II SA/Sz 975/15

PostanowienieWSA w Szczecinie2015-10-06

Skład orzekający: Katarzyna Grzegorczyk-Meder

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny, odmawiając wstrzymania wykonania decyzji z powodu niewystarczającego uzasadnienia wniosku przez stronę działającą bez profesjonalnego pełnomocnika, powinien wezwać stronę do uzupełnienia braków formalnych?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny, rozpoznając zażalenie na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji, powinien uwzględnić, że strona działała bez profesjonalnego pełnomocnika i w przypadku stwierdzenia, że załączone dokumenty (np. oświadczenie o stanie majątkowym, bilans firmy) mogą świadczyć o trudnej sytuacji finansowej, uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie decyzji, nawet jeśli pierwotny wniosek nie był wyczerpująco uzasadniony.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. o wymierzeniu kary pieniężnej i wystąpiła o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił wstrzymania wykonania decyzji, uznając wniosek za niewystarczająco uzasadniony. Skarżąca wniosła zażalenie, argumentując, że sąd powinien był wezwać ją do uzupełnienia braków formalnych wniosku, zwłaszcza że działała bez profesjonalnego pełnomocnika. Do zażalenia załączyła dokumenty finansowe.
Rozstrzygnięcie
Uchylono w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 września 2015 r., sygn. II SA/Sz 975/15, i wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 6 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 września 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 975/15 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: uchylić w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 września 2015 r., sygn. II SA/Sz 975/15, wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., po rozpoznaniu wniosku S. K., postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt II SA/Sz 975/15 odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, uznając że przedstawiona w uzasadnieniu wniosku argumentacja była niewystarczająca do uznania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca zaniechała bowiem wyczerpującego uzasadnienia wniosku w tym zakresie. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącej w dniu [...] r. W dniu [..] r. skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie Sądu. S. K. wskazała, że Sąd mając wiedzę, że działała bez profesjonalnego pełnomocnika, powinien był ją wezwać do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez przedstawienie dowodów, które mogłyby stanowić podstawę do jego ewentualnego uwzględnienia. Podkreśliła, że nie miała wiedzy, że takie dokumenty musi przedstawić. Do zażalenia załączyła oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania, bilans firmy z dnia [...] r., zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2014 wraz z urzędowym (elektronicznym) poświadczeniem odbioru. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Przepis art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a." stanowi, że jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie natomiast do treści art. 61 § 2 pkt 1 tej ustawy w razie wniesienia skargi na decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania organ, który wydał zaskarżoną decyzję może z urzędu lub na wniosek strony skarżącej uwzględnić ten wniosek i w całości lub w części wstrzymać jego wykonanie. Ponadto, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza natomiast, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do poprzedniego stanu. Konieczność uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa przy tym na wnioskodawcy. To na nim ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. Analizując załączone do zażalenia dokumenty, Sąd doszedł do przekonania, że mogą one świadczyć o trudnej sytuacji finansowej skarżącej i tym samym, że spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zauważyć przy tym należy, że co prawda skarżąca nie udokumentowała wskazanych w oświadczeniu wydatków, niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można – zdaniem Sądu – rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości (w tej sprawie [...] zł), która w okolicznościach konkretnego przypadku, może spowodować problemy z utrzymaniem koniecznym skarżącej i jej rodziny. W tym stanie rzeczy Sąd uwzględnił zażalenie skarżącej i działając w oparciu o powołany wyżej art. 195 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., po rozpoznaniu wniosku S. K., postanowieniem z dnia [..] r., sygn. akt II SA/Sz 975/15 odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, uznając że przedstawiona w uzasadnieniu wniosku argumentacja była niewystarczająca do uznania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca zaniechała bowiem wyczerpującego uzasadnienia wniosku w tym zakresie. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącej w dniu [...] r. W dniu [...] r. skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie Sądu. S. K. wskazała, że Sąd mając wiedzę, że działała bez profesjonalnego pełnomocnika, powinien był ją wezwać do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez przedstawienie dowodów, które mogłyby stanowić podstawę do jego ewentualnego uwzględnienia. Podkreśliła, że nie miała wiedzy, że takie dokumenty musi przedstawić. Do zażalenia załączyła oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania, bilans firmy z dnia [...] r., zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2014 wraz z urzędowym (elektronicznym) poświadczeniem odbioru. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Przepis art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a." stanowi, że jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie natomiast do treści art. 61 § 2 pkt 1 tej ustawy w razie wniesienia skargi na decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania organ, który wydał zaskarżoną decyzję może z urzędu lub na wniosek strony skarżącej uwzględnić ten wniosek i w całości lub w części wstrzymać jego wykonanie. Ponadto, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza natomiast, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do poprzedniego stanu. Konieczność uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa przy tym na wnioskodawcy. To na nim ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. Analizując załączone do zażalenia dokumenty, Sąd doszedł do przekonania, że mogą one świadczyć o trudnej sytuacji finansowej skarżącej i tym samym, że spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zauważyć przy tym należy, że co prawda skarżąca nie udokumentowała wskazanych w oświadczeniu wydatków, niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można – zdaniem Sądu – rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości (w tej sprawie [,..] zł), która w okolicznościach konkretnego przypadku, może spowodować problemy z utrzymaniem koniecznym skarżącej i jej rodziny. W tym stanie rzeczy Sąd uwzględnił zażalenie skarżącej i działając w oparciu o powołany wyżej art. 195 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło