II SA/Sz 985/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Danuta Strzelecka – Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu J. Ś. od decyzji Z. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Pismem z dnia 14 września 2019 r. J. Ś. wniósł sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie od decyzji Z. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] nr [...]. Decyzją tą ww. organ uchylił decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...]. nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u J. Ś.. W piśmie z dnia 31 października 2019 r. J. Ś. oświadczył, że "cofa skargę" na opisaną wyżej decyzję z dnia 10 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 j.t. ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie do art. 60 ww. ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, które to orzeczenie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie J. Ś. w piśmie z dnia 31 października 2019r. oświadczył, że "cofa skargę", które to oświadczenie należy odnieść do złożonego sprzeciwu od opisanej powyżej decyzji. Dokonana przez niego czynność procesowa nie budzi wątpliwości Sądu i brak jest podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec tego cofnięcie sprzeciwu jest dla sądu wiążące. Uznając cofnięcie sprzeciwu za dopuszczalne należało zatem umorzyć postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 oraz art. 64b § 1 p.p.s.a.