [...] zł., miesięcznie. Sąd zauważył, że wywołane wnioskami strony postępowanie administracyjne toczyło się w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Organ I instancji swą pierwszą decyzję w tym przedmiocie wydał [...] przyznając status od [...] i zasiłek dla bezrobotnych od dnia [...] w wysokości 100 %. Strona od tej decyzji wniosła odwołanie kwestionując datę z jaką przyznane zostały status oraz zasiłek, a także wysokość tego zasiłku. Organ I instancji odwołanie rozpatrzył (uchylił decyzję) w dniu [...]. Tymczasem Prezydent Miasta [...] mimo wiedzy, że decyzja z dnia [...] nie jest ostateczna, wydał w dniu [...], a więc nim sprawę rozstrzygnął organ odwoławczy, decyzję przyznającą zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 120%. Wojewoda czuje się związany decyzją wydaną przez organ I instancji na podstawie zasady trwałości decyzji administracyjnej. Tymczasem, w przekonaniu Sądu, taki stan rzeczy dawał Wojewodzie podstawę do wszczęcia z urzędu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 §1 pkt 2 Kpa). Z całą pewnością wydanie przez Prezydenta Miasta [...] decyzji z dnia [...] nie mogło bowiem rozstrzygnąć za Wojewodę, jako organ odwoławczy, kwestii daty nabycia przez stronę uprawnioną do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 120%, skoro strona takiej wysokości zasiłku dochodziła już w swoim pierwszym odwołaniu. Z powyższych względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa w sposób istotny, uzasadniający jej uchylenie. Rzeczą organu odwoławczego będzie ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wyżej przedstawionych zapatrywań Sądu co do wad w zakresie oceny dowodów prowadzących do wadliwych ustaleń i wyeliminowanie tych wad w tej części decyzji, która dotyczy kwestii daty z jaką powinien być przyznany stronie zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 120%. Wprawdzie, co do kwestii samego statusu bezrobotnego oraz daty jego przyznania i daty nabycia przez skarżącą prawa do zasiłku Sąd podzielił stanowisko Wojewody, jednakże rozważał czy uchylić zaskarżoną decyzję tylko w części dotyczącej wysokości nabytego przez B.K. z dniem [...] prawa do zasiłku dla bezrobotnych, czy decyzję tę uchylić w całości. W rezultacie doszedł Sąd do wniosku, że prawidłowe rozpatrzenie materiału dowodowego na zakwestionowaną okoliczność, wymaga kompleksowego rozważenia przez organ odwoławczy jego całokształtu we wzajemnym powiązaniu, zwłaszcza że decyzja dotyczy kwestii pozostających ze sobą w związku materialno-prawnym. Dlatego zaskarżona decyzja uchylona została w całości. Wojewoda [...] decyzją dnia [...] znak [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 10 ust. 7 pkt 2, art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 71 ust. 1 i 2 i art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania B.K. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji, uznał B.K. za osobę bezrobotną z dniem [...] i przyznał B.K. prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] w wysokości 120 % zasiłku. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy podniósł, iż w dniu [...] Prezydent Miasta [...] wydał decyzję o uznaniu B.K., za osobę bezrobotną z dniem [...] oraz o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] w wysokości 100%, tj. [...] miesięcznie. Od powyższej decyzji i B.K. odwołała się nie zgadzając się z nią. Odwołująca się wskazała, iż próbowała dokonać rejestracji w PUP w dniu [...], jednakże w urzędzie pracy zakwestionowano dokumenty dotyczące jej zatrudnienia, a w szczególności pieczątki na świadectwie pracy z firmy "P". Stwierdziła, że urząd pracy winien wówczas dokonać rejestracji i pouczyć ją, iż prawo do zasiłku otrzyma po uzupełnieniu poprawionych świadectw pracy. Strona szczegółowo opisała swoje kontakty z urzędem pracy i obsługującymi ją pracownikami, a także przeprowadzoną na tą okoliczność dwukrotnej konfrontacji. Stwierdziła, iż w sposobie załatwiania sprawy przez pracowników PUP w [...] jest wiele wątpliwości, które nie powinny być interpretowane na jej niekorzyść. Podała, iż posiadała wszystkie dokumenty pozwalające na przyznanie jej prawa do zasiłku w wysokości 120 % zasiłku. Wniosła zatem o uznanie za osobę bezrobotną z dniem [...] i przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 120 % kwoty zasiłku podstawowego. W dniu [...] B.K. złożyła wniosek uzupełniający odwołanie, w którym ponownie opisała wizyty w urzędzie pracy oraz okoliczności rejestracji jako osoby bezrobotnej i dostarczanych dokumentów dotyczących przebiegu zatrudnienia. Strona dołączyła również kserokopie pism Poczty Polskiej z dnia [...] oraz koperty adresowanej do strony przez byłego pracodawcę. Organ ustalił, że B.K. przedłożyła świadectwa pracy oraz kartę "przebieg pracy zawodowej bezrobotnego. Z uwagi na brak kompletu wymaganych dokumentów strona została poinformowana o możliwości ich uzupełnienia wciągu 7 dni od dnia rejestracji. Dodatkowo pismem z dnia [...] strona została wezwana do uzupełnienia dostarczonych dokumentów, tj. zaświadczenia o zarobkach ze Spółdzielni "C" w [...]. Organ I instancji decyzją z dnia [...] nr [...] orzekł o uznaniu B.K. za osobę bezrobotną z dniem [...] oraz o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] w wysokości 100%, tj. [...] zł miesięcznie. Organ uznał stronie okres uprawniający do zasiłku wynoszący [...] i decyzją z dnia [...] przyznał B.K. status osoby bezrobotnej z dniem [...] oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] w wysokości określonej w art. 72 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W myśl art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji stażu, przygotowania zawodowego dorosłych, szkolenia, prac interwencyjnych lub robót publicznych (pkt 1) oraz w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy (pkt 2a). Bezrobotni, których okres uprawniający do zasiłku wynosi mniej niż [...] lat, uzyskują prawo do zasiłku w wysokości 100 % zasiłku podstawowego, tj. [...] zł miesięcznie (art. 72 ust. 1 ustawy). Do stażu pracy wyliczonego na dzień rejestracji, od którego zależy wysokość i okres pobierania zasiłku dla bezrobotnego organ I instancji nie zaliczył m. in. okresu pracy w Spółdzielni Rękodzieła Ludowego i Artystycznego "C" od dnia [...] do dnia v ze względu na brak zaświadczenia z ZUS o opłacanych składkach na ubezpieczenie społeczne z podaniem podstawy ich wymiaru w poszczególnych miesiącach. Od decyzji tej B.K. odwołała. W dniu [...] Wojewoda [...] decyzją nr [...] uchylił decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nr [...] i orzekł o uznaniu B. za osobę bezrobotną z dniem [...] oraz o przyznaniu ww. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] w wysokości 100 % zasiłku, tj. [...] zł miesięcznie. Z całokształtu materiału dowodowego wynika bowiem, iż strona faktycznie już w [...] czyniła starania w celu rejestracji w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna. Przemawia za tym wyżej wskazana korespondencja z firmą "P", jak również składane przez stronę pisma, wyjaśnienia oraz potwierdzenia odbioru przesyłek. Okoliczność, iż B.K. nie wypełniła w [...] karty rejestracyjnej, jak stwierdza w swoich wyjaśnieniach z "niewiedzy", nie może oznaczać na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że nie chciała tej rejestracji dokonać. Wręcz przeciwnie, świadczą bowiem o tym wszystkie działania strony, opisane przez firmę "P". W tym stanie faktycznym organ odwoławczy stwierdził, iż powstałe w przedmiotowej sprawie wątpliwości winny być interpretowane na korzyść strony, zgodnie z zasadami ogólnymi zawartymi w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, przychylił się do wniosku strony i przyznał B.K. status osoby bezrobotnej z dniem [...] z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] w wysokości 100 % kwoty zasiłku podstawowego, tj. [...] zł miesięcznie. B.K. złożyła skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego. Wyrokiem z dnia [...] sygn. akt [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję organu II instancji. W uzasadnieniu wyroku wskazano, iż przy ocenie materiału dowodowego dokonanego przez organ odwoławczy, w sprawie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnego w wysokości 120 % kwoty zasiłku, naruszono art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 Kpa. Nie wzięto bowiem pod uwagę i nie rozważono twierdzeń strony, iż w dniu rejestracji, tj. w dniu [...], przeprowadzono postępowanie nieprofesjonalnie. Pracownik PUP bowiem nie skserował wszystkich dokumentów, jakie strona posiadała, a tylko te, które uznał za niezbędne, co skutkowało niezaliczeniem do stażu pracy okresu zatrudnienia w Spółdzielni Rękodzieła Ludowego i Artystycznego "C" od dnia [...] do dnia [...]. Nadto nie uwzględniono, iż dokumentacja dotycząca zatrudnienia w ww. Spółdzielni wytworzona została przez likwidatora spółdzielni i pochodzi z [...] roku. Zatem strona nie musiała uzyskać tych dokumentów dla potrzeb uzupełnienia dowodów na okoliczność posiadanego okresu zatrudnienia, gdyż były w posiadaniu strony od [...] roku. Mając na względzie powyższe, organ odwoławczy uznał, iż należy przyznać stronie prawo do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 120% kwoty zasiłku od dnia [...]. Powyższa decyzja, uzupełniona decyzją z dnia [...][...], została zaskarżona przez B.K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], w części przyznającej prawo do zasiłku dla bezrobotnych w kwocie [...] zł brutto miesięcznie. Decyzji tej skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20.04.2004 o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r., nr 99, poz. 1001 z późn. zm.) w zw. z art. 72 ust. 6 tej ustawy, - art. 7,10 § 1,107 § 3 Kpa. Uzasadniając skargę skarżąca podniosła, iż decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji organu I instancji, uznaniu jej za osobę bezrobotną z dniem [...], przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od [...] w wysokości 120%. Pismem z dnia [...] skarżąca wniosła o uzupełnienie i sprostowanie decyzji. Decyzją z dnia [...] organ uzupełnił rozstrzygnięcie decyzji w ten sposób, że orzekł dodatkowo o przyznaniu skarżącej zasiłku w kwocie [...] zł brutto na okres 12 miesięcy. Wobec naruszenia wskazanych na wstępie przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy konieczne stało się zaskarżenie wskazanej decyzji. Decyzja z dnia [...] została wydana przez Wojewodę [...] na skutek wcześniejszego uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] wyrokiem z dnia [...] (sygn. akt [...]) decyzji z dnia [...]. W wyroku tym Sąd wskazał na konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego w związku z tym, że uchylona decyzja obarczona była błędem w ustaleniach faktycznych, naruszała przepisy prawa i w sposób niewłaściwy dokonywała oceny dowodów. Nadto Sąd, niejako dodatkowo, dokonując oceny prowadzonego od [...] postępowania w sprawie przyznania skarżącej statusu osoby bezrobotnej i przyznania jej prawa do zasiłku, wskazał na zasadność stwierdzenia nieważności wydanej dnia [...] decyzji Prezydenta Miasta [...] przyznającej skarżącej prawa do zasiłku od [...] w wysokości 120%, podkreślając przy tym, że decyzja ta wydana została jeszcze przed rozstrzygnięciem przez organ odwoławczy odwołania skarżącej od decyzji z dn. [...], co uzasadnia twierdzenie, że została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa. Zaskarżona decyzja Wojewody [...] przyznała (po uzupełnieniu) skarżącej prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] na okres 12 miesięcy, w wysokości 120% tj. w kwocie [...] zł. Kwota ta, zdaniem skarżącej, została określona nieprawidłowo. Na podstawie przepisu art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w brzmieniu obowiązującym dnia 25 kwietnia 2008 r., wysokość zasiłku dla bezrobotnych wynosiła [...] zł. Jednocześnie wedle art. 72 ust. 6 ww. ustawy wysokość zasiłku podlega waloryzacji z dniem [...] o średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych w roku poprzednim. Ustawa w art. 72 ust. 8 stanowi, iż kwoty zasiłków po waloryzacji ogłasza minister właściwy do spraw pracy. Obwieszczeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 5 kwietnia 2007 r. w sprawie wysokości zasiłku dla bezrobotnych (M.P. z 2007 r., nr 29, poz. 326) ogłoszono wysokość zasiłku od dnia 1 czerwca 2007 r. na kwotę 538,30 zł. Powyższe wskazuje więc, że wysokość zasiłku należnego skarżącej na dzień [...] winna wynosić [...]. Jednakże od dnia [...] skarżąca winna otrzymywać zasiłek w wyższej kwocie, albowiem obwieszczeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 kwietnia 2008 r. w sprawie wysokości zasiłku dla bezrobotnych (M.P. z 2008 r., nr 33, poz. 297) ogłoszono, że wysokość zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 czerwca 2008 r. wynosi 551,80 zł. Zatem w okresie od 1 czerwca 2008 r. skarżącej winien przysługiwać zasiłek w kwocie [...]. Mając na względzie powyższe, według skarżącej, należy uznać, że zaskarżona decyzja błędnie określiła wysokość przysługującego jej zasiłku. Decyzja winna bowiem wskazywać, że za okres [...] skarżącej przysługuje zasiłek w wysokości [...] zł, zaś od dnia [...] w wysokości [...] zł. Tytułem uzupełnienia skarżąca wskazała, że organ który wydał zaskarżoną decyzję, pomimo wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] uchylającego wcześniejszą decyzję tego organu, w którym to wyroku Sąd wytknął organowi brak należytej staranności i profesjonalizmu w prowadzonym postępowaniu administracyjnym, nadal prowadzi swe postępowania w sposób lekceważący dla strony i naruszający zasady procedury administracyjnej. W szczególności wskazała, że organ nie uwzględnił wskazówek i wytycznych jakie Sąd wyraził w rzeczonym wyroku. Zaskarżona decyzja została wydana w istocie bez przeprowadzania jakiegokolwiek postępowania administracyjnego. Skarżąca nie była poinformowana o prowadzonym postępowaniu administracyjnym, ani nie została dana jej możliwość ustosunkowania się do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, co stanowi naruszenie art. 10 § 1 Kpa. Organ w sposób wyjątkowo pochopny zbadał sprawę i wydał zaskarżoną decyzję. Postępowanie organu naruszyło zasadę o której mowa w art. 7 Kpa obligującą organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i podejmowania działań niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Wydana w sprawie decyzja, podobnie jak poprzednia decyzja ostateczna z [...], w uzasadnieniu nie zawiera wyjaśnienia podstaw prawnych, jak też nie odwołuje się do zebranego w sprawie materiału dowodowego, naruszając tym samym przepis art. 107 § 3 Kpa. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wykazał sprzeczne ze sobą dowody, pomijając dowód z konfrontacji z dnia [...]. Ponadto B.K. wskazała w skardze, że wysokość przysługującego jej zasiłku organ określił dopiero po wniosku o uzupełnienie decyzji złożonym przez skarżącą. Skarżąca dnia [...] wskazała jednocześnie organowi na konieczność podjęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dn. [...]. Dopiero po tym piśmie organ podjął w tej sprawie postępowanie, zakończone decyzją z dnia [...] stwierdzającą nieważność wymienionej wyżej decyzji Prezydenta Miasta [...]. W aktach postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji znajdowały się jedynie pismo Powiatowego Urzędu Pracy z dn. [...] wzywające skarżącą do podjęcia z kasy PUP wypłaty zasiłku za okres [...]. W chwili sporządzania tego pisma (tj. dnia [...]) decyzja Wojewody z dnia [...]była nieprawomocna i nie podlegała wykonaniu, a ponadto nie określała pełnego okresu na jaki przyznano mi zasiłek. Wojewoda w decyzji tej przyznał prawo do zasiłku od dnia [...], ale nie wskazał do kiedy zasiłek ten przysługuje. W aktach znajdowało się także pismo Wojewody [...] z dnia [...] (znak: [...]) informujące skarżącą o możliwości zapoznania się z aktami. W związku z powyższym pismem z dnia [...] skarżąca wytknęła organowi II instancji, iż postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest fikcją. Skarżąca podkreśliła, że skutkiem wadliwie i nieprofesjonalnie prowadzonego postępowania administracyjnego, było wydanie szeregu decyzji w przedmiocie dodatku aktywizacyjnego, które również winny ulec wyeliminowaniu z obrotu prawnego, z uwagi na ich nieważność. Decyzje te zostały bowiem wydane m.in. na podstawie decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...], która winna zostać uznana za nieważną. W tym kontekście skarżąca wskazała na konieczność podjęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności następujących po sobie decyzji administracyjnych dotyczących prawa do dodatku aktywizacyjnego wydanych na podstawie decyzji z dnia [...] i decyzji Wojewody [...] z dnia [...]: 1. Decyzja Prezydenta Miasta [...] z dn. [...] (znak: [...]) o przyznaniu dodatku aktywizacyjnego od dnia [...] do dnia [...] tj. na [...]dni -wydana m.in. na podstawie decyzji nieważnej z dnia [...]; 2. Decyzja Prezydenta Miasta [...] z dn. [...] (znak: [...]) o utracie dodatku aktywizacyjnego od dnia [...] - decyzja wydana przed rozstrzygnięciem odwołania przez organ II instancji; 3. Decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] (znak: [...]) o utracie dodatku aktywizacyjnego od [...] co przesądzało o prawie do dodatku aktywizacyjnego jedynie na okres [...]dni - decyzja wydana w okresie odwoławczym od decyzji z dnia [...]; 4. Decyzja Prezydenta Miasta [...] z dn. [...] (znak: [...]) o wygaśnięciu decyzji z dn. [...] (znak: [...]). Decyzja ta została wydana w okresie odwoławczym, kiedy jeszcze przysługiwało jej prawo do wniesienia skargi na decyzję ostateczną z dn. [...], która to decyzja przerywała z dniem [...] status osoby bezrobotnej, a tym samym prawo do dodatku aktywizacyjnego. Mocą tej decyzji zasiłek przyznano na okres [...] w wysokości [...] zł, a z własnej inicjatywy skarżąca zatrudniła się od dnia [...]. 5. Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] (znak: [...]) dotycząca dodatku aktywizacyjnego - w decyzji tej organ ustalił, że z akt sprawy wynika, iż zasiłek został skarżącej przyznany od [...] na [...] miesięcy - przy czym należy tu podkreślić, że nigdy nie została wydana jakakolwiek decyzja przyznająca prawo do zasiłku od dnia [...]na [...]miesięcy. Zdaniem skarżącej, powyższe decyzje winny ulec wyeliminowaniu z obrotu prawnego, gdyż zostały wydane na podstawie uchylonych decyzji organów obu instancji a dotyczących prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Prawo do dodatku aktywizacyjnego uzależnione jest od prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...]wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż zaskarżoną decyzją z dnia [...] uchylił decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] i orzekł o uznaniu B.K. za osobę bezrobotną z dniem [...] oraz o przyznaniu ww. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] w wysokości 120 % zasiłku. Natomiast decyzją z dnia [...] nr [...], na wniosek strony, uzupełniono rozstrzygnięcie powyższej decyzji w ten sposób, iż w punkcie 3 orzeczenia po słowach "przyznać Pani B.K. prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] w wysokości 120 % zasiłku" dodać słowa "w kwocie [...],- zł brutto miesięcznie, na okres [...]miesięcy". Organ podniósł, iż rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji w całości uwzględnia żądanie strony. Pismem z dnia [...] B.K. wniosła o uzupełnienie decyzji Wojewody [...]z dnia [...] We wniosku B.K. wskazała, iż wydana decyzja jest niekompletna. Wniosła o uzupełnienie punktu 3 rozstrzygnięcia o wskazanie na jaki okres został jej przyznany zasiłek dla bezrobotnych z podaniem dokładnej kwoty wysokości zasiłku. Wniosła również o uzasadnienie rozstrzygnięcia poprzez uwzględnienie wskazanych w wyroku WSA z dnia [...] przepisów art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 Kpa. Organ odwoławczy uwzględnił uwagi sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku i rozstrzygnął sprawę na korzyść strony, zgodnie z zasadami ogólnymi zawartymi w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewoda [...] zaznaczył, iż organ odwoławczy nie prowadził dodatkowego postępowania wyjaśniającego, gdyż w całości uwzględnił żądanie strony. Niezwłocznie zatem, po powrocie akt z sądu, uprawnił stronę do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 120 % zasiłku. Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w skardze, organ odwoławczy wskazał (na podstawie materiału dowodowego), iż strona z dniem [...] utraciła status osoby bezrobotnej z powodu podjęcia pracy. Zatem w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ostatecznej wskazano, iż zasiłek dla bezrobotnych zostanie stronie wypłacony za okres [...], zaś różnicę pomiędzy pobranym już przez stronę zasiłkiem wraz z należnymi odsetkami naliczy organ wypłacający świadczenie. Wskazano również, iż po podjęciu pracy strona uprawniona była do dodatku aktywizacyjnego przez połowę okresu niewykorzystanego [...]- miesięcznego prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Zgodnie z art. 48 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotnemu posiadającemu prawo do zasiłku przysługuje dodatek aktywizacyjny, jeżeli z własnej inicjatywy podjął zatrudnienie lub inną pracę zarobkową (ust. 1 pkt 2). W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dodatek aktywizacyjny przysługuje w wysokości do 50 % zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1, przez połowę okresu, w jakim przysługiwałby bezrobotnemu zasiłek (ust. 3). Ostatecznie B.K. została uprawniona do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] do dnia [...], a więc pobierała zasiłek przez [...]dni, zaś niewykorzystany zasiłek dla bezrobotnych, z uwagi na podjęcie zatrudnienia, który przysługiwałby stronie w okresie [...], tj. przez [...]dni, należało podzielić na połowę, zgodnie z przytoczonym wyżej przepisem art. 48 ust. 3 ustawy. Strona została poinformowana, iż wysokość dodatku aktywizacyjnego nie jest uzależniona od kwoty otrzymywanego zasiłku, jest taka sama dla wszystkich osób podejmujących pracę z własnej inicjatywy. Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż w zaskarżonej decyzji administracyjnej ustalane zostało początkowe uprawnienie osoby bezrobotnej do zasiłku, jego wysokość i okres pobierania, zaś inne kwestie, następujące w trakcie posiadania statusu osoby bezrobotnej (np. utrata statusu z powodu podjęcia pracy, prawo do dodatku aktywizacyjnego), są regulowane odrębnymi decyzjami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.). Rozpoznając sprawę pod kątem kryterium legalności Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.71 ust.1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz.415 z późn. zm. ) prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy. W świetle art.72 ust.3 ww. ustawy bezrobotnemu, którego okres uprawniający do zasiłku wynosi co najmniej 20 lat, przysługuje zasiłek w wysokości 120 % kwoty zasiłku określonego w ust. 1. Ustalona w tym przepisie wysokość zasiłku jest najwyższą wysokością zasiłku dla bezrobotnych przewidzianą w ustawie. Art.73 ust.1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy określa długość pobierania zasiłku. Skarżącą zaliczono do osób powyżej 50 roku życia oraz posiadających jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku, co zapewnia jej dwunastomiesięczny okres pobierania zasiłku (art.73 ust.1 lit.b ). W oparciu o zaskarżoną decyzję skarżąca została zarejestrowana jako bezrobotna z dniem [...] i uzyskała prawo do zasiłku w wysokości 120 % zasiłku, począwszy od [...] na okres [...]miesięcy. W zakresie więc wysokości zasiłku, długości jego pobierania oraz daty jego przyznania rozstrzygnięcie Wojewody [...] jest rozstrzygnięciem, w świetle stanu prawnego obowiązującego w dacie zarejestrowania bezrobotnej, najbardziej korzystnym dla B.K.. Wyrokiem z dnia [...] sygn.akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] wprawdzie uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...]z dnia [...], ale co do kwestii samego statusu bezrobotnego oraz daty jego przyznania i daty nabycia przez skarżącą prawa do zasiłku ([...] i odpowiednio [...] ), Sąd podzielił stanowisko Wojewody. Sąd stwierdził jedynie, "że prawidłowe rozpatrzenie materiału dowodowego na zakwestionowaną okoliczność, wymaga kompleksowego rozważenia przez organ odwoławczy jego całokształtu we wzajemnym powiązaniu, zwłaszcza że decyzja dotyczy kwestii pozostających ze sobą w związku materialno-prawnym." Zgodnie z art.153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie, jakkolwiek Wojewoda [...] nie ustrzegł się kolejnych błędów w zaskarżonej decyzji, to jednak zgodnie z zaleceniami Sądu dokonał właściwej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i wydał rozstrzygnięcie najbardziej korzystne z punktu widzenia bezrobotnego. Uchybieniem organu jest natomiast to, że zaskarżona decyzja została uzasadniona z naruszeniem art.107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (nie przedstawiono dokładnie stanu faktycznego sprawy ), jednakże naruszenie to nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Sąd nie podziela zarzutu skargi, że kwota zasiłku przyznanego B.K. została określona nieprawidłowo. W oparciu o art.72 ust.6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zasiłki podlegają waloryzacji z dniem 1 czerwca o średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku. Waloryzacja ta dokonywana jest z mocy prawa, stąd wskazywanie w rozstrzygnięciu decyzji faktu waloryzacji czy też określanie kwoty zasiłku po waloryzacji, nie powinno mieć miejsca. Istotnym jest natomiast aby bezrobotnemu, począwszy od 1 czerwca danego roku, organ wypłacał zwaloryzowany zasiłek dla bezrobotnych. Sąd pozostawia bez rozpatrzenia zarzuty i wnioski skargi dotyczące postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] (Wojewoda [...]decyzją z dnia [...] stwierdził nieważność tej decyzji) oraz decyzji wydanych w przedmiocie dodatku aktywizacyjnego, bowiem sprawy te pozostają bez wpływu na zaskarżone rozstrzygnięcie zapadłe w niniejszej sprawie i nie mieszczą się w granicach sprawy. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...], na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.