II SA/Sz 969/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., [...] w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu 18 września 2013 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] określającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pn.: "o łącznej obsadzie [...] na działce nr [...] w obrębie ewidencyjnym" wydaną na wniosek inwestora A. C. W piśmie procesowym z dnia 21 października 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wywodząc, że jej wykonanie może wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę zarówno w majątkową jak i niemajątkową. Nadto zwiększenie hodowli przez inwestora może spowodować, że korzystanie przez skarżącego z domu stanie się niemożliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszym postępowaniu przedmiotem wniosku jest decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na hodowli brojlerów. Decyzja ta niewątpliwie wywołuje określone konsekwencje prawne, niemniej jednak trudno w tym przypadku mówić o następstwach mogących wywołać skutki o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W szczególności ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla określonego przedsięwzięcia nie oznacza automatycznie zgody na podjęcie jakichkolwiek robót budowlanych związanych z jego realizacją. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest jednym z dokumentów wymaganych przez ustawodawcę do ubiegania się o uzyskanie pozwolenie na budowę ( art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane). Dopiero kolejne etapy tego procesu inwestycyjnego mogą prowadzić do uzyskania rozstrzygnięć, których wykonanie będzie mogło się wiązać z uzyskaniem przez strony postępowania konkretnych uprawnień lub nałożeniem na nie obowiązków. Wówczas jednak stronom przysługiwać będą odrębne środki zaskarżenia. Podkreślić również należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych reprezentowany jest pogląd, że ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia ze względu na jego przedmiot nie podlega wykonaniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 sierpnia 2013 r., sygn. akt II OSK 2904/12). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.