II SA/Sz 953/17

PostanowienieWSA w Szczecinie2018-08-17

Skład orzekający: Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie organu odwoławczego w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji, które nie kończy postępowania i na które nie służy zażalenie, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga na postanowienie organu odwoławczego w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji, które nie rozstrzyga o istocie sprawy, nie kończy postępowania ani nie służy na nie zażalenie, jest niedopuszczalna. W takiej sytuacji sąd powinien odrzucić skargę, a nie umorzyć postępowanie.
Stan faktyczny
Spółka Akcyjna wniosła skargę na postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiające wstrzymania wykonania decyzji nakazującej zabezpieczenie miejsca katastrofy. Następnie Spółka poinformowała, że nie jest już właścicielem budynku i jako następca prawny nie podtrzymuje skargi. Sąd umorzył postępowanie. Prokuratura Regionalna wniosła zażalenie na postanowienie o umorzeniu, wskazując, że skarga powinna zostać odrzucona.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie o umorzeniu postępowania i odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj po rozpoznaniu w dnia 17 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Prokuratura Regionalna na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 953/17 umarzające postępowanie w sprawie ze skargi Spółka Akcyjna w P. na postanowienie Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie nakazania zabezpieczenia miejsca katastrofy oraz obiektu budowlanego, który uległ katastrofie p o s t a n a w i a: 1) uchylić zaskarżone postanowienie o umorzeniu postępowania, 2) odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 lipca 2017 r. Spółka Akcyjna w P. (właściciel nieruchomości: działki nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w S.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie nakazania zabezpieczenia miejsca katastrofy oraz obiektu budowlanego, który uległ katastrofie. Pismem z dnia 30 kwietnia 2018 r. skarżąca Spółka poinformowała, że nie jest już właścicielem budynku przy ul. [...] w S.. Na podstawie umowy przeniesienia prawa użytkowania wieczystego oraz prawa własności z dnia [...] r. własność budynku przeszła na rzecz spółki [...] spółka z o.o. spółka komandytowo-akcyjna w upadłości układowej w K. . Zarządzeniem z dnia 22 maja 2018 r. Sąd zobowiązał następcę prawnego strony skarżącej - [...] spółkę z o.o. spółkę komandytowo-akcyjną w upadłości układowej w K. do oświadczenia czy podtrzymuje skargę Spółka Akcyjna w P. z dnia 20 lipca 2017 r., pod rygorem uznania, że skargę tę podtrzymuje. Odpowiadając na ww. zobowiązanie Spółka oświadczyła, że jako następca prawny Spółka Akcyjna w P. nie podtrzymuje skargi z dnia 20 lipca 2017 r. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2018 r. Sąd umorzył postępowanie ze skargi Spółka Akcyjna w P.. Zażaleniem z dnia 4 lipca 2018 r. Prokuratura Regionalna zaskarżył ww. postanowienie Sądu z dnia 22 czerwca 2018 r., wskazując, że w niniejszej sprawie skarga Spółka Akcyjna w P. winna być odrzucona na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt. 2 p.p.s.a.). Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 135 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. – dalej w skrócie: "k.p.a."), zgodnie z którym organ odwoławczy może w uzasadnionych przypadkach wstrzymać natychmiastowe wykonanie decyzji. Nie budzi wątpliwości, że postanowienia tego nie można zakwalifikować do żadnej z kategorii wymienionych art. 3 § 2 pkt. 2 p.p.s.a., albowiem nie rozstrzyga o istocie sprawy, nie kończy postępowania, ani też nie służy na nie zażalenie. Z uwagi na powyższe należało uznać, że skarga na to postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia – uznając zażalenie Prokuratora za oczywiście uzasadnione, na podstawie zaś art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł w pkt. 2 sentencji o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło