II SA/Sz 957/06

Dnia 7 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA - Katarzyna Grzegorczyk – Meder po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi P. S. wynagrodzenie w kwocie [...] złotych, obejmujące kwotę [,,,] zł powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej w sprawie. Sygn.akt II SA/SZ 957/06 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej R. S. wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 957/06 oddalającego skargę R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 20 lipca 2007 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 957/06 Sąd uwzględniając wniosek skarżącego R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym ustanowił na jego rzecz adwokata. Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 957/06 , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W dniu 19 sierpnia 2008 r. R. S. udzielił pełnomocnictwa wyznaczonemu z urzędu adwokatowi – P. S. Pismem z dnia 20 sierpnia 2008 r. adwokat P. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie opinię, o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w rozpatrywanej sprawie. Następnie pismem z dnia 2 października 2008 r., wyznaczony pełnomocnik wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Wskazując jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone przez stronę zarówno w całości, jak i w części. W odpowiedzi na wezwanie Sądu adw. P. S. przedłożył dowód nadania, w dniu 21 sierpnia 2008 r., skarżącemu opinii o bezzasadności wnoszenia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", ustanowienie adwokata stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie zaś do art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków, orzeka Sąd na posiedzeniu niejawnym. Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stanowi, iż za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji dla adwokata niebiorącego udziału w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji - wynosi 75 % stawki określonej w pkt 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, tj. 180,00 zł. Jednakże, zgodnie z § 2 ust. 3 tego aktu, Sąd orzekając o wysokości opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego z urzędu, obowiązany jest do podwyższenia opłaty o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki obowiązującej w dniu orzekania (22%). Wobec powyższego, koszty sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w rozpatrywanej sprawie stanowią kwotę 219,60 zł. W tej sytuacji, na podstawie art. 250 a także art. 258 § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a., w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd orzekł jak w postanowieniu. Sygn.akt II SA/Sz 957/06 U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 20 lipca 2007 r. Sąd uwzględnił wniosek skarżącego R. S. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 957/06 o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Wnioskiem z dnia 10 czerwca 2008 r. pełnomocnik skarżącego adw. A. K. zwróciła się do Sądu o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Jak wynika z akt sprawy odpis powyższego wyroku został doręczony pełnomocnikowi w dniu 24 lipca 2008 r. (k.98). Pismem z dnia 28 lipca 2008 r. adwokat A. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie opinię, o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w rozpatrywanej sprawie wraz z dowodem nadania przedmiotowej opinii skarżącemu. Następnie R. S. złożył do Sądu pismo z dnia 8 sierpnia 2008 r. zatytułowane "wniosek o zwrot pobranego wynagrodzenia pieniężnego do kasy Sądu" do którego załączył pięć załączników, w tym kserokopię pisma z dnia 6 sierpnia 2008 r. zatytułowanego "skarga kasacyjna". W odpowiedzi na wezwanie Sądu, w kwestii wskazania charakteru pisma z dnia 6 sierpnia 2008 r., R. S. podał, że pismo to będzie stanowić skargę kasacyjną, w sytuacji braku pełnomocnika, który "chciałby działać zgodnie ze stanowiskiem skarżącego w sprawie". W dniu 21 sierpnia 2008 r. wpłynęła do Sądu kolejna opinia o bezzasadności wnoszenia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 4 czerwca 2008 r. sporządzona przez kolejnego pełnomocnika skarżącego adw. P. S. Do wiadomości Sądu zostało przesłane pismo Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w S., skierowane do R. S., odnoszące się do kolejnego wniosku skarżącego w przedmiocie wyznaczenia nowego pełnomocnika celem sporządzenia skargi kasacyjnej od przedmiotowego wyroku, wskazujące na brak podstaw do zmiany osoby pełnomocnika z urzędu. Następnie, zarządzeniem z dnia 2 października 2008 r., Sąd zobowiązał R. S. do podpisania pisma z dnia 6 sierpnia 2008 r. zatytułowanego "skarga kasacyjna" lub nadesłania podpisanej skargi kasacyjnej w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżący podał, że wystąpił do Okręgowej Rady Adwokackiej z wnioskiem o wyznaczenie adwokata, który sporządziłby w niniejszej sprawie skargę kasacyjną, a w sytuacji nie wyznaczenia przez Dziekana takiego pełnomocnika skarżący składa wniosek w przedmiocie nadania biegu, sporządzonej osobiście przez skarżącego, skardze kasacyjnej. Jednocześnie skarżący załączył pismo z 27.10.2008 r. zatytułowane "skarga kasacyjna – uzupełnienie skargi kasacyjnej z 6.08.2008r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z oświadczeniem skarżącego jego pismo z dnia 6 sierpnia 2008 r. należało potraktować jako skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 4 czerwca 2008 r. oddalającego skargę R. S. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 957/06. Stosownie do treści art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą "P.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Wskazane w powyższym przepisie wymagania formalne przewidziane dla skargi kasacyjnej można podzielić na dwie kategorie, wymagania przewidziane dla pisma w postępowaniu sądowym oraz wymagania materialne przewidziane wyłącznie dla skargi kasacyjnej. Różnica między tymi dwiema kategoriami wymogów sprowadza się do tego, że pierwsza kategoria braków może być konwalidowana, natomiast druga takiego charakteru nie posiada. Stosownie do treści art. 46, 47 wymogiem formalnym pisma sądowego, które winna spełniać również skarga kasacyjna jest: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowana, imię i nazwisko lub nazwę stron ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju sądu; 3) osnowę skargi kasacyjnej; 4) podpis autora skargi kasacyjnej; 5) listę załączników; 6) oznaczenie miejsca zamieszkania stron i ich pełnomocników lub adres do doręczeń Należy wskazać, że niespełnienie wymagań formalnych wspólnych dla wszystkich pism w postępowaniu sądowym, stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art. 49 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /por. post. NSA z dn. 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OZ 546/06, publ. LEX nr 299465/. Jak wynika z analizy akt sprawy, zarządzeniem z dnia 2 października 2008 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez podpisanie nadesłanej do sprawy kserokopii skargi kasacyjnej z dnia 6 sierpnia 2008 r., bądź poprzez nadesłanie podpisanej skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Skarżący jednakże nie wykonał powyższego obowiązku w zakreślonym terminie. Należy przy tym zaznaczyć, że nie stanowi wykonania wezwania Sądu nadesłanie przez skarżącego kolejnego pisma zatytułowanego "uzupełnienie skargi kasacyjnej z dnia 6 sierpnia 2002 r.". Zgodnie z art. 178 ustawy P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie wykonał, w zakreślonym terminie, wezwania Sądu polegającego na uzupełnieniu braków formalnych skargi kasacyjnej. W tej sytuacji skargę kasacyjną należało odrzucić, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.