II SA/Sz 953/17
PostanowienieWSA w Szczecinie2018-08-17
Skład orzekający: Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie organu odwoławczego w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji, które nie kończy postępowania i na które nie służy zażalenie, jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga na postanowienie organu odwoławczego w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji, które nie rozstrzyga o istocie sprawy, nie kończy postępowania ani nie służy na nie zażalenie, jest niedopuszczalna. W takiej sytuacji sąd powinien odrzucić skargę, a nie umorzyć postępowanie.Stan faktyczny
Spółka Akcyjna wniosła skargę na postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiające wstrzymania wykonania decyzji nakazującej zabezpieczenie miejsca katastrofy. Następnie Spółka poinformowała, że nie jest już właścicielem budynku i jako następca prawny nie podtrzymuje skargi. Sąd umorzył postępowanie. Prokuratura Regionalna wniosła zażalenie na postanowienie o umorzeniu, wskazując, że skarga powinna zostać odrzucona.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie o umorzeniu postępowania i odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj po rozpoznaniu w dnia 17 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Prokuratura Regionalna na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 953/17 umarzające postępowanie w sprawie ze skargi Spółka Akcyjna w P. na postanowienie Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie nakazania zabezpieczenia miejsca katastrofy oraz obiektu budowlanego, który uległ katastrofie p o s t a n a w i a: 1) uchylić zaskarżone postanowienie o umorzeniu postępowania, 2) odrzucić skargę.
Pismem z dnia 20 lipca 2017 r. Spółka Akcyjna w P. (właściciel nieruchomości: działki nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w S.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie nakazania zabezpieczenia miejsca katastrofy oraz obiektu budowlanego, który uległ katastrofie.
Pismem z dnia 30 kwietnia 2018 r. skarżąca Spółka poinformowała, że nie jest już właścicielem budynku przy ul. [...] w S.. Na podstawie umowy przeniesienia prawa użytkowania wieczystego oraz prawa własności z dnia [...] r. własność budynku przeszła na rzecz spółki [...] spółka z o.o. spółka komandytowo-akcyjna w upadłości układowej w K. .
Zarządzeniem z dnia 22 maja 2018 r. Sąd zobowiązał następcę prawnego strony skarżącej - [...] spółkę z o.o. spółkę komandytowo-akcyjną w upadłości układowej w K. do oświadczenia czy podtrzymuje skargę Spółka Akcyjna w P. z dnia 20 lipca 2017 r., pod rygorem uznania, że skargę tę podtrzymuje.
Odpowiadając na ww. zobowiązanie Spółka oświadczyła, że jako następca prawny Spółka Akcyjna w P. nie podtrzymuje skargi z dnia 20 lipca 2017 r.
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2018 r. Sąd umorzył postępowanie ze skargi Spółka Akcyjna w P..
Zażaleniem z dnia 4 lipca 2018 r. Prokuratura Regionalna zaskarżył ww. postanowienie Sądu z dnia 22 czerwca 2018 r., wskazując, że w niniejszej sprawie skarga Spółka Akcyjna w P. winna być odrzucona na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt. 2 p.p.s.a.).
Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 135 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. – dalej w skrócie: "k.p.a."), zgodnie z którym organ odwoławczy może w uzasadnionych przypadkach wstrzymać natychmiastowe wykonanie decyzji. Nie budzi wątpliwości, że postanowienia tego nie można zakwalifikować do żadnej z kategorii wymienionych art. 3 § 2 pkt. 2 p.p.s.a., albowiem nie rozstrzyga o istocie sprawy, nie kończy postępowania, ani też nie służy na nie zażalenie. Z uwagi na powyższe należało uznać, że skarga na to postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia – uznając zażalenie Prokuratora za oczywiście uzasadnione, na podstawie zaś art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł w pkt. 2 sentencji o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło