II SA/Sz 963/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski Sędziowie: Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Asesor WSA Arkadiusz Windak /spr./ Protokolant Aneta Kukla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi P. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym o d d a l a skargę. U z a s a d n i e n i e : Prezydent Miasta , postanowieniem z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 18, art. 33 i art. 34 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (jednolity tekst: Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.), działając jako wierzyciel należności pieniężnych, podtrzymał zasadność egzekucji prowadzonej w stosunku do P. G. w oparciu o tytuł wykonawczy Nr [...], obejmujący należności z tytułu opłaty dodatkowej za nieopłacony postój w Strefie Płatnego Parkowania . Na niniejsze postanowienie P. G. wniósł zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego kwestionując zasadność prowadzonej egzekucji w tym, m.in. zaniechanie przez organ przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie, który z użytkowników samochodu [...] o nr rej. [...] naruszył obowiązek wniesienia opłaty za postój w Strefie Płatnego Parkowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w oparciu o art. 134 w zw. z art. 141 § 2, art. 144 i art. 57 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), postanowieniem z dnia [...], nr [...], stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...]. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium przywołało treść przepisów wskazanych w podstawie prawnej rozstrzygnięcia i stwierdziło, że skoro kwestionowane przez P. G. postanowienie Prezydenta Miasta zostało doręczone [...] na zasadach określonych w art. 43 k.p.a., to wniesienie przez stronę zażalenia (złożenie go w siedzibie organu) w dniu [...], nastąpiło z uchybieniem ustawowego, siedmiodniowego terminu, który upłynął [...]. P. G. złożył na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] i wyjaśnił, że postanowienie to, podczas jego nieobecności, odebrał sąsiad G. A., zam. w [...] przy ul. [...]. Ponadto skarżący podał, że w okresie [...] przebywał w [...], gdzie uczestniczył w kursie szkoleniowym dla pracowników, na dowód czego dołączył potwierdzenie odbycia szkolenia. Po powrocie zapoznał się z treścią postanowienia i wniósł od niego zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego . Tym samym, w ocenie skarżącego, uchybienie terminu nie nastąpiło z jego winy. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy te sprawują w zakresie swojej właściwości wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działań organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takie określenie kompetencji Sądu skutkuje tym, że w przypadku stwierdzenia, że orzeczenie dotknięte jest istotnymi wadami prawnymi mającymi postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub postępowania administracyjnego, Sąd eliminuje z obrotu prawnego takie wadliwe orzeczenie – w zależności od rodzaju stwierdzonego uchybienia – poprzez jego uchylenie lub stwierdzenie jego nieważności - art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przeciwnym wypadku Sąd skargę oddala (art. 151 w/w ustawy). Oznacza to, że Sąd nie jest upoważniony do wydawania rozstrzygnięć stwierdzających o zasadność żądań strony skarżącej, w tym m.in. do przywrócenia terminu uchybionego w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organy administracji publicznej. Poczynienie tych uwag stało się konieczne ze względu na sformułowanie w skardze wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...]. Zgodnie z art. 59 § 2 k.p.a., organem uprawnionym do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia jest organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Zatem zawarty w skardze wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie wydane przez Prezydenta Miasta działającego jako organ I instancji nie mógł być przez Sąd rozpatrzony. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia pod kątem zgodności z prawem i wychodząc poza zarzuty i żądania skargi do czego Sąd jest zobowiązany mocą art. 134 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skład orzekający stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawa nie naruszyło. Stosownie do art. 34 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Zgodnie z art. 18 w/w ustawy, jeżeli jej przepisy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od daty jego doręczenia lub ogłoszenia stronie. Z akt administracyjnych wynika, że postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] zostało doręczone skarżącemu w trybie art. 43 k.p.a. Według tego przepisu, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Analiza zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej postanowienie Prezydenta Miasta wskazuje, że postanowienie to zostało doręczone sąsiadowi P. G. w dniu [...], co jest niekwestionowane przez skarżącego. Od tej daty rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia. Termin ten upływał z dniem [...]. Tymczasem skarżący zażalenie sporządził dopiero [...] a wniósł je do organu w dniu [...]. Jednocześnie skarżący nie złożył prośby o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W takiej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie mogło przystąpić do merytorycznej oceny zasadności zarzutów podniesionych w zażaleniu jak i trafności kwestionowanego zażalenia. W sytuacji uchybienia terminowi do wniesienia środka zaskarżenia organ ma obowiązek wydać postanowienie, zgodnie z art. 134 k.p.a. Orzeczenie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia (odwołania) nie jest uzależnione od woli organu, lecz wynika z jednoznacznej treści normy prawnej zawartej w art. 134 k.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Odnośnie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań, co wynika z art. 144 k.p.a. W takim stanie faktycznym i prawnym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził, że skargę jako pozbawioną uzasadnionych podstaw należy oddalić na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.