II SA/Sz 969/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i D. K. na uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sposobu prowadzenia ewidencji pozaksięgowej kosztów zarządu nieruchomością wspólną postanawia: odrzucić skargę. A. K. i D. K. wystąpili ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia [..] r., nr [..] wydaną w przedmiocie sposobu prowadzenia ewidencji pozaksięgowej kosztów zarządu nieruchomością wspólną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiot postępowania przed sądami administracyjnymi regulowany jest w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."). Stosownie do art. 3 § 2 P.p.s.a., obejmuje on: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, zwanej dalej: K.p.a.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm., zwanej dalej: "O.p.") oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI O.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto z art. 3 § 3 P.p.s.a., wynika generalna zasada co do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Sprawa objęta skargą A. K. i D. K. dotyczy uchwały wydanej przez Wspólnotę Mieszkaniową. Kwestie funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych reguluje ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2015, poz. 1892). Stosownie do art. 1 ust. 1 powołanej ustawy, określa ona sposób ustanawiania odrębnej własności samodzielnych lokali mieszkalnych, lokali o innym przeznaczeniu, prawa i obowiązki właścicieli tych lokali oraz zarząd nieruchomością wspólną. W zakresie nieuregulowanym ustawą, do własności lokali stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego (ust. 2). Przepisy powołanej ustawy stanowią uszczegółowienie instytucji współwłasności, która należy do zagadnień z zakresu prawa cywilnego (art. 195 - 221 Kodeksu cywilnego). Ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana (art. 6 ustawy o własności lokali). Właściciele lokali podejmują uchwały m.in. w przypadku zmiany ustalonego sposobu zarządu nieruchomością wspólną (art. 18 ust. 2a ustawy) czy wyrażenia zgody na dokonanie przez zarząd wspólnoty czynności przekraczającej zwykły zarząd nieruchomością wspólną (art. 22 ust. 2 ustawy). Sąd wskazuje, że wspólnota mieszkaniowa nie jest organem administracji publicznej, nie należy do kręgu podmiotów rozumianych jako organy administracji rządowej i samorządu terytorialnego, które z mocy prawa lub z mocy porozumień są powołane do załatwiania sprawy administracyjnej. Decyzje związane z zarządzaniem wspólnotą mieszkaniową są podejmowane w formie cywilnoprawnej i wszelkie spory w takim przypadku rozstrzygać powinny sądy powszechne. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania sprawy wywołanej skargą A. K. i D. K. W tym stanie sprawy, Sąd niedopuszczalną skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzekł jak na wstępie.