II SA/Sz 956/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę E. C. pismem z dnia 6 września 2014r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. W treści skargi wskazał, iż potrzebuje trzydzieści dni na uzasadnienie, do czego potrzebny jest prawnik. Zarządzeniem Sądu z dnia 7 października 2014r. skarżący został wezwany do złożenia oświadczenia w terminie 7 dni, czy jego skarga zawiera wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, pod rygorem przyjęcia że skarżący nie żąda ustanowienia pełnomocnika. Nadto zobowiązano skarżącego, jeśli jego intencją było żądanie ustanowienia pełnomocnika, do uzupełnienia przesłanego przez Sąd urzędowego formularza PPF tj. oświadczenia o sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodach, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, E. C. w piśmie z dnia 31 października 2014r. oświadczył, że nie wnosi o prawnika z urzędu, a w skardze z dnia 6 września 2014r. wskazał, iż szuka "dobrowolnego". Zarządzeniem Sądu z dnia 6 listopada 2014 r. zobowiązano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez określenie, na czym polega naruszenie prawa lub interesu prawnego skarżącego zaskarżonym postanowieniem, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 grudnia 2014r. W zakreślonym terminie, ani do dnia dzisiejszego skarżący na wezwanie Sądu nie odpowiedział. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 P.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3. Każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników (art. 46 § 1 P.p.s.a). Stosownie zaś do treść art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Przez określenie "naruszenia prawa" lub "naruszenia interesu prawnego", o których jest mowa w punkcie 3 art. 57 § 1 P.p.s.a., należy rozumieć podanie przez skarżącego przyczyny uzasadniającej, według jego oceny, wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Wzmiankowany przepis nie wymaga przy tym przedstawienia w skardze wyczerpującego wywodu prawnego lub wskazania konkretnego przepisu – przepisów - prawa, który został naruszony. Wymóg skargi będzie w tym względzie spełniony, jeżeli skarżący wskaże – nawet w sposób bardzo ogólny – na czym polega jego zdaniem naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności (por. wyrok NSA z dnia 28 lutego 2006r., sygn. akt. I OSK 528/05 dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z treścią art. 49 § 1 P.p.s.a. gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z art. 59 § 1 pkt 3 P.p.s.a wynika natomiast, że skarga której braków formalnych nie uzupełniono w terminie podlega odrzuceniu. E. C. w skardze złożonej w przedmiotowej sprawie, wskazał sygnaturę i datę zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Nie wskazał natomiast żadnych zarzutów przeciwko zaskarżonemu postanowieniu. W świetle przytoczonych wyżej przepisów, skarga nie czyniła zadość wymaganiom co do formy stawianym skardze. Zasadnym było więc wezwanie skarżącego do jej uzupełnienia poprzez określenie na czym polegało, zdaniem skarżącego naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym postanowieniu. Należy zauważyć, że skarżący nie skorzystał z przysługującego mu prawa do ustanowienia pełnomocnika z urzędu, który mógłby mu pomóc w uzasadnieniu jego skargi i nie złożył wniosku w tym przedmiocie, mimo wezwania Sądu z dnia 7 października 2014r. zobowiązującego do sprecyzowania intencji skarżącego. Zobowiązanie Sądu, do usunięcia braków formalnych skargi przez określenie, na czym polega naruszenie prawa lub interesu prawnego skarżącego zaskarżonym postanowieniem, doręczone zostało E. C. w dniu 1 grudnia 2014r. Zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin upłynął w dniu 8 grudnia 2014 r. (poniedziałek). Skoro we wskazanym terminie nie doszło do uzupełnienia braku formalnego skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.