II SA/Sz 989/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...] w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta W skardze na ww. decyzję Wojewody S. sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia 25 maja 2016 r. zatwierdzającej dla "S." sp. z o.o. projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zespołu trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz zagospodarowaniem terenu przy ul.[...] . Uzasadniając swój wniosek, skarżąca wskazała, że zatwierdzony projekt zakłada znaczne zmniejszenie nasłonecznienia mieszkań położonych w budynku przy ul.[...] , co spowoduje niemożliwe do odwrócenia skutki, a mianowicie, że w okresie zimowym zostaną pogorszone warunki użytkowania tej nieruchomości. Ponadto, zmieni się atrakcyjność mieszkań w tym budynku, co niewątpliwie obniży cenę sprzedaży tych mieszkań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.). W ocenie Sądu, skarżąca żądając wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji nie wywiązała się z obowiązku wykazania istnienia konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Twierdzenia skarżącej podniesione we wniosku, że udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji spowoduje znaczne zmniejszenie nasłonecznienia mieszkań położonych w sąsiednim budynku mieszkalnym, a w konsekwencji pogorszenie warunków użytkowania tej nieruchomości w okresie zimowym oraz utratę jej wartości nie stanowią okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Zauważyć należy, że kwestia zacienienia jest jednym z zarzutów skargi, który będzie przedmiotem merytorycznej oceny przez sąd wojewódzki na rozprawie. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że analizą objęte są argumenty podane przez stronę, stąd winne one być przekonujące, rzetelne i wiarygodne. Jedną z przesłanek wstrzymania danego aktu lub czynności jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, przy czym ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. O znacznej szkodzie można mówić wówczas, kiedy rozmiar szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego jest większy niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju, a oceniając rozmiar ewentualnej szkody należy uwzględnić okoliczności obiektywne i subiektywne – indywidualne dotyczące strony. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obejmuje taką materię, którą niełatwo jest zmienić w razie wykonania aktu. Zatem musi być także rozważana w kontekście specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Zdaniem Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła dostatecznie, że wykonanie przedmiotowej decyzji wywoła skutki trudne do odwrócenia, czy narazi ją na szkodę. Wykonanie obiektu budowlanego na podstawie pozwolenia na budowę, które może zostać usunięte z mocą wsteczną z obrotu prawnego, odbywa się wyłącznie na ryzyko inwestora. Zatem to inwestor zobowiązany będzie do przywrócenia stanu poprzedniego na własny koszt, a więc jakakolwiek szkoda finansowa powstanie po stronie inwestora, a nie strony skarżącej. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.