II SA/Sz 978/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany lokalizacji punktu gier postanawia zawiesić postępowanie. Decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Szczecinie utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] odmawiającą zmiany decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w [...] nr [...], z dnia [...], udzielającej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa zachodniopomorskiego w części dotyczącej zmiany lokalizacji jednego punktu gier na automatach o niskich wygranych. W skardze inicjującej postępowanie w niniejszej sprawie skarżąca Spółka ww. decyzji zarzuciła naruszenie art. 2 Konstytucji RP przez utrzymanie w mocy decyzji wydanej w pierwszej instancji na podstawie art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych oraz art. 135 ust. 2 w zw. z art. 118 ww. ustawy, które to normy są sprzeczne z art. 2 Konstytucji RP w części dotyczącej zakazu zmiany miejsc urządzania gry, w zakresie w jakim naruszają zasadę ochrony praw nabytych, ochrony interesów w toku i zasadę zaufania do państwa i prawa, a także prowadzenie postępowania z naruszeniem art. 35 K.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Nadto w ocenie skarżącej decyzja wydana została na podstawie przepisów ustawy o grach hazardowych, której projektu, wbrew wymogom dyrektywy nr 98/34/WE oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych następnie zmienionego rozporządzeniem z dnia 6 kwietnia 2004 r., nie notyfikowano do Komisji Europejskiej, jako zawierającego przepisy techniczne, co w konsekwencji powoduje ich bezskuteczność. W oparciu o powyższe stwierdzenia Spółka z o.o. "B" wniosła o uchylenie ewentualnie stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wniosła o: - zwrócenie się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w trybie art. 193 Konstytucji RP do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym co do zgodności przepisu art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r., Nr 201, poz. 1540) oraz art. 135 ust. 2 w związku z art. 118 ww. ustawy z przepisem art. 2 Konstytucji RP, - zwrócenie się do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości o orzeczenie w trybie prejudycjalnym w przedmiocie wykładni art. 34 TFEU (dawny art. 28 TWE ) i art. 36 (dawny 30 TWE ) w sytuacji w której przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych przewidujące zakaz organizowania gier na automatach o niskich wygranych we wszystkich miejscach publicznych i prywatnych, z wyjątkiem kasyn, stanowią środek o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych w rozumieniu art. 34 TFEU, a przedmiotowy zakaz chociaż uzasadniony względami porządku publicznego i ochrony zdrowia ludzi, jest sprzeczny z art. 36 TFEU, ponieważ cele te mogą być osiągnięte przy pomocy mniej restrykcyjnych środków, a także o wykładnię art. 49 TFEU (dawny art. 43 TWE) i art. 56 TFEU (dawny art. 49 TWE), w sytuacji w której przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych przewidujące zakaz prowadzenia przez państwo członkowskie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych stanowią przeszkodę dla swobody świadczenia usług oraz swobody przedsiębiorczości, - zwrócenie się do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości o orzeczenie w trybie prejudycjalnym w przedmiocie wykładni dyrektywy 98/34 ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informatycznego, zmienionej dyrektywą 98/48, w przypadku braku poddania ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych procedurze notyfikacji do Komisji Europejskiej, której przepisy należy uznać za przepisy techniczne w rozumieniu art. 1 pkt 11 cyt. dyrektywy, w szczególności, czy za taki przepis techniczny należy uznać art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i stwierdzając, iż nie podziela stanowiska strony zawartego w skardze. Na rozprawie w dniu [...] pełnomocnik skarżącej Spółki, ponowił wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego skierowanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oraz rozpatrzenia przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości pytania prejudycjalnego skierowanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt IISA/Po 549/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne w zakresie zgodności z art. 2 Konstytucji RP przepisu art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 2010, poz. 1540), mianowicie, czy art. 135 ust. 2 ww. ustawy uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które – w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych. Nadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 261/10 skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 z późn. zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzenia gry"? W konsekwencji Sąd doszedł do przekonania, że odpowiedź na pytanie prawne przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu wpłynie na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, albowiem art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych stanowił materialnoprawną podstawę decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia, zaś ustalenie, iż jest on niezgodny z art. 2 Konstytucji RP, przesądzi o konieczności uchylenia zaskarżonej decyzji. W związku z tym, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne i prawne, Sąd działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnięcia w ramach opisanego pytania prawnego.