II SA/Sz 970/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 13 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i D. K. na uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchwalenia planu gospodarczego i opłat na pokrycie kosztów zarządu w [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. A. K. i D. K. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. uchwałę Wspólnoty [...] w Ś. z dnia [...] r., Nr [...] wydaną w przedmiocie uchwalenia planu gospodarczego i opłat na pokrycie kosztów zarządu w 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Przedmiot postępowania przed sądami administracyjnymi regulowany jest w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."). Stosownie do art. 3 § 2 P.p.s.a., obejmuje on: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, zwanej dalej: K.p.a.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm., zwandej dalej: "O.p.") oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI O.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto z art. 3 § 3 P.p.s.a., wynika generalna zasada co do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi uczyniono uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] w przedmiocie uchwalenia planu gospodarczego i opłat na pokrycie kosztów zarządu w [...] r. Odnosząc treść cytowanego art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do przedmiotu skargi wniesionej do tutejszego Sądu należy wskazać, że kwestionowana uchwała nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego. Kwestie funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych uregulowane zostały w ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2015 r., poz. 1892). Stosownie do art. 1 ust. 1 powołanej ustawy, określa ona sposób ustanawiania odrębnej własności samodzielnych lokali mieszkalnych, lokali o innym przeznaczeniu, prawa i obowiązki właścicieli tych lokali oraz zarząd nieruchomością wspólną. W zakresie nieuregulowanym ustawą do własności lokali stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego (ust. 2). Przepisy ustawy stanowią uszczegółowienie współwłasności, czyli instytucji z zakresu prawa cywilnego (art. 195 - 221 Kodeksu cywilnego). Zgodnie z art. 6 ustawy o własności lokali, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Natomiast w myśl art. 22 ust. 2 ww. ustawy, właściciele lokali uprawnieni są do podejmowania uchwał w przypadku wyrażenia zgody na dokonanie przez zarząd wspólnoty czynności przekraczającej zwykły zarząd nieruchomością wspólną, do których to czynności należy zaliczyć m.in. przyjęcie rocznego planu gospodarczego oraz ustalenie wysokości opłat na pokrycie kosztów zarządu (art. 22 ust. 3 ww. ustawy). Z przepisów cytowanej ustawy wynika, że wspólnota mieszkaniowa nie jest organem administracji publicznej i nie należy do kręgu podmiotów rozumianych jako organy administracji rządowej i samorządu terytorialnego, które z mocy prawa lub z mocy porozumień powołane są do załatwiania sprawy administracyjnej. Decyzje związane z zarządzaniem wspólnotą mieszkaniową są podejmowane w formie cywilnoprawnej i wszelkie spory w takim przypadku rozstrzygać powinny sądy powszechne. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania sprawy wywołanej skargą A. K. i D. K. W tym stanie sprawy, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym Sąd orzekł jak na wstępie.