II SA/Sz 980/24
PostanowienieWSA w Szczecinie2025-05-13
Skład orzekający: Marzena Iwankiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od decyzji administracyjnej, wniesiony po upływie czternastodniowego terminu, który nie został przywrócony, powinien zostać odrzucony?Ratio decidendi
Sąd odrzucił sprzeciw, ponieważ został wniesiony po upływie ustawowego terminu. Doręczenie zastępcze decyzji administracyjnej zostało uznane za skuteczne, pomimo niepodjęcia przesyłki przez adresata, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Wniosek o przywrócenie terminu został prawomocnie oddalony, co uniemożliwiło nadanie dalszego biegu sprzeciwowi.Stan faktyczny
Strona J. H. wniosła sprzeciw od decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 24 września 2024 r. po upływie ustawowego terminu. Strona twierdziła, że decyzja nie została jej skutecznie doręczona. Sąd pierwszej instancji odmówił przywrócenia terminu, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie, podzielając stanowisko o skutecznym doręczeniu zastępczym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw i zwrócono stronie uiszczoną kwotę wpisu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. H. od decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 24 września 2024 r. nr WOA.7721.196.2019.IW w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku nałożonego decyzją postanawia: 1) odrzucić sprzeciw. 2) zwrócić stronie wnoszącej sprzeciw uiszczoną kwotę wpisu sądowego w wysokości [...] zł (słownie: [...]).
Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinie decyzją z dnia 24 września 2024 r. nr WOA.7721.196.2019.IW, po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Stargardzie z dnia 13 czerwca 2024 r. stwierdzającej wykonanie obowiązku nałożonego decyzją z dnia 8 lutego 2019 r., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Ze znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy koperty i zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że ww. decyzja została przesłana J. H.
w dniu 25 września 2024 r., jednakże przesyłka polecona, pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 27 września 2024 r. i 7 października 2024 r., nie została podjęta, wobec czego w 14 października 2024 r. została zwrócona do nadawcy z adnotacją: "Zwrot nie podjęto w terminie".
W dniu 6 grudnia 2024 r. J. H. nadała w urzędzie pocztowym sprzeciw od decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 24 września 2024 r. Wraz ze sprzeciwem złożyła wniosek o przywrócenie terminu od jego złożenia podnosząc, że decyzja organu odwoławczego nie została jej skutecznie doręczona. Podkreśliła, że o tym, iż decyzja zapadła dowiedziała się z pisma z dnia 28 listopada 2024 r. od Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Stargardzie, które odebrała dnia 29 listopada 2024 r. Decyzja nie została jej ani doręczona osobiście, ani nie pozostawiono w skrzynce awiza.
Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 marca 2025 r. oddalił zażalenie J. H. na powyższe postanowienie Sądu z dnia 10 stycznia 2025 r. podzielając stanowisko WSA, że strona nie uprawdopodobniła okoliczności mających podważyć dane zamieszczone w druku doręczenia, będącym dokumentem urzędowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 64a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw.
W myśl art. 64c § 1 i 2 p.p.s.a., sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu. Stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zaskarżonej decyzji została doręczona J. H. w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572- dalej "k.p.a."), tj. doręczenia zastępczego.
Stosownie do tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 k.p.a. (tj. doręczenia pisma adresatowi osobiście, albo w przypadku jego nieobecności - dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu), poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę (§1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, J. H. nie odebrała przesyłki zawierającej decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 24 września 2024 r., pomimo jej prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską. Przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję była bowiem dwukrotnie awizowana, tj. w dniach 27 września 2024 r. i 7 października 2024 r., o czym informację (awizo) pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 6 marca 2025 r. wskazał wprost, że strona nie podważyła domniemania doręczenia decyzji. W ocenie zatem Sądu, doręczenie dokonane w trybie art. 44 k.p.a. było zgodne z prawem.
W tej sytuacji należy przyjąć, że skuteczne doręczenie korespondencji nastąpiło dnia 11 października 2024 r., tym samym czternastodniowy termin do złożenia sprzeciwu od ww. decyzji upłynął z dniem 25 października 2024 r. (piątek). Tymczasem sprzeciw został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 6 grudnia 2024 r. (koperta k. 18 akt sądowych).
W świetle zaistniałych okoliczności stwierdzić zatem trzeba, że sprzeciw został wniesiony do WSA w Szczecinie z uchybieniem ustawowego terminu, a skoro termin ten nie został przywrócony stronie, co wynika z prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 10 stycznia 2025 r., to sprzeciwowi nie można nadać dalszego biegu.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a. odrzucił sprzeciw i stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł o zwrocie wpisu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło