II SA/Sz 961/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zmiany lokalizacji punktu gier p o s t a n a w i a na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) postępowanie zawiesić do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prawnego zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie III SA/Gd 261/10 oraz rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie II SA/Po 549/10. W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) "E." Przedsiębiorstwo Sp. z o.o. z siedzibą w B. wniosła skargę za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...]utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia[...]. nr [...], którą odmówił zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] ze zmianami, zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa. Spółka zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - przepisu art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez prowadzenie postępowania z naruszeniem zasady budzenia zaufania obywateli do organów podatkowych, - przepisu art. 125 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, poprzez prowadzenie postępowania z naruszeniem zasady szybkości postępowania, - przepisu art. 139 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, poprzez wydanie decyzji z przekroczeniem ustawowych terminów załatwienia sprawy, - przepisu art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez naruszenie obowiązku wskazania stronie w zawiadomieniu o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy rzeczywistej przyczyny zwłoki w załatwieniu sprawy, - wydanie rozstrzygnięcia z naruszeniem art. 2, art. 22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez naruszenie zasady zaufania obywateli do państwa, które opiera się na pewności prawa oraz ograniczenie wolności działalności gospodarczej pomimo braku konieczności ochrony innego interesu publicznego uzasadniającego takie działanie. Jednocześnie skarżąca podniosła, że w wyniku naruszenia powyższych przepisów doszło do rażącego naruszenia prawa, bowiem gdyby nie powyższe naruszenia stronie zostałaby wydana decyzja pozytywna. Zdaniem strony skarżącej niezależnie od wskazanych wadliwości oczywistym jest, że w przedmiotowej sprawie naruszone zostały fundamentalne zasady prawa, zapewnione w art. 2, art. 20, art. 22 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, bowiem niewątpliwą konsekwencją wprowadzenia art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych było wykluczenie możliwości zastosowania trybu zmiany ostatecznej decyzji w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, co spowodowało naruszenie zasady zaufania do państwa i prawa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w treści zaskarżonej decyzji. Na rozprawie, która miała miejsce w dniu [...] r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że popiera skargę oraz wniósł o zawieszenie postępowania w związku z pytaniem prawnym zadanym przez WSA w Poznaniu. Obecny na rozprawie pełnomocnik organu wskazał, że wniosek o zawieszenie postępowania pozostawia do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r. w sprawie sygn. akt III SA/Gd 261/10 skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne, czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustalającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE. L.98.204.37) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy, należy taki przepis ustawy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych z zakresie zmiany miejsca urządzania gry. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/PO 549/10 skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne, czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów – rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych. W ocenie Sądu, odpowiedź na pytanie prejudycjalne przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, czy ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych zawiera przepisy techniczne, które winny być notyfikowane przez Komisję Europejską, a co za tym idzie, czy przepisy ustawy mogły być stosowane przez organy administracji jest zagadnieniem mającym wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, bowiem bezspornym jest fakt, że procedury notyfikacyjnej nie przeprowadzono. Również uzyskanie odpowiedzi na pytanie prawne przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu ma wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, albowiem art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. stanowił materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, w niniejszej sprawie uzasadnione jest zawieszenie postępowania z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do czasu rozpoznania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego w sprawie III SA/Gd 261/10 oraz przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego w sprawie II SA/PO 549/10.