II SA/Sz 997/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. J. o dokonanie wykładni pkt II wyroku z dnia 9 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Sz 997/10 uchylającego decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia oddalić wniosek o wykładnię wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] r. uchylił zaskarżoną przez S. J. decyzję Inspektora Pracy z dnia [...] r. Jednocześnie w wyroku w punkcie II Sąd stwierdził, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. W punkcie III zasądził od organu na rzecz skarżącego koszty postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] r. S. J. reprezentowany przez radcę prawnego J. K. złożył wniosek o wykładnię pkt II w/w wyroku, przez wskazanie, że zapłacona przez skarżącego kara podlega zwrotowi z uwagi na orzeczenie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 158 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwaną dalej p.p.s.a., Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Złożony przez skarżącego wniosek o wykładnię zapadłego w sprawie wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu wyrok z dnia [...] r. jest kompletny, zawiera rozstrzygnięcie i uzasadnienie, których treść nie budzi wątpliwości określonych w art. 158 ww. ustawy. Podkreślić należy, że potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. W sprawie niniejszej sentencja wyroku jest jasna i wynika z niej, że Sąd uchylił zaskarżony akt organu administracji. Podkreślić należy, że potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. W niniejszej sprawie zarówno sentencja jak i uzasadnienie wyroku są jasne i czytelne, przy czym w uzasadnieniu wyroku wskazane zostały podstawy prawne poszczególnych rozstrzygnięć. Z treści wniosku wynika, że pełnomocnik skarżącego domaga się wykładni rozstrzygnięcia zawartego w pkt II wyroku opartego na art. 152 p.p.s.a. i to przez wskazanie skutków tego rozstrzygnięcia w ściśle określonym kierunku tj. poprzez wskazanie, że "zapłacona przez skarżącego kara podlega zwrotowi z uwagi na orzeczenie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu". Z treści tego żądania wynika zatem, że skarżący domaga się zajęcia przez Sąd stanowiska w kwestii wykraczającej poza ratio legis uregulowania zawartego w art. 152 p.p.s.a i rozstrzygnięcia za właściwy organ administracji publicznej. Przypomnieć zatem wypada, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej według kryterium zgodności z prawem, co między innymi oznacza, że nie są uprawnione do zastępowania tych organów w orzekaniu i rozstrzyganiu spraw administracyjnych. W tym stanie rzeczy, nie znaleziono podstaw do zastosowania trybu przewidzianego w art. 158 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i orzeczono jak w sentencji postanowienia.