II SA/Sz 999/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. z dnia [...] r., nr [...]. W dniu [..] r. R. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w[..] , za pośrednictwem organu, skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r., nr [...] , utrzymujące [..] z dnia [...] r., nakładające na R. i J.W. obowiązek sporządzenia i przedłożenia ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych uzgodnionych z właściwym Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej, wykonanej zabudowy schodów wewnętrznych prowadzących do mieszkania w budynku mieszkalnym nr [...] zlokalizowanym na działce nr [...] położonej w m. [...] W uzasadnieniu skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może orzec o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści wniosku skarżącego wynika, że dotyczy on także wstrzymania postanowienia organu I instancji, zatem Sąd mając na uwadze treść art. 61 § 3 P.p.s.a. rozpoznał wniosek również w tym zakresie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61 P.p.s.a. tj. winno zachodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody - i to nie każdej, a jedynie znacznej - lub groźba spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Obowiązek przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie (por. postanowienie NSA z 30.07.2009 r. sygn. akt I OZ 754/09). W niniejszej sprawie strona w ogóle nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Tym samym, wobec niewykazania przez stronę istnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.