II SA/Sz 960/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi G. Z. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie nakazu rozbiórki oddala skargę. W dniu 24 stycznia 2018 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej: "PINB") wpłynął wniosek G. Z. (dalej: "wnioskodawczyni" lub "skarżąca") z dnia 22 stycznia 2018 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją tego organu znak: [...], (z dnia [...] r.), nakazującą wnioskodawczyni doprowadzenie pawilonu gastronomicznego położonego w D. przy ul. [...] do stanu poprzedniego, poprzez rozbiórkę części pawilonu znajdujących się na działkach nr [...] i [...]. Składając powyższy wniosek wnioskodawczyni powołała się na art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., wskazując, iż wyszły na jaw istotne okoliczności faktyczne i nowe dowody nie istniejące w chwili wydania wskazanej decyzji i były one nieznane organowi, który wydał decyzję. Jest to mapa geodezyjna sporządzona przez geodetę uprawnionego, z której wynika, iż pawilon gastronomiczny jedynie w części przekracza granice działki i to w mniejszym zakresie niż przyjęto we wskazanej decyzji. Do wniosku załączono przedmiotową mapę. Postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...], PINB odmówił wznowienia postępowania z braku podstaw. W związku z wniesionym przez wnioskodawczynię zażaleniem, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia [...] r., znak: [...], uchylił powyższe postanowienie PINB w całości i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, zobowiązując PINB do zbadania przesłanek określonych w art. 148 § 1 K.p.a. oraz – w zależności od poczynionych ustaleń – wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego wniosku. Ponownie rozpatrując sprawę PINB, po zbadaniu przesłanek określonych w art. 148 § 1 K.p.a., powołując się na art. 149 § 1 i art. 147 K.p.a., postanowieniem z dnia [...] r. wznowił przedmiotowe postępowanie administracyjne. Po rozpatrzeniu wniosków dowodowych zawartych w piśmie wnioskodawczyni z dnia 21 maja 2018 r., postanowieniem z dnia [...] r., organ odmówił uwzględnienia żądania w tym zakresie, po czym decyzją z dnia [...] r., znak: [...], na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a., odmówił uchylenia decyzji ostatecznej PINB w K., z dnia [...] r. (błąd pisarski organu – winno być [...] r.) znak: [...] W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia PINB wskazał m.in., że "obrys budynku pokazany na załączonej przez G. Z. mapie jest zgodny z obrysem budynku ujawnionym w zasobach geodezyjnych Starostwa Powiatowego w K. w roku 2013, tj. przed wydaniem przedmiotowej decyzji i znajduje się w aktach sprawy. Jednocześnie organ zauważył, że w decyzji ostatecznej z dnia [...] r. PINB w K. nie wskazał ilości ścian do rozbiórki ani wielkości części obiektu do rozbiórki". Od ww. decyzji G. Z. złożyła odwołanie, wnosząc o jej zmianę poprzez wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. zarzucając organowi naruszenie przepisów K.p.a., poprzez jej wydanie bez przeprowadzania jakiegokolwiek dowodu w sprawie oraz "mylne przyjęcie, iż dostarczona przez stronę mapa geodezyjna sporządzona przez geodetę uprawnionego nie wykazuje, iż obiekt położony w D. przy ul. [...] wbrew poprzedniej decyzji, jedynie w niewielkiej części przekracza granicę działki". Wskazała też, że decyzja PINB z dnia [...] r. "wydana została z naruszeniem prawa i stanu faktycznego, gdyż wskazywała konieczność rozbiórki części obiektu który jest prawidłowo posadowiony jak i również ta decyzja jest niewykonalna, gdyż nie zawiera wskazań, które części tego budynku mają być faktycznie rozebrane". W uzasadnieniu odwołania skarżąca wyjaśnia, że w prowadzonym postępowaniu "pominięto fakt, iż obiekt ten był wybudowany przed 2004 r. co ma istotne znaczenie dla sprawy", jak również, że "nie zweryfikowano poprzez wizję na miejscu czy obiekt ten stoi na działce czy też w niektórych miejscach poza jej obrysem, jeżeli tak to w jakich miejscach i o ile to przekroczenie ma miejsce ". Zdaniem skarżącej jedynie oględziny w terenie pozwolą na ustalenie czy rzeczywiście pawilon stoi poza granicami działki. Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "ZWINB"), zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy przedstawił przepisy dotyczące wznowienia postępowania wskazując, iż wznowienie postępowania administracyjnego jest instytucją polegającą na stworzeniu prawnych możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną organu, do której zastosowanie mają przepisy rozdziału 12 K.p.a. – art. 145 - 152. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczna wznawia się postępowanie, jeżeli m.in.: wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzje, Zgodnie z treścią art. 148 § 1 K.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Zgodnie z art. 151 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, albo 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Jak z powyższego wynika, złożenie przez stronę wniosku o wznowienie postępowania obliguje organ do zbadania czy zachodzą formalne przesłanki do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, tj. ustalenie czy: 1) decyzja, której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania jest ostateczna, 2) wniosek o wznowienie postępowania pochodzi od strony, 3) podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów określonych w art. 148 § 1 i 2 K.p.a., 4) żądanie wznowienia postępowania zawiera określenie przyczyny wznowienia, wskazanej w art. 145 § 1 K.p.a. Dopiero łączne spełnienie ww. przesłanek zgodnie z art. 149 § 3 K.p.a. uprawnia organ do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania. Jak wynika z akt sprawy, PINB, po ponownym rozpatrzeniu sprawy zbadał zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 148 § 1 K.p.a., stwierdzając, że zostały spełnione wszystkie przesłanki do wznowienia postępowania, wobec czego postanowieniem z dnia [...] r. wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzją PINB w K. z dnia [...] r., znak: [...] Zgodnie z twierdzeniem wnioskodawczyni, weszła ona w posiadanie mapy geodezyjnej, którą załączyła do wniosku o wszczęcie postępowania, w styczniu 2018 r., natomiast wniosek o wszczęcie postępowania złożyła w PINB w dniu 24 stycznia 2018 r, zatem spełniony został warunek złożenia wniosku w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przejścia do drugiego etapu tj. do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 K.p.a.). Wnioskodawczyni złożyła wniosek o wznowienie postępowania i załączyła mapę podpisaną przez geodetę M. L.. W treści ww. wniosku wskazała, że z załączonej mapy wynika, "iż jedynie w części pawilon gastronomiczny przekracza granice działki i to w mniejszym zakresie niż przyjęto to w zaskarżonej decyzji". Zdaniem ZWINB, istnieją wątpliwości, co w rzeczywistości przedstawia załączona przez skarżącą mapa, gdyż jej autor nie określił w niej, co ona przedstawia, nie określono nawet nazwy miejscowości oraz obszaru jakiego dotyczy, nie zawiera legendy, która wyjaśniałaby wszelkie naniesione przez geodetę pomiary oraz linie, jak również nie zawiera skali. Nie określono również daty jej wykonania.. Nie jest to dokument, na podstawie którego można by było w ogóle przystąpić do merytorycznego rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...] r. W tej sytuacji organ odwoławczy stwierdził, że wskazana przez stronę we wniosku przyczyna wznowienia w rzeczywistości nie wystąpiła, gdyż załącznik do wniosku o wznowienie postępowania nie jest wiarygodnym dokumentem, zatem PINB zasadnie, na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a., wydał decyzję o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej, tj. ostatecznej decyzji PINB w K. z dnia [...] r. znak: PINB [...] Niezależnie od powyższego ZWINB wyjaśnił, iż nawet jeżeli przedłożone przez wnioskodawczynię dowody potwierdzałyby, że pawilon gastronomiczny, będący przedmiotem nakazu rozbiórki orzeczonego decyzją z dnia [...] r., przekracza granice działki w mniejszym zakresie, niż wskazał organ I instancji w ww. decyzji, to nie zmienia to faktu, że decyzja o rozbiórce z dnia [...] r. jest zasadna i należy ją wykonać. Nakaz rozbiórki został bowiem wydany jako konsekwencja niewykonania przez skarżącą obowiązku orzeczonego decyzją PINB w K. z dnia [...] r. Powyższą decyzję G. Z. zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarzucając jej, cyt.: "- naruszenie prawa procesowego poprzez niezastosowanie art. 7 K.p.a. i art. 77 § 1 K.p.a., tj. wydanie decyzji na podstawie niewłaściwie i dowolnie ocenionego materiału dowodowego i nie odniesienie się do zarzutów w odwołaniu od decyzji I instancji, w szczególności poprzez całkowite pominięcie okoliczności załączonej do sprawy mapy, a także wywołanie sprzeczności organów obu instancji, w sytuacji, gdy jeden uważa, że były podstawy do wznowienia, ale przedstawiona mapa geodezyjna nie jest dla tego organu nową okolicznością, zaś organ II instancji wskazuje, że taka mapa nie jest dokumentem, na podstawie którego można merytorycznie rozpoznać wniosek o wznowienie postępowania, a w konsekwencji przecież rozstrzygnąć istotę sprawy, do czego organy były zobowiązane na podstawie art. 149 § 2 K.p.a. Z tej mapy wynika, iż nieznaczna tylko część nieruchomości wykracza poza granice działki, a zatem do obliczenia wysokości grzywny winien być wzięty iloczyn powierzchni przekraczający zatwierdzony wymiar powierzchni pawilonu gastronomicznego, który uznany został za samowolę budowlaną, - naruszenie prawa materialnego, tj. art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (...), poprzez pominięcie zasad słuszności nakazując doprowadzenie pawilonu gastronomicznego do stanu pierwotnego poprzez jego częściową rozbiórkę, nie bacząc ani na czas jego wybudowania i stosując w tym zakresie odpowiednie przepisy ustaw wcześniejszych, w tym, że wykonana inwestycja jest zgodna ze wszystkimi wymogami sztuki budowlanej i nie narusza przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym." Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji PINB z dnia [...] r., oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych, Jednocześnie zaskarżyła postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. o oddaleniu wniosków dowodowych, stwierdzając, iż brak ich przeprowadzenia, w szczególności przesłuchania geodety M. L., uniemożliwił prawidłową ocenę podstaw wznowienia postanowienia i rozstrzygnięcia istoty sprawy. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji zostały zatem wydane z naruszeniem prawa, albowiem organ administracyjny całkowicie dowolnie ocenił zebrane dowody oraz niewłaściwie ocenił stan faktyczny. Skarżąca dalej wywodzi, iż jako podstawę do wznowienia wskazała na art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Jako nowy dowód przedstawiła mapę geodezyjną. Jest ona o tyle istotna, iż pokazuje, że prowadzony przez nią pawilon gastronomiczny wykracza w o wiele niniejszym stopniu poza granice jej działki. Tym samym, wbrew twierdzeniu organów, przeprowadzeniu dowodu z tej mapy jest bardzo istotne, gdyż doprowadzenie do stanu poprzedniego oznacza rozbiórkę pawilonu, tak, by nie "wystawał" poza granice działki według przyjęć organu, a zgodnie ze stanem rzeczywistym rozbiórka mogłaby się odbyć w mniejszym zakresie. Przedmiot postępowania w sprawie wznowienia postępowania wyznacza art. 149 § 2 K.p.a., według którego przedmiotem postępowania jest ustalenie, czy postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczna, było dotknięte jedną z wadliwości wyliczonych w art. 145 § 1, czy występuje przesłanka z art. 145a § 1 lub czy występuje przesłanka z art. 145b § 1 oraz – w razie pozytywnego wyniku tych czynności – przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia istoty sprawy administracyjnej będącej przedmiotem decyzji ostatecznej. Zdaniem skarżącej, powyższe prowadzi do wniosku, iż organ II instancji nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, a tym samym nieprawidłowo i dowolnie ocenił materiał dowodowy naruszając w ten sposób zasady określone w przepisach art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy W odpowiedzi na skargę ZWINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2107) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. prawidłowości zastosowania przez te organy przepisów obowiązującego prawa. Uwzględnienie skargi, powodujące eliminację zaskarżonego aktu z obrotu prawnego, następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest wydana w wyniku wznowienia postępowania (o co wystąpiła skarżąca, powołując się na art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. i załączając mapę opracowaną przez geodetę), decyzja odmawiająca uchylenia opisanej wyżej decyzji ostatecznej, nakazującej skarżącej doprowadzenie obiektu – pawilonu gastronomicznego do stanu poprzedniego przez rozbiórkę samowolnie dobudowanej części pawilonu gastronomicznego wychodzącej poza granice jej działki. Wydając powyższą decyzję organ administracji powołał się na art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 (tj. postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy) wydając decyzję, w której: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub 145b, albo 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, 145a lub art. 145b i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Decyzję, o której wyżej mowa w pkt 2) organ, który wznowił postępowanie wydaje, jedynie w sytuacji, gdy w postępowaniu wznowieniowym zostanie potwierdzone istnienie przesłanki, w oparciu o którą nastąpiło wznowienie postępowania. Dopiero po stwierdzeniu, że wskazana we wniosku przesłanka wznowieniowa rzeczywiście zachodzi, organ może zbadać zgodność z prawem prawidłowość decyzji ostatecznej i uchylić ją, jeśli zajdą ku temu podstawy faktyczne i prawne, tzn. stwierdzi, iż doszło do wydania wadliwej prawnie decyzji. W pierwszej kolejności organ zobowiązany jest zatem zbadać i ocenić przesłankę wznowienia postępowania, na którą powołuje się strona składając wniosek w tej kwestii. W tym wypadku chodziło o przesłankę wymienioną w pkt 5 art. 145 § 1 K.p.a. Organ zobowiązany był zatem zbadać i ocenić, czy wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Analizując powyższą kwestię należy zauważyć, iż wskazana wyżej decyzja ostateczna z [...] r. nakazuje doprowadzenie pawilonu gastronomicznego położonego w D. przy ul. [...] do stanu poprzedniego przez rozbiórkę części pawilonu gastronomicznego znajdującego się na działkach nr [...] i [...], których właścicielem jest G. K. i w stosunku do których skarżąca nie dysponowała prawem do zabudowy. Skarżąca, jak wynika z treści jej wniosku o wznowienie postępowania, jak też treści skargi, nie kwestionuje zresztą, iż przedmiotowy obiekt, którego modernizację realizowała od 1996 r. "w niewielkiej części" wychodzi poza granice jej działki i wchodzi w granice wskazanych wyżej działek, jednakże – w jej ocenie – są to mniejsze części niż przyjęto w decyzji nakazującej rozbiórkę. Zauważyć jednak należy, iż decyzja z [...] r. w istocie części tych nie określa, wskazując tylko, iż chodzi o części znajdujące się na działkach [...] i [...]. Ewentualny spór, dotyczący przebiegu granicy między działką skarżącej a ww. działkami należącymi do gminy, to kwestia innego postępowania. Nie może on być przedmiotem badania w niniejszym postępowaniu, czego domagała się w istocie skarżąca składając wnioski dowodowe, które organ oddalił niezaskarżalnym postanowieniem z dnia [...] r. Wnioski te były bowiem niezgodne z istotą postępowania wznowieniowego, która odnosi się wyłącznie do kwestii ustalenia istnienia kwalifikowanych wad procesowych towarzyszących wydaniu wskazanych we wniosku o wznowienie postępowania określonych w art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b K.p.a. W jego toku organ nie przeprowadza postępowania wyjaśniającego w zakresie, w jakim obowiązek istnieje w postępowaniu zwyczajnym. W tej sytuacji zarzuty odnoszące się do faktu, że organ po wznowieniu postępowania nie przeprowadził postępowania dowodowego, w szczególności wizji lokalnej, jak też nie przesłuchał geodety M. L., uznać należy za całkowicie chybione. W postępowaniu tym, w pierwszej kolejności należało bowiem ocenić, czy mapa sporządzona przez geodetę M. L., na którą powołała się skarżąca we wniosku o wznowienie postępowania, rzeczywiście stanowi "nową okoliczność faktyczną lub nowy dowód istniejący w dniu wydania decyzji, nieznany organowi, który wydał decyzję", o których mowa w art. 145 § 1 pkt. 5 K.p.a. Przepis ten wymaga kumulatywnego, czyli łącznego spełnienia następujących przesłanek: nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej, jednakże musiały istnieć już wcześniej, to jest już w chwili wydania decyzji ostatecznej, jednakże organowi nie były one wcześniej znane i to z niezależnych od niego przyczyn. Okoliczności te winny też mieć istotny wpływ na status prawny strony, tj. zakres jej praw i obowiązków, a w konsekwencji na treść merytorycznego rozstrzygnięcia. Z kolei nowe dowody to środki, które pozwalają na przekonanie się organu o istnieniu lub nieistnieniu danych faktów, ewentualnie na przekonanie się czy znane organowi twierdzenia o faktach są prawdziwe lub fałszywe. Niesporne jest, iż mapa geodezyjna sporządzona przez geodetę M. L. została sporządzona po wydaniu decyzji, której uchylenia domaga się skarżąca w trybie wznowienia postępowania. Zdaniem skarżącej, z ww. mapy tej jednoznacznie wynika że "zaskarżona decyzja jest błędna, gdyż jest przekroczenie granicy, ale jedynie w jednym miejscu i w tej sytuacji ewentualna rozbiórka jest konieczna, ale jedynie jednej ściany a nie dwóch". Powyższa argumentacja jednak nie jest istotna w niniejszej sprawie. Oceniając w toku postępowania wznowieniowego istnienie przesłanki wznowieniowej, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. stwierdził, iż obrys budynku pokazany na załączonej przez skarżącą mapie jest zgodny z obrysem budynku ujawnionym w zasobach geodezyjnych Starostwa Powiatowego w K. w roku 2013, tj. przed wydaniem przedmiotowej decyzji i znajduje się w aktach sprawy oraz podlegał ocenie w prowadzonym wówczas postępowaniu. Zatem ani okoliczność, na którą powołuje się skarżąca nie jest dla organu, który wydał ostateczną decyzją z dnia [...] r. okolicznością nieznaną, ani też mapa, na którą skarżąca się powołuje nie jest dokumentem istniejącym w dacie wydania ww. decyzji z dnia [...] r. a nie znanym w tym czasie organowi, bowiem – jak twierdzi skarżąca – otrzymała ją w styczniu 2018 r. i należy sądzić, że w tym czasie została ona na zamówienie skarżącej sporządzona. Poza tym – jak trafnie zauważył organ – przedmiotowa mapa nie posiada żadnej wartości informacyjnej: nie zawiera legendy, daty jej sporządzenia i podstawy jej sporządzenia. Zasadnie zatem organ uznał, iż dokument ten, jako dowód o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. nie może stanowić podstawy do wznowienia postępowania, dlatego zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej. Z przepisu tego wynika bowiem, że jeżeli organ uzna, iż nie występuje żadna z przesłanek wznowienia postępowania, nie przechodzi do merytorycznego rozpoznania sprawy administracyjnej. Stwierdzenie w toku wszczętego postępowania wznowieniowego, iż podstawa wskazana we wniosku o wznowienie, nie zachodzi, skutkuje odmową uchylenia decyzji dotychczasowej w trybie art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. Na marginesie niniejszej sprawy Sąd zauważa, iż w ostatecznej decyzji PINB nie wskazał adresatowi decyzji ilości ścian do rozbiórki ani zakresu tej rozbiórki. Decyzja nakłada na skarżącą, jako inwestora przeprowadzonej w ramach "modernizacji" rozbudowy pawilonu gastronomicznego, nakazu doprowadzenia pawilonu gastronomicznego przy ul. [...] w D. do stanu poprzedniego, poprzez rozbiórkę części pawilonu gastronomicznego znajdujących się na działkach numer [...] i [...]. Treść obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] r. została zatem jasno określona, wobec czego żądanie skarżącej zawarte we wniosku o wznowienie postępowania i towarzysząca mu argumentacja, przy jednoczesnym przyznawaniu, że przedmiotowy pawilon "w niewielkiej części" przekracza granice wskazanych ww. działek, wydaje się niezrozumiałe. Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym, dlatego obwarowanym określonymi warunkami, sposobem weryfikacji wadliwych decyzji administracyjnych, w stosunku do których ujawniono okoliczności w art. 145 § 1 K.p.a. (także art. 145a i 145b). Nie służy ona zatem weryfikacji każdej wadliwej czy nawet niezgodnej z prawem decyzji; muszą ku temu zachodzić przewidziane w przepisach prawa (tu: Kodeksu postępowania administracyjnego) przesłanki. Ich brak musi skutkować nieuwzględnieniem żądania zawartego we wniosku o wznowienie postępowania. W tej sytuacji uznać należało, iż skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.