II SA/Sz 971/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 5 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę K.K. w dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniosła za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] r. uchylającą od dnia [...] r. realizację decyzji z dnia [...] r. w przedmiocie przyznania zasiłków rodzinnych i dodatków do zasiłku rodzinnego. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 j.t.– dalej: P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, o czym skarżąca została prawidłowo pouczona w zaskarżonej decyzji. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego K.K. odebrała w dniu [...] r. Skargę do Sądu za pośrednictwem tego organu skarżąca nadała listem poleconym w dniu [...] r. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upływał w dniu [...] r. (niedziela). A zatem, mając na uwadze dyspozycję art. 53 § 1 oraz art. 83 § 2 ustawy P.p.s.a., termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, upłynął w dniu następnym, tj. [...] r. (poniedziałek). K.K. wniosła więc skargę po terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a., przy czym równocześnie ze skargą skarżąca nie wniosła o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. zgodnie z którym, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Dlatego należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a.