II SA/Sz 972/09

Dnia 25 września 2009 roku referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 25 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie z Jego skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, ustanowić adwokata Z. A. wniósł skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji orzekającej o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu położonego przy ul. [...]. Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest osobą bezrobotną, nie uzyskuje żadnych dochodów i nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym. Do wniosku skarżący dołączył decyzję z dnia [...] r. orzekającą o uznaniu wnioskodawcy za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. Z decyzji tej wynika, że skarżący nie posiada adresu. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia [...] r. skarżący oświadczył, że stara się zabezpieczyć koszty swojego utrzymania zbierając puszki, złom, czy wykonując drobne prace na rzecz innych osób takie jak kopanie ogródka czy wsypanie węgla do piwnicy za niewielką opłatę czy skromny posiłek. Wskazał, że nie mieszka pod adresem który w formularzu PPF wskazał jako adres kontaktowy i nie ponosi żadnych kosztów utrzymania tego mieszkania. Wnioskodawca oświadczył, że stara się nie korzystać z pomocy opieki społecznej na dowód czego przedłożył zaświadczenie wydane z upoważnienia Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie przez Kierownika Działu Pomocy Osobom Bezdomnym, z którego wynika, że skarżący nie korzystał z żadnej formy pomocy. W myśl art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2). Wskazane przez skarżącego okoliczności i przedłożone dowody świadczą, iż nie jest On w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dlatego też, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 254 § 1 i art. 258 § 2 pkt. 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.