II SA/Sz 992/18

Dnia 12 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewoda Z. zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu I instancji orzekającą o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu położonego przy ul. [...] w B.. K. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na tę decyzję i jednocześnie złożył wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej. Z uzasadnienia wniosku wynika, że wymeldowanie skarżącego na tym etapie spowoduje trudne do odwrócenia skutki, ponieważ w razie uwzględnienia skargi powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał stosunkowo dużego nakładu sił i środków i zaangażowania osób trzecich, ponieważ skarżący jest osobą nieporadną w załatwianiu spraw urzędowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 2 pkt 1 tej ustawy w razie wniesienia skargi na decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania organ, który wydał zaskarżoną decyzję może z urzędu lub na wniosek skarżącego uwzględnić ten wniosek i w całości lub w części wstrzymać jego wykonanie. Natomiast, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika zatem, że to na stronie skarżącej spoczywa ciężar wykazania przesłanek w nim zawartych, natomiast sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt zostanie wykonany. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania decyzji jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. Do wykazania, że zachodzi takie niebezpieczeństwo nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Przedmiotem skargi jest decyzja o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w B.. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący od ponad dwóch lat nie mieszka w tym lokalu. Argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu wniosku jest ogólnikowa i sprowadza się do stwierdzenia, że skarżący jest osobą nieporadną w zakresie spraw urzędowych, a powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał stosunkowo dużego nakładu sił i środków. Tymczasem przedmiotem zaskarżenia jest decyzja o wymeldowaniu, a jej wykonanie polega na dokonaniu odpowiedniej adnotacji w ewidencji ludności. W razie wyeliminowaniu decyzji z obrotu prawnego zapisy w ewidencji ludności powrócą do stanu sprzed wydania decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 czerwca 2018 r. sygn. akt II OZ 584/08 (LEX nr 493610) wskazał, że wymeldowanie jako stwierdzające jedynie pewien stan faktyczny, nie może co do zasady spowodować niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., a tylko taka podstawa mogłaby stanowić przesłankę wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Celem decyzji o wymeldowaniu jest doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu osoby z miejscem rejestracji, ma więc ma ona charakter ewidencyjny i służy jedynie aktualizacji i doprowadzenia do zgodności pomiędzy miejscem zamieszkania a miejscem zameldowania. Decyzja ta nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.