II SA/Sz 970/11

PostanowienieWSA w Szczecinie2011-11-14

Skład orzekający: Elżbieta Makowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata, może zostać uwzględniony wobec osoby w podeszłym wieku, schorowanej, o niskich dochodach i ponoszącej znaczne koszty leczenia?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie adwokata, należy przyznać osobie, która wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Wnioskodawca, będący osobą w podeszłym wieku, schorowaną, o niskich dochodach i ponoszący znaczne wydatki na leczenie, spełnił te przesłanki.
Stan faktyczny
J. C. złożył skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmawiającą przyznania świadczenia pieniężnego. Wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata, wskazując na swój podeszły wiek, zły stan zdrowia własny i żony, niskie dochody z emerytury oraz znaczne koszty leczenia i utrzymania gospodarstwa domowego.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] r., Nr [...], którą skarżony organ utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] r., odmawiającą stronie przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego. W dniu [...]r. skarżący J. C. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną. Kłopoty zdrowotne ma także jego żona, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Z treści wniosku wynika, że skarżący wraz z małżonką uzyskuje miesięczny dochód z emerytury, w kwocie [...] zł brutto. Skarżący zasygnalizował trudności w samodzielnym prowadzeniu przedmiotowej sprawy i dodał, że nie stać go na wynajęcie adwokata. Wskazał, że ponosi koszty leczeń specjalistycznych, także znaczną część kosztów wydatkuje na lekarstwa. Resztę środków skarżący przeznacza na zaspokajanie podstawowych potrzeb życiowych rodziny i na utrzymanie nieruchomości. Z wniosku wynika ponadto, że skarżący jest właścicielem domu o powierzchni [...] m2, poza tym nie posiada on żadnego majątku ani oszczędności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, wówczas gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Należy podnieść, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym powinno być stosowane wówczas, gdy strona znajduje się w takiej sytuacji finansowej i życiowej, że poniesienie opłat sądowych, pokrycie wydatków, czy opłacenie zastępstwa procesowego, nie pozostanie bez wpływu na minimum środków koniecznych do zaspokojenia podstawowych potrzeb bytowych i konsumpcyjnych dla wnioskodawcy i jego rodziny. Wykazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, spoczywa na stronie składającej wniosek w tym przedmiocie, zaś Sąd poddaje ocenie wszystkie przedstawione dowody, w tym także oświadczenia strony. Rozstrzygnięcie sądu w zakresie prawa pomocy, zgodnie z treścią art. 246 P.p.s.a. ma charakter uznaniowy, przy czym Sąd powinien kierować się zawsze celem tej instytucji, czyli zapewnieniem stronie dostępu do sądu Mając na uwadze ustawowe przesłanki prawa pomocy oraz biorąc pod uwagę sytuację majątkową oraz osobistą skarżącego i jego rodziny, okoliczności wskazane we wniosku, stwierdzić należy, że wniosek strony zasługuje na uwzględnienie. Przy rozpoznaniu sprawy wzięto pod uwagę podeszły wiek J. C. oraz stan zdrowia skarżącego i jego małżonki, będących osobami schorowanymi, co wymaga bez wątpienia /oprócz kosztów koniecznego utrzymania małżonków/ ponoszenia stałych, znacznych wydatków na leczenie. Powołane wyżej powody ujęte łącznie przemawiają za przyjęciem, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Z tych względów zasadne jest przyznanie stronie skarżącej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło