II SA/Sz 988/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a ustanowić adwokata Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] K.B. został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie z Jego skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji orzekającej wymeldowanie skarżącego z pobytu stałego z lokalu położonego przy ul. [...]. Postanowieniem z dnia [...] Sąd odrzucił skargę K.B. ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu i termin ten nie został skarżącemu przywrócony. Postanowieniem z dnia [...] (doręczonym w dniu [...]) Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego. W dniu [...] skarżący wniósł zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną i jednocześnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek podał, że przebywa w Zakładzie Karnym w [...], nie uzyskuje dochodów, nie ma żadnego majątku i nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3). W przedmiotowej sprawie skarżący został już zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...]. Od tego postanowienia skarżący nie wniósł sprzeciwu, wobec czego ma ono skutki prawomocnego orzeczenia sądu (art. 259 § 3 ww. ustawy). W tej sytuacji rozpoznając kolejny wniosek skarżącego należy rozważyć, czy sytuacja majątkowa i rodzinna wnioskodawcy uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym także ustanowienie adwokata. Z oświadczenia skarżącego wynika, że jest on osobą osadzoną w zakładzie karnym, nie pracuje i nie ma żadnego majątku, nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym. Z przesłanych Sądowi akt administracyjnych wynika, że oświadczenie to jest zgodne z prawdą. W tej sytuacji należy uznać, że wnioskodawca wykazał w sposób dostateczny, iż nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia i wydatków adwokata z własnych środków finansowych. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 p.p.s.a należało orzec, jak w postanowieniu.