II SA/Sz 973/17
PostanowienieWSA w Szczecinie2017-09-11
Skład orzekający: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zawiadomienie organu o sposobie załatwienia skargi na pracownika socjalnego, wydane w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących skarg i wniosków, podlega kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Zawiadomienie organu o sposobie załatwienia skargi na pracownika socjalnego, wydane w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, nie jest aktem ani czynnością podlegającą kognicji sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga na takie zawiadomienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na zawiadomienie Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie o sposobie załatwienia jej skargi na pracownika socjalnego. Organ uznał skargę skarżącej za bezzasadną. Skarżąca wyraziła niezadowolenie z działania pracownika socjalnego. Organ podtrzymał swoje stanowisko w odpowiedzi na skargę do sądu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na zawiadomienie Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skargi na pracownika socjalnego postanawia: odrzucić skargę.
S. D. wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na zawiadomienie Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S. wyrażone w piśmie z dnia [...] r., nr [...], o sposobie załatwienia skargi z dnia [...] r. na zachowanie pracownika socjalnego. Organ na podstawie art. 237 § 3 w zw. z art. 238 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. poz. 1275) uznał tę skargę za bezzasadną.
W uzasadnieniu skargi wniesionej do Sądu, skarżąca przedstawiła swoją sytuację materialną i zdrowotną. Wyraziła ponadto niezadowolenie ze sposobu działania pracownika socjalnego Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S., w rozwiązywaniu problemów bytowych i zdrowotnych skarżącej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie
w S. podtrzymał swoje stanowisko, bez zawiadamiania skarżącego, z uwagi
na brak nowych okoliczności w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Skarga okazała się niedopuszczalna.
Sąd wyjaśnia, że stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369
ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,
na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, zwanej dalej: "k.p.a."), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań,
do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (§ 2a) Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Sąd zauważa, że złożona w niniejszej sprawie skarga dotyczy pisemnego zawiadomienia organu o sposobie rozpoznania skargi na pracownika socjalnego tego organu, w trybie przepisów k.p.a., zamieszczonych w dziale VIII k.p.a. (pt.: "Skargi i wnioski").
Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi w nim przewidzianej może być
w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. O sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego (art. 237 § 3 k.p.a.).
Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OSK 1578/10, opubl. w Lex nr 737711). Skarga ta jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Dlatego skargi takie są załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia odpowiedzi organu w ww. trybie, ponieważ sprawy te nie zostały poddane kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a.
Skoro zaskarżone przez S. D. pismo z dnia [...] r. nie zalicza się do aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej, skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Kierując się powyższym, Sąd orzekł, jak na wstępie, na podstawie art. 58 § 1
pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło