II SA/Sz 956/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. o wymierzeniu J. L. prowadzącemu działalność gospodarczą [...] L. [...] karę pieniężną kwocie [...] zł za zajęcie pasa drogowego drogi krajowej ul. [...] w [...] (działka nr [...] , obręb[...] ) po terminie określonym w zezwoleniu [...] w okresie od dnia [...] r. pod tymczasowy obiekt budowlany o pow. [...] m2 . W skardze na tę decyzję J. L. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Mając na uwadze, iż złożony wniosek nie zawierał żadnego uzasadnienia, zarządzeniem Sądu z dnia [...] r. zobowiązano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia ww. wniosku przez wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w terminie 7 dni – pod rygorem oddalenia wniosku. W wykonaniu zobowiązania Sądu pełnomocnik skarżącego wskazał, iż uwzględnienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi skutkować będzie uznaniem podjętych przez organ I instancji czynności egzekucyjnych za nieważne. W konsekwencji nienależnie wyegzekwowana przez organ I instancji kwota stanowić będzie równowartość poniesionej przez skarżącego szkody. Zatem aby zapobiec negatywnym skutkom, które mogą wyniknąć ze zbyt wczesnego zainicjowania postępowania egzekucyjnego przez organ I instancji, tj. przed wydaniem wyroku, udzielenie tymczasowej ochrony jest w pełni uzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, że Sąd może uwzględnić wniosek strony, gdy zachodzi co najmniej jedna z przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wniosek strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia te powinny być natomiast poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, iż jak przyjęto w judykaturze chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Pełnomocnik skarżącego w żaden sposób nie uprawdopodobnił tych przesłanek, nie wskazał również na zaistnienie konkretnych okoliczności świadczących o tym, że uiszczenie kary pieniężnej orzeczonej w zaskarżonej decyzji w kwocie [...] zł wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sam fakt ewentualnej konieczności zapłacenia przez skarżącego nałożonej kary sam w sobie nie przesądza o wystąpieniu nieodwracalnych skutków lub spowodowania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Skutki spełnienia świadczeń pieniężnych są bowiem odwracalne. Dlatego też w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji, skarżący nie poniesie szkody albowiem wówczas nastąpi zwrot należności. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.