II SA/Sz 980/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 listopada 2016 r. sprawy ze skargi B. K. i M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nałożenia obowiązku doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem oddala skargę. W dniu 18 kwietnia 2016 r. B. K. złożyła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. zawiadomienie o naruszeniu przepisów prawa budowlanego i prawa własności przez H. K. Wskazała na naruszenie § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 – j.t. ze zm.), polegające na wybiciu otworu okiennego w budynku gospodarczym, położonym na działce nr [...], na granicy z działką nr [...], a nadto na naruszenie jej prawa własności, poprzez wybicie otworu okiennego w opisanym budynku gospodarczym, bez jej zgody jako współwłaścicielki tej nieruchomości. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., zwany dalej również "PINB", decyzją z dnia [...] r. nałożył na inwestorów – J. i H. K. obowiązek doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, poprzez demontaż okna pcv o wymiarach 79 cm x 44 cm i zamurowanie otworu po demontażu okna, w budynku gospodarczym na działce nr [..], obręb [...] miasta K., ul. [...], w terminie do dnia 30 września 2016 r. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że na skutek zawiadomienia złożonego przez B. K., w dniu 18 maja 2016 r. inspektorzy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. dokonali kontroli obiektu budowlanego z udziałem stron, to jest współwłaścicieli działki nr [...] i wnioskodawcy. W wyniku kontroli ustalono, że w budynku gospodarczym zlokalizowanym bezpośrednio przy granicy z działką nr [...] J. i H. K. wykuli otwór okienny i zamontowali okno pcv o wymiarach 79 cm x 44 cm. Otwór został wykuty w kwietniu 2016 r., w miejscu ślepej wnęki, która przestała pełnić rolę otworu okiennego w latach 90 - tych ubiegłego wieku. Organ powiatowy wyjaśnił, że budynek ten jest przedwojennym budynkiem gospodarczym, a jego usytuowanie na granicy nieruchomości wynika z wtórnie przeprowadzonego podziału działek. W dokumentach dotyczących zniesienia współwłasności znajduje się opis i inwentaryzacja budynku gospodarczego. Parter, w którym wykuto otwór okienny, został opisany w pkt 1c postanowienia Sądu Rejonowego w K., sygn. akt I Ns 197/11 z dnia 24 kwietnia 2012 r. jako lokal niemieszkalny nr [...] o powierzchni 30,23 m2., położony na parterze budynku gospodarczego i składający się z dwóch pomieszczeń gospodarczych. Dalej wskazano, że został on przedstawiony i opisany szczegółowo w opinii sporządzonej przez biegłą D. M. z dnia [...] r., stanowiącej integralną część postanowienia sądu. Organ podał, że do opinii tej załączono szczegółową inwentaryzację parteru budynku , z której wynika, że w ścianie graniczącej z działką [...] nie było okien. Również w opisie budynku gospodarczego wykazano tylko jedno okno drewniane pojedynczo szklone, które nie jest zlokalizowane na granicy z działka nr [...]. Organ wskazał również, że w chwili zniesienia współwłasności w tym miejscu istniał inny budynek gospodarczy, usytuowany na działce nr [...], przylegający tylną ścianą do budynku w miejscu, w którym znajduje się wykute okno. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uznał, że wykonane roboty budowlane naruszają obowiązujące przepisy i w związku z tym nie znaleziono przesłanki do legalizacji samowoli budowalnej. Organ wyjaśnił bowiem, że wykucie okna w ścianie zlokalizowanej na granicy nieruchomości narusza § 12 ust. 6 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...), ponieważ na działce na [...] zlokalizowany jest budynek mieszkalny z otworami w ścianie od strony budynku gospodarczego, w odległości ok. 5 m. Od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. odwołanie złożyli J. i H. K. podnosząc, że nieprawdą jest iż otwór okienny w ich budynku był tylko ślepą wnęką okienną. Okno w tym miejscu istniało od 1927 r., do czasu nielegalnego zamurowania go przez B. i M. K., podczas nielegalnej budowy budynku gospodarczego o wymiarach 7,86 m x 3,25 m, na działce nr [...]. J. i H. K. wyjaśnili ponadto, że decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nakazano B. i M. K. rozbiórkę tego budynku, ale samo jego wyburzenie nie przywróciło stanu pierwotnego – nie zostały wstawione okna, a tym samym nie poprawiła się wentylacja budynku i do wnętrz nie dochodzi światło dzienne. W ocenie składających odwołanie, skoro poprzednio w budynku tym istniały dwa okna, na których im zależało, to obowiązkiem B. i M. K. było przywrócenie stanu pierwotnego ich budynku po dokonanej rozbiórce samowoli budowlanej i wstawienie zamurowanych poprzednio okien. J. i H. K. wyjaśnili, że z powodu zawilgocenia budynku i jego dalszego niszczenia oraz braku reakcji ze strony B. i M. K., zdecydowali się na podjęcie kroków mających na celu zabezpieczenie budynku przed dalszą dewastacją. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., zwany dalej również "ZWINB", po rozpoznaniu odwołania J. i H. K., decyzją z dnia [...] r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości. W uzasadnieniu organ II instancji przytoczył stan faktyczny ustalony przez Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego w K., a następnie stwierdził, że na nieruchomości położonej przy ul. [...] w K. ok. 1927r. zostały wybudowane: budynek mieszkalny i budynek gospodarczy, do którego w późniejszym okresie dobudowano garaż. Według oświadczenia J. i H. K. w północnej ścianie budynku gospodarczego, od czasu jego wybudowania w 1927r., znajdowały się dwa okna. Wykonane przez PINB w K., w trakcie kontroli w dniu [...]., zdjęcia przedstawiają jeden z tych otworów okiennych, który pozostał w stanie niezmienionym, tj. z łukowym nadprożem z cegły, wypełniony bardzo zniszczoną drewnianą ramą, w której znajdują się pozostałości pojedynczego przeszklenia, co potwierdza, że to okno zostało zamontowane wiele lat temu. Drugi otwór okienny, wypełniony obecnie stolarką z pcv o wymiarach 79cm x 44cm, jest przedmiotem niniejszego postępowania. Organ wojewódzki wyjaśnił ponadto, że w 1989r. dokonano podziału działki nr [...] z obrębu [...] w K., na trzy działki o numerach: [...], prowadząc nowe granice m.in. po obrysie jednej ściany budynku mieszkalnego i trzech ścian budynku gospodarczego. W wyniku dokonania ww. podziału geodezyjnego, zatwierdzonego przez właściwe organy i zaakceptowanego przez współwłaścicieli poszczególnych działek, powstała sytuacja, w której wybudowane wcześniej ściany obu budynków, z istniejącymi w nich otworami okiennymi, znalazły się bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną. Dalej z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że ok. 1990r. B. i M. K. samowolnie wybudowali na działce nr [...] przy ul. [...] w K. budynek gospodarczy, przylegający jedną ścianą do przedmiotowego budynku gospodarczego na działce nr [..], zasłaniając istniejące wcześniej okna. Decyzją z dnia [...]. znak: [..], PINB w K. nakazał inwestorom rozbiórkę budynku gospodarczego na działce nr [...]. Po wykonaniu nakazanej rozbiórki, przez B. i M. K., J. i H. K. usunęli cegły z zamurowanego, istniejącego wcześniej otworu okiennego w swoim pomieszczeniu w budynku gospodarczym na działce nr [...] i wypełnili otwór nową stolarką okienną z pcv. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. uznał za wiarygodne oświadczenie J. i H. K., że w miejscu spornego okna, od czasu powstania budynku gospodarczego istniał otwór okienny, opierając się na przedłożonym przez skarżących w trakcie kontroli zdjęciu tego otworu, wykonanym przed wstawieniem okna pcv oraz na istnieniu drugiego, niezmienionego okna, o analogicznym kształcie i wymiarach. Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska PINB w K., który opierając się na rysunkach i opisie z "Opinii biegłego z zakresu budownictwa i wycen nieruchomości dla Sądu Rejonowego w K." z dnia [...] r., sporządzonej przez inż. D. M., stwierdził, że w graniczącej z działką nr [..] ścianie budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działce nr [...], nie było okien. W ocenie ZWINB w S., analiza rysunków inwentaryzacji, zawartej w ww. opracowaniu (pokazującej zarówno budynek mieszkalny jak i budynek gospodarczy) wykazała, że autorka opracowania przedstawiła jedynie układ pomieszczeń w obu budynkach, ze schematycznym zaznaczeniem otworów drzwiowych, natomiast bez uwzględnienia otworów okiennych. Organ II instancji wyjaśnił, że opierając się wyłącznie na rysunkach inwentaryzacyjnych, należałoby stwierdzić, iż w istniejącym budynku mieszkalnym również nie ma żadnych okien, co jest oczywistą nieprawdą. Ww. "Opinia" została sporządzona na zlecenie sądu, w celu ustalenia możliwości podziału działki i oszacowania wartości nieruchomości, i ze względu na jej schematyczność, nie może być dowodem na brak istnienia otworów okiennych w przedmiotowym budynku gospodarczym. Organ podkreślił przy tym, że ani żadna ze stron, ani PINB w K. nie wnoszą zastrzeżeń do drugiego okna budynku gospodarczego, znajdującego się w tej samej ścianie graniczącej z działką nr [...]. W ocenie ZWINB w S., w rozpatrywanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, określających dopuszczalne odległości budynków od granicy z sąsiednią działką budowlaną, stosowanych przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków. W sytuacji, gdy istniejący, przedwojenny budynek gospodarczy znalazł się na granicy nieruchomości, w wyniku dokonania wtórnego podziału geodezyjnego działki, nie można mówić o naruszeniu przepisów przez inwestora. Dodatkowo organ ten wskazał, że budynek mieszkalny na działce nr [...], którego usytuowanie, zdaniem PINB w K., stoi w kolizji z przedmiotowym budynkiem, powstał później niż budynek gospodarczy. ZWINB w S. stwierdził, że zakres robót budowlanych, wykonanych przez J. i H. K. w 2016 r., obejmujący usunięcie cegieł z istniejącego otworu okiennego i zamontowanie w nim nowej stolarki okiennej, należy zakwalifikować jako bieżącą konserwację budynku gospodarczego, która nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia właściwemu organowi, co oznacza, że nie było podstaw do podjęcia interwencji przez organy nadzoru budowlanego w tej sprawie. Na podstawie poczynionych w niniejszej sprawie ustaleń, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. doszedł do przekonania, że nie doszło do naruszenia przepisów ustawy Prawo budowlane, postępowanie jest bezprzedmiotowe, a zatem zachodzą przesłanki do zastosowania art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., B. K. i M. K. podnieśli zarzuty: - naruszenia prawa budowlanego poprzez przyjęcie, że wybicie otworu okiennego i zamontowanie okna pcv stanowi bieżącą konserwację budynku gospodarczego niewymagającą uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia właściwemu organowi; - naruszenia art. 201 Kodeksu cywilnego, poprzez przyjęcie, że wykonanie ww. czynności nie wymaga zgody współwłaścicielki B. K.; - naruszenia przepisów § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 – j.t. ze zm.), poprzez uznanie, że wybicie otworu okiennego w ścianie budynku gospodarczego, zlokalizowanej na granicy działki nr [...], na której znajduje się legalnie wybudowany budynek mieszkalny, z otworami okiennymi w ścianie od strony budynku gospodarczego, w odległości ok. 5 m – jest zgodne z prawem - bezkrytyczne przyjęcie twierdzeń J. i H. K. o nielegalnym zamurowaniu okna w dawnej oborze przez B. i M. K. oraz, że w oborze tej znajdowały się okna, a nie naświetla. W uzasadnieniu skargi B. i M. K. podnieśli, że budynek gospodarczy był zaniedbany, a J. i H. K. nigdy nie dokonywali jego remontu. Wyjaśnili ponadto, że z miejscu, gdzie aktualnie znajduje się okno wstawione przez uczestników zamontowane było tzw. naświetle, bowiem w czasach, gdy wybudowano budynek, pełniący wówczas funkcję obory nie montowano w tego typu budynkach okien tylko naświetla. Skarżący potwierdzili fakt zamurowania naświetla podczas budowy garażu, który został następnie rozebrany i wyjaśnili, że do budynku zostały dobudowane dwa garaże, jeden przez nich drugi przez uczestników, którzy swoją budowę zalegalizowali. Skarżący nie skorzystali z prawa do legalizacji, bowiem zamierzali na swojej działce wybudować budynek mieszkalny, która to inwestycja została zrealizowana w 2014 r. Zdaniem skarżących nie może podlegać ochronie działanie polegające na wstawieniu okna w ścianie, która jest położona na granicy działki. Planując i rozpoczynając budowę skarżący wiedzieli, że w budynku gospodarczym na granicy ich działki nie było okien, a na przełomie lat 80/90 istniejące naświetla zostały zamurowane. Gdyby w budynku gospodarczym istniało okno, zaplanowaliby inne położenie swojego domu. Skarżący podtrzymali również stanowisko, że uczestnicy powinni uzyskać ich zgodę na wykonanie powyższych prac. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. J. i H. K. w odpowiedzi na skargę wnieśli o jej oddalenie, nie zgadzając się z argumentacją skarżących i wskazując, że wstawienie okna w istniejącym od 1927 r. otworze okiennym nie było wykonywaniem robót budowlanych i nie wymagało uzyskania pozwolenia na budowę. Uczestnicy postępowania wyjaśnili, że wstawienie okna miało na celu utrzymanie budynku w należytym stanie technicznym poprzez zapewnienie właściwej wentylacji i zabezpieczenie przed zniszczeniem. Uczestnicy podkreślili także, że istniejące okno zostało zamurowane przez skarżących, gdy postawili oni bez wymaganego pozwolenia własny budynek gospodarczy, który został następnie zakwalifikowany jako samowola budowlana i rozebrany. Zaprzeczyli też temu, że istniejące okno nie było uchylne, na dowód czego przedłożyli zdjęcia wymontowanego okna, potwierdzające okoliczność, iż było ono uchylne. Uczestnicy odnieśli się także do zarzutu naruszenia art. 201 k.c. wskazując, że postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2012 r., wydanym w sprawie I Ns 197/11, Sąd Rejonowy w K. dokonał zniesienia współwłasności nieruchomości. Uczestnicy dysponują 572/1000 udziałami w budynku gospodarczym, a skarżący posiadają 142/1000 udziałów, a zatem ich zgoda nie była potrzebna do wykonania prac polegających na wstawieniu okna. Na rozprawie w dniu 3 listopada 2016 r. uczestnicy wyjaśnili dodatkowo, że budynek gospodarczy jest usytuowany na ich działce, ale stanowi wspólną własność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – j.t. ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji, dokonana w oparciu o wskazane wyżej kryterium wykazała, iż nie narusza ona prawa, a podniesione w skardze zarzuty okazały się niezasadne. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., którą organ ten uchylił decyzję organu powiatowego nakazującą demontaż wstawionego w budynku gospodarczym okna pcv i zamurowanie otworu okiennego i umorzył postępowanie administracyjne. Rozważenia zatem wymagało, czy zasadnie organ II instancji uznał, że postępowanie przed organem I instancji było bezprzedmiotowe. W pierwszej kolejności należy odnieść się do poczynionych przez organy obu instancji ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę podjętych rozstrzygnięć. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. ustalił, w oparciu o postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] r. w sprawie zniesienia współwłasności i stanowiącą integralną jego część opinię biegłej D. M. z dnia [...]r., że w ścianie budynku gospodarczego, graniczącej z działką nr [...] nie było okien. Organ przyjął, że w dacie zniesienia współwłasności nieruchomości w miejscu, gdzie zostało wstawione okno znajdował się inny budynek przylegający do budynku gospodarczego usytuowanego na działce nr [...]. Wydana przez organ I instancji decyzja całkowicie pomija ten aspekt sprawy, z którego wynika, że ten "inny budynek" został wybudowany w warunkach samowoli budowlanej, a następnie dokonano jego rozbiórki. Jak wynika z akt postępowania i poczynionych przez organ odwoławczy ustaleń, które sąd uznał za prawidłowe, wybudowanie przylegającego do budynku gospodarczego, usytuowanego na działce nr [...] kolejnego budynku wiązało się z zamurowaniem istniejącego tam okna. Fakt, iż w miejscu wstawionego przez uczestników postępowania okna pcv pierwotnie znajdowało się okno, które zostało zamurowane wynika z przedłożonych przez uczestników zdjęć, wykonanych przed i po wstawieniu okna. Fotografia obrazująca stan na dzień 18 maja 2016 r. pokazuje, że w miejscu, gdzie zostało wstawione okno znajdował się otwór okienny o takim samym kształcie jak otwór okna znajdującego się na tej samej ścianie, którego istnienia nie kwestionuje żadna ze stron postępowania. Podobnie jak skarżący nie kwestionują okoliczności, iż przy wybudowaniu garażu zamurowali znajdujące się w ścianie budynku okno. Skoro tak, to zdaniem sądu wstawienie okna w miejscu, gdzie pierwotnie się ono znajdowało należało potraktować jako bieżącą konserwację, służącą utrzymaniu budynku w należytym stanie technicznym. Zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowalne (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 – j.t. ze zm.), zwanej dalej również "p.b.", pod pojęciem remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. W ocenie sądu prace polegające na wstawieniu okna w miejscu jego pierwotnego położenia i służące utrzymaniu budynku w należytym stanie technicznym, poprzez zapewnienie należytej wentylacji, organ odwoławczy prawidłowo zakwalifikował jako bieżącą konserwację. Sąd nie podzielił prezentowanego w uzasadnieniu decyzji organu I instancji jak również uzasadnieniu skargi poglądu, iż wstawienie okna w miejscu jego pierwotnego położenia narusza przepisy prawa budowlanego, w szczególności § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Podkreślenia bowiem wymaga, że wtórny podział nieruchomości został dokonany już po wybudowaniu budynku gospodarczego, który jak wynika z akt sprawy posiadał okna w ścianie znajdującej się na granicy działki, a przywoływane przez organ I instancji oraz skarżących przepisy dotyczą sytuowania nowych budynków, bądź przebudowy i rozbudowy budynków już istniejących. W niniejszej sprawie budynek gospodarczy znalazł się na granicy działki na skutek dokonanego podziału i w dacie, gdy został wybudowany posiadał okna w ścianie usytuowanej na granicy działki. Nie można zatem, zdaniem sądu, wywodzić, że wstawienie okna w miejscu jego pierwotnego położenia, naruszyło przepisy rozporządzenia. Nietrafne są, w ocenie składu orzekającego, argumenty skarżących, z których wynika, że nie wiedzieli o istnieniu okna, w przeciwnym razie dążyliby do innego usytuowania swojego budynku mieszkalnego. Po pierwsze nie mogą skarżący wywodzić, że nie wiedzieli o istnieniu okna, bowiem sami dokonali jego zamurowania, a przywracając stan poprzedni i dokonując rozbiórki samowolnie postawionego obiektu, powinni również odsłonić otwór okienny. Po wtóre zaś w ścianie znajdują się dwa okna, z czego jedno z nich, jak wynika z akt postępowania istnieje nieprzerwanie od dnia wybudowania budynku gospodarczego. Nie zasługiwały na uwzględnienie twierdzenia skarżących, iż poprzednio zamontowane okna nie były uchylne, bowiem okoliczność ta nie została w żaden sposób uwiarygodniona, natomiast uczestnicy wykazali, że zamontowane okno, które wyglądało identycznie jak okno sąsiednie było uchylne. Skoro zatem ustalono, że wykonane roboty związane z wymianą okna stanowią bieżącą konserwację, na którą uczestnicy postępowania nie musieli uzyskać pozwolenia na budowę ani dokonywać jej zgłoszenia właściwemu organowi, to również nie mieli obowiązku uzyskiwać zgody współwłaścicieli budynku na wymianę okna. W tym stanie rzeczy, stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.