II SA/Sz 988/06

WyrokWSA w Szczecinie2007-02-07

Skład orzekający: Mirosława Włodarczak-Siuda, Barbara Gebel, Arkadiusz Windak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ujawnienie okoliczności faktycznej dotyczącej wadliwego trybu podjęcia uchwały przez radę miasta, mającej wpływ na ustalenie limitu licencji taksówkowych, może stanowić podstawę do wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem oddalającym skargę na bezczynność tej rady?
Ratio decidendi
Sąd uznał skargę o wznowienie postępowania za dopuszczalną, jednak stwierdził, że ujawnione nowe okoliczności faktyczne dotyczące wadliwego trybu podjęcia uchwały przez radę miasta nie mogły mieć wpływu na treść uprzednio wydanego rozstrzygnięcia sądu. Rozstrzygnięcie to opierało się bowiem wyłącznie na braku interesu prawnego skarżącego w kwestii bezczynności legislacyjnej rady, a nie na merytorycznej zasadności skargi.
Stan faktyczny
Skarżący H. K. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Szczecinie z dnia 8 czerwca 2006 r. (sygn. akt II SAB/Sz 10/06), który oddalił jego skargę na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie ustalenia limitu licencji taksówkowych. Podstawą skargi o wznowienie było ujawnienie faktu, że uchwała Rady Miasta w sprawie odmowy uwzględnienia wniosku o ustanowienie limitu licencji została podjęta bez merytorycznego i ustawowego udziału Prezydenta Miasta, co zdaniem skarżącego miało wpływ na wynik sprawy. Skarżący domagał się uchylenia poprzedniego wyroku, rozpoznania skargi na uchwałę Rady Miasta, uznania naruszenia prawa przez uchwałę, ustanowienia sądowego nakazu wydawania licencji oraz odszkodowania.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.) Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Beata Radomska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2007 r. sprawy ze skargi H. K. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 czerwca 2006r. sygn.akt II SAB/Sz 10/06 w sprawie ze skargi H. K. na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie ustalenia limitu licencji taksówkowych o d d a l a skargę. Wyrokiem z dnia 8 czerwca 2006 r. sygn.akt II SAB/Sz 10/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę H. K. na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie ograniczenia liczby licencji taksówkowych. Powodem oddalenia skargi było stwierdzenie, iż H. K. nie posiada interesu prawnego dotyczącego bezczynności legislacyjnej Rady Miasta w przedmiocie ustalenia licencji taksówkowych. H. K., działając w trybie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 8 czerwca 2006r, sygn. akt II SAB/Sz 10/06, z powodu ujawnienia okoliczności faktycznej, która miała wpływ na wynik sprawy. Uzasadniając skargę wyjaśnił, iż pismem z dnia [...] nr [...] oraz [...] z dnia [...] Z-ca Prezydenta poinformował go o tym, że uchwała Rady Miasta nr [...] z dnia [...] w sprawie odmowy uwzględnienia wniosku z dnia [...] i [...] o ustanowienie limitu licencji możliwych do wydania w [...], została podjęta bez merytorycznego i ustawowego udziału Prezydenta. Ujawnienie tego faktu jest okolicznością faktyczną, która zdaniem skarżącego, miała wpływ na rozstrzygnięcie sądu w sprawie, w której wniósł o wznowienie postępowania. Porządkując pod względem formalnym fakty zaistniałe w procedurze administracyjnej wyznaczonej przez Kpa dla rozpatrywania pism, skarżący stwierdził, że: 1. Rada Miasta nie podjęła uchwały w sprawie ustalenia limitu licencji taksówkowych możliwych do wydania przez Prezydenta w [...] r. 2. Rada Miasta podjęła uchwałę w sprawie oddalenia wniosków. 3. Prezydent nie złożył do Rady Miasta projektu uchwały o oddaleniu wniosków. Na podstawie powyższych faktów H. K. uznał, że: 1. Rada Miasta nie udzieliła odpowiedzi w przedmiocie wniosków. 2. Oddalając wnioski po terminie wyznaczonym w art. 6 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym, Rada Miasta ustaliła stan prawny w zakresie wydawania przez Prezydenta licencji taksówkowych w [...]. 3. Rada Miasta , zgodnie z właściwością rzeczową organów samorządowych wyznaczoną w art. 30 § 2 pkt 1, mogła udzielić odpowiedzi uwzględniającej przedmiot wniosków. Taką odpowiedź Rada Miasta jako organ uchwałodawczy, mogła udzielić na podstawie projektu uchwały złożonego przez Prezydenta - projektu uwzględniającego przedmiot wniosków. Brak wiedzy o tym, że uchwała Rady Miasta w sprawie oddalenia wniosków podjęta została bez wypełnienia warunków wyznaczonych w art. 6 ust. 6 ustawy o transporcie drogowym miał istotny wpływ na przedstawienie zarzutów zgłaszanych w sprawie, a w związku z tym na zakres orzekania Sądu. Fakt, będący podstawą skargi o wznowienie postępowania, został ujawniony w piśmie Z-cy Prezydenta z dnia [...] które to pismo skarżący odebrał w dniu [...]. Mając powyższe na uwadze, H. K. wniósł o: 1. Uchylenie orzeczenia sądu w sprawie sygn. akt II SAB/Sz. 10/06, z dnia 8 czerwca 2006 r. 2. Przyjęcie i rozpatrzenie w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym skargi na uchwałę RM nr [...] z dnia [...]. 3. Uznanie, że uchwała Rady Miasta nr [...], z dnia [...] w sprawie oddalenia wniosków o ograniczenie liczby licencji taksówkowych możliwych do wydania w [...] naruszyła prawo taksówkarzy do działania władzy w granicach obowiązującego prawa. Zasada działania władzy w granicach wyznaczonych prawem jest wyrażona w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. 4. Ustanowienie sądowego nakazu wydawania przez Prezydenta licencji taksówkowych w [...] w ilości [...] licencji ubyłych w tym roku kalendarzowym. 5. Uznanie, że ilość licencji wydanych przez Prezydenta w [...] w trybie innym niż na podstawie art. 14 ustawy o transporcie drogowym z przekroczeniem ilości [...] licencji ubyłych w tym roku, została wydana wskutek ustanowienia przez Radę Miasta stanu prawnego z naruszeniem prawa. Konsekwencją powyższego jest żądanie odszkodowania - na podstawie art. 287 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w wysokości ustalonej według wzoru: K = p. N : (2353 - N) gdzie: K - żądana kwota odszkodowania P - roczny przychód skalkulowany N - liczba licencji wydanych wskutek ustalenia przez Radę Miasta stanu prawnego z naruszeniem prawa, ustalona na podstawie informacji Prezydenta [...] - stan licencji na [...] (wg oświadczenia Prezydenta). 6. Przyznania zwrotu kosztów sądowych poniesionych w sprawie sygn. akt II SAB/Sz. 10/06 oraz w niniejszej sprawie skargi o wznowienie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ) można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Art. 281 ww. ustawy ustala dwa sposoby badania przez sąd na rozprawie dopuszczalności wznowienia. Sąd może ograniczyć się do badania dopuszczalności wznowienia, a więc sprawdzić, czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu oraz czy rzeczywiście opiera się na ustawowej podstawie. W wypadku negatywnego wyniku tego badania sąd odrzuci skargę, a w wypadku pozytywnego wyniku - przystąpi do rozpoznania sprawy. Sąd po rozważeniu stanu sprawy może połączyć oba stadia postępowania i zakończyć je wydaniem orzeczenia rozstrzygającego o zasadności skargi. Wybór jednego ze sposobów badania na rozprawie dopuszczalności wznowienia postępowania pozostaje w gestii sądu. W literaturze przyjmuje się, że połączenie dopuszczalności wznowienia postępowania z rozpoznaniem sprawy będzie uzasadniona wówczas, gdy skarga o wznowienie opiera się na przyczynach restytucyjnych. Wnoszący skargę o wznowienie postępowania sądowego oparł ją na przesłance, o której mowa w art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazał on bowiem, iż po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyroku z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn.akt II SAB/Sz 10/06, ujawnione zostały nowe fakty i dowody ( pismo Z-cy Prezydenta Miasta z dnia [...] oraz z dnia [...]), które wskazują na naruszenie przepisów prawa przy podejmowaniu przez Radę Miasta uchwały nr [...] z dnia [...] w sprawie odmowy uwzględnienia wniosku o ustalenie limitu licencji możliwych do wydania w [...]. Sąd uznał skargę o wznowienie postępowania za dopuszczalną, a następnie rozpoznał zasadność podstaw skargi o wznowienie postępowania. Artykuł 273 wymienia restytucyjne podstawy wznowienia postępowania. Podstawy te stanowią przyczynę uchylenia prawomocnego orzeczenia, jeżeli jest ono niesłuszne, tzn. niezgodne ze stanem faktycznym. Niezbędne więc jest istnienie związku przyczynowego pomiędzy nimi, a treścią prawomocnego orzeczenia. Oznacza to, że zarówno nowe okoliczności, jak i środki dowodowe muszą być tego rodzaju, aby powołanie ich mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Z treści uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 czerwca 2006 r. sygn.akt II SAB/Sz 10/06 wynika, że skarga H. K. na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie ograniczenia liczby licencji taksówkowych została oddalona z powodu braku po stronie skarżącego - H. K. - obiektywnego interesu prawnego dotyczącego bezczynności legislacyjnej Rady Miasta. W świetle powyższego rozpoznanie sprawy przez Sąd ograniczyło się do badania legitymacji czynnej skarżącego, pomijając w całości kwestię merytorycznej zasadności skargi. W tej sytuacji stwierdzić należy, że wskazane w podstawie skargi o wznowienie postępowania w sprawie wykrycie nowych okoliczności faktycznych dotyczących bezczynności Rady Miasta , nie mogło mieć wpływu na treść uprzednio wydanego rozstrzygnięcia Sądu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 282 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło